🔻بررسی مهمترین کنش‌های کارگری خرداد ۱۴۰۵:
کارگران در وضعیت تدافعی؛ وقتی حفظ شغل به مهم‌ترین مطالبه تبدیل می‌شود!

گزارش خردادماه داوطلب + جدول مهم‌ترین اعتراضات صنفی این ماه

بررسی کنش‌های اعتراضی کارگران و بازنشستگان در خرداد ماه ۱۴۰۵ نشان می‌دهد که دست کم ۲۴ مورد اعتراض کارگری ثبت شده و بخش عمده اعتراضات حول محور مطالبات معیشتی، معوقات مزدی، تبعیض در پرداخت‌ها و امنیت شغلی شکل گرفت.

یکی از برجسته‌ترین کانون‌های اعتراض در خرداد ماه، بازنشستگان تامین اجتماعی بودند که در شهرهای مختلف از جمله شوش، تهران، رشت، هفت‌تپه، مشهد و کرمانشاه مقابل شعب و ادارات سازمان تامین اجتماعی تجمع کردند. مهم‌ترین مطالبه آنان عدم افزایش مستمری‌ها با گذشت بیش از دو ماه از آغاز سال جدید بود. علاوه بر این، بخشی از تجمعات بازنشستگان با محوریت اعتراض به وضعیت نامناسب معیشتی، ناکارآمدی خدمات بیمه‌ای و کاهش قدرت خرید شکل گرفت. گستردگی جغرافیایی این تجمعات نشان می‌دهد که نارضایتی بازنشستگان در سطحی فراگیر و سراسری جریان داشته است. این اعتراضات البته دستاوردهایی همچون افزایش مبلغ مستمری خرداد ماه مطابق با مصوبه مزدی ۱۴۰۵ را در پی داشت.

در حوزه خدمات عمومی و حساس، کارکنان غسال‌خانه بهشت زهرا با حذف یا کاهش مزایای مزدی مانند اضافه‌کار، تعطیل‌کاری و مرخصی‌ها مواجه شدند.

در بخش خدمات شهری، کارگران شهرداری شوش با دو ماه معوقات مزدی و چندین ماه تأخیر در پرداخت بیمه مواجه‌اند و همچنین از وضعیت پیمانکاری و برداشت غیرشفاف حقوق گلایه دارند. مشابه این وضعیت در شهرداری لیکک نیز دیده شد.

در بخش صنعت و معدن، وضعیت معوقات گسترده‌تر و سنگین‌تر است. رانندگان حمل زغال‌سنگ در معدن طزره از زیرمجموعه‌های شرکت زغال‌سنگ البرز شرقی، اعلام کردند که دستمزدهای پرداخت‌نشده از اسفند سال گذشته دارند.

کارگران کارخانه‌هایی مانند سرجین‌بافت زنجان (حدود ۳۵۰ کارگر با معوقات مزدی و بیمه‌ای از ابتدای سال)، فولاد سیادن ابهر (دو ماه حقوق معوق و کمبود شدید تجهیزات ایمنی) و فولاد پارس هفت‌تپه (چهار ماه بیمه پرداخت‌نشد و تأخیر یک تا دو ماهه حقوق) در زنجیره‌ای از بحران‌های مالی و تولیدی گرفتار شدند. در کنار آن، کارگران کارخانه کیش‌چوب نیز با توقف تولید و معوقات چندماهه حقوق و بیمه و حتی عیدی‌های معوق چندساله روبه‌رو شدند.

در گزارش تحلیلی دیده‌بان خردادماه ببینید اخراج‌ها متوجه کدام دسته از نیروهاست، کدام سازوکار گریز از تعهدات قانونی کارفرماها در این برهه پررنگ‌تر از همیشه است و چه گروه‌هایی از کارگران توانستند اعتراض خود را به گوش جامعه و مسئولان برسانند و ببینید رویکرد دفاعی کارگران یعنی چه.

📍 در پایان گزارش، جدول مهمترین اعتراضات کارگری در خرداد ماه ۱۴۰۵ را در یک نگاه مرور کنید و گزارش را برای دیگران نیز بفرستید.

✅خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

🔻قدرت روایت:
آنچه بسیاری از کارزارهای صنفی و کارگری ایران از آن غافل مانده‌اند. (بخش اول)

گزارش تحلیلی داوطلب

▫️کارزارها معمولا از یک الگوی تقریباً مشابه پیروی می‌کنند: متن کارزار با شرح یک مشکل آغاز می‌شود، سپس به قوانین، مقررات یا وعده‌های اجرا نشده اشاره می‌کند و در پایان نیز فهرستی از مطالبات مشخص را ارائه می‌دهد. این شیوه، هرچند برای ثبت یک مطالبه رسمی یا مستندسازی یک مطالبه صنفی ضروری است، اما الزاماً به معنای تأثیرگذاری بر افکار عمومی نیست. بسیاری از این بیانیه‌ها بیش از آنکه «روایت» باشند، فهرستی از مطالبات، استدلال‌های حقوقی یا گزارش‌هایی از وضعیت موجود هستند؛ متونی که مخاطب را آگاه می‌کنند، اما لزوماً او را درگیر نمی‌کنند.

▫️در سال‌های اخیر، بخش مهمی از ادبیات سازماندهی اجتماعی بر همین فاصله میان «اطلاع‌رسانی» و «برانگیختن کنش جمعی» متمرکز شده است. یکی از چهره‌های برجسته این حوزه، مارشال گانز (Marshall Ganz) ، سازمان‌دهنده باسابقه جنبش حقوق مدنی آمریکا و استاد مدرسه کندی دانشگاه هاروارد، معتقد است که انسان‌ها صرفاً با داده، آمار و استدلال وارد میدان عمل نمی‌شوند. از نگاه او، آنچه افراد را به مشارکت، پذیرش هزینه و اقدام جمعی ترغیب می‌کند، تنها آگاهی از یک مشکل نیست؛ بلکه توانایی یک جنبش در ساختن «روایت» است. روایتی که بتواند تجربه‌های پراکنده افراد را به هویتی مشترک پیوند بزند، احساس مسئولیت جمعی ایجاد کند و نشان دهد چرا اقدام امروز ضروری است، نه فردا.

▫️از این منظر، شاید یکی از حلقه‌های کمتر دیده‌شده در بسیاری از کارزارهای صنفی و مدنی ایران، نه ضعف در تشخیص مسئله یا تدوین مطالبه، بلکه ضعف در روایت‌سازی باشد. مطالبه، بیان یک خواسته است؛ اما روایت، آن خواسته را به بخشی از یک تجربه انسانی، یک هویت مشترک و یک دغدغه عمومی تبدیل می‌کند.

در گزارش داوطلب ببینید چرا کارزارهای اینترنتی به‌تدریج از یک ابزار ارتباطی فرعی به یک شیوه اصلی مطالبه‌گری تبدیل شدند، چه کارزارهای صنفی در این برهه امضا جمع کردند، تا چه اندازه موفق‌اند و آیابه نتیجه می‌رسند یا نه. همچنین ببینید «داستان خود»، «داستان ما» و «داستان اکنون» چیست و چگونه می‌تواند در به ثمر رساندن کارزار به ابزار واقعی تبدیل شود.

✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻تعدیل نیرو و تعطیلی؛ واکنش تولیدکنندگان به نبود تقاضا

سید محمود موسوی، رئیس اتحادیه سراجان (تولیدکنندگان کیف و چمدان) تهران:

«از آغاز جنگ، تولیدکنندگان صنف سراجان با کاهش شدید تقاضا مواجه شدند؛ با تعطیلی مسافرت‌ها، مدارس و مراسم‌های عروسی و رکود بازار، بسیاری از تولیدکنندگان مجبور به تعدیل نیرو و تعطیلی شدند.»

🧩تولیدکنندگان در کشور ما اتحادیه دارند ولی کارگران اتحادیه مستقل ندارند
در بسیاری از کشورها، اتحادیه‌های کارگران معمولا بحران را صرفاً یک مشکل بنگاه‌های اقتصادی تلقی نمی‌کنند، بلکه آن را مسئله‌ای مربوط به حفظ اشتغال و ظرفیت تولید ملی می‌دانند؛ به همین دلیل، تلاش می‌کنند به جای آنکه هر واحد تولیدی به‌تنهایی با رکود مواجه شود، راه‌حل‌های جمعی و مبتنی بر مذاکره با دولت و کارفرمایان برای عبور از بحران طراحی و اجرا شود.

📍در بحران اخیر صنایع اروپا، اتحادیه‌های سراسری پیشنهاد دادند تا تا زمانی که راهکارهای جایگزین بررسی نشده، اخراج اجباری متوقف شود.

مطالبه آنها این بود که پیش از هر تعدیل نیرو:
- وضعیت مالی شرکت شفاف شود؛
- همه گزینه‌های جایگزین بررسی شود؛
- آموزش مجدد، کاهش ساعت کار و حمایت دولتی در اولویت قرار گیرد.

📍در قراردادهای جمعی صنعت چرم و چمدان اتریش، حتی سازوکار «کار کوتاه‌مدت» پیش‌بینی شده تا هنگام افت سفارش‌ها، اشتغال حفظ شود و کارخانه‌ها پس از بازگشت بازار مجبور به استخدام و آموزش دوباره نیروی کار نباشند.
چرا که در این صورت کارخانه حفظ می‌شود؛ کارگر بیکار نمی‌شود و مهارت نیروی کار از بین نمی‌رود.

📍در صنعت چرم و محصولات چرمی اسپانیا، اتحادیه‌ها هنگام مذاکرات دسته‌جمعی صرفاً درباره افزایش مزد چانه‌زنی نمی‌کنند؛ بلکه درباره:

امنیت شغلی، آموزش، سرمایه‌گذاری و شیوه‌های جلوگیری از تعطیلی کارخانه‌ها نیز مذاکره می‌کنند.

در مذاکرات سال ۲۰۲۶، اتحادیه‌های کارگری محصولات چرم اسپانیا در برابر پیشنهادهای کارفرمایان که به کاهش قدرت خرید کارگران منجر می‌شد مقاومت کردند و بر نوسازی صنعت و حفظ نیروی انسانی تأکید داشتند.

✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻گستردگی نقشه تجمع‌های صنفی از ۷-۹ تیرماه ۱۴۰۵
کدام گروه‌های شغلی در این سه‌روز تجمع داشتند و در کدام شهرها؟

خوزستان با چندین تجمع‌، داغ‌ترین کانون تجمع‌های صنفی در روز یکشنبه و دوشنبه- ۷و۸ تیرماه بوده است.

بازنشستگان کارکنان مخابرات:
روز دوشنبه ۸ تیرماه در شهرهای سنندج، اصفهان، رشت، کرمانشاه و تهران با برگزاری تجمع‌های هفتگی، خواستار افزایش مستمری متناسب با تورم، بهبود شرایط معیشتی، حفظ قدرت خرید و اجرای کامل تعهدات قانونی در قبال بازنشستگان شدند.

بنا بر گزارش‌های غیر رسمی، جمعی از بازنشستگان مخابرات استان آذربایجان شرقی، و استان اردبیل روز سه‌شنبه ۹ تیرماه، در دو گروه جداگانه با حضور در صندوق‌های بازنشستگی کشوری استان در تبریز و اردبیل مطالبات خود را در دیدار با مدیران صندوق بازنشستگی استان خود پیگیری کردند.

بازنشستگان تأمین اجتماعی:
بازنشستگان تأمین اجتماعی در روز یکشنبه (۷ تیر ۱۴۰۵)، دست‌کم در ۷ شهر ایران تجمعات اعتراضی برگزار کردند: تهران، مشهد، اهواز، دزفول، رشت، کرمانشاه، شوش،کرخه‌وهفت‌تپه، در حالی که تجمع بازنشستگان در دمای بالای شهرهای جنوبی که گرم‌ترین استان‌های کشور را تشکیل می‌دهند، موجب نگرانی برخی کاربران و کانال‌های مجازی بوده است.

طبق گزارش رسانه‌های داخلی و مستقل، این اعتراضات هفتگی به دلیل عدم واریز مابه‌التفاوت حقوق فروردین و اردیبهشت، مشکلات بیمه تکمیلی و وضعیت معیشتی شکل گرفت.


کارگران بازنشسته شرکت نیشکر هفت‌تپه:
این گروه در کنار بازنشستگان تأمین اجتماعی، نسبت به هزینه‌های سنگین درمان و ضعف پوشش بیمه‌ای اعتراض دارند و خواستار کاهش سهم پرداختی بیمه، اجرای تعهدات درمانی و دسترسی به خدمات درمانی مناسب پس از سال‌ها پرداخت حق بیمه هستند.

بازنشستگان تأمین اجتماعی شوش در بخشی بیانیه امروز خود اعلام کرد:

جامعه کارگری و بازنشستگان کارگری تمام عملکرد دولتها و نظارت‌های مسامحه‌گرانه مجلسیان و عدم برخورد قضایی متخلفان قانونی توسط قوه قضاییه را در نیم قرن اخیر آگاهانه و صبورانه نظاره می‌کنند.

کارجویان شهرستان هویزه در استان خوزستان:
مطالبه اصلی این گروه ایجاد فرصت‌های شغلی و عمل مسئولان به وعده‌های اشتغال‌زایی است. آن‌ها خواستار اجرای تعهدات اعلام‌شده و فراهم شدن زمینه اشتغال پایدار در منطقه هستند.

📍در ویدیویی که در شبکه‌های محلی درباره تجمع روز دوشنبه منتشر شده، گوینده با نام بردن از مسئولان شهر از فشار بر کارگران بدون کار پرده بر می‌دارد:
به ما گفته بودند فقط روزها دوشنبه حق تجمع دارید و تجمع بدون مجوز، غیرقانونی است. ما بازداشت شدیم و الان منتظر پاسخ‌گویی هستیم.

رانندگان استیجاری:
 روز دوشنبه، هشتم تیرماه، جمعی از رانندگان استیجاری برای سومین روز متوالی مقابل ساختمان نهاد ریاست جمهوری در تهران تجمع اعتراضی برگزار کردند. این رانندگان می‌گویند از سال ۱۴۰۰ در انتظار اجرای قانون و تبدیل وضعیت شغلی خود هستند، اما تاکنون هیچ نهاد مسوولی به مطالبات آن‌ها رسیدگی نکرده است.
مطالبه اصلی آنان اجرای قانون و تبدیل وضعیت استخدامی است. این رانندگان می‌گویند با وجود گذشت چند سال از وعده‌های مسئولان، هنوز وضعیت شغلی آن‌ها تعیین تکلیف نشده و از امنیت شغلی و حقوق قانونی محروم مانده‌اند.

کارگران کارخانه پشم‌بافی «ایران‌برک» رشت:
کارگران ایران‌برک نسبت به تأخیر چندماهه در پرداخت دستمزدها و مشکلات بیمه‌ای اعتراض دارند و خواستار پرداخت فوری حقوق معوقه، سامان‌دهی وضعیت بیمه و پایبندی کارفرما به تعهدات قانونی هستند.

کادر درمان دانشگاه علوم پزشکی تبریز:
روز دوشنبه، هشتم تیر ماه جلوی ساختمان ستاد مرکزی دانشگاه علوم پزشکی تبریز تجمع کردند.
این گروه بر بی‌عدالتی در نظام پرداخت اعتراض دارند. آنان خواهان اصلاح نظام پرداخت، رفع تبعیض میان کارکنان و پرداخت دستمزدهایی متناسب با مسئولیت و حجم کار خود هستند.

تجمع کادر درمان تهران روبروی سازمان اداری و استخدامی کشور:
این گروه خواهان اجرای کامل قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، افزایش واقعی کارانه‌ها، اصلاح اضافه‌کار، اجرای قانون ارتقای بهره‌وری، استخدام نیروی انسانی جدید و افزایش دستمزدها متناسب با تورم و هزینه‌های زندگی هستند. همچنین نسبت به فرسودگی شغلی، کمبود نیرو و شیفت‌های اجباری طولانی اعتراض دارند.
بر اساس آمارهای رسمی تنها در هشت ماه نخست منتهی به آذر۱۴۰۳، دست‌کم ۴۵۰۰ عضو کادر درمان از ایران خارج شده‌اند. آمارهای سال‌های ۱۴۰۲ این رقم را بیشتر و بعضا تا ۱۰هزار نفر شامل پزشک، پرستار، ماما و سایر اعضای مجموعه درمان برآورده کرده‌اند.


✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻جامعه مدنی در ترکیه:
تاریخچه، فرصت‌ها و چالش‌ها

▫️جامعه مدنی می‌تواند هم به نیروهای دموکراتیک و هم به نیروهای غیردموکراتیک در یک کشور یاری برساند.

كنش اكادمي در تارنماي اصل ۲۰ کتابچه‌ای خواندنی درباره وضعیت جامعه مدنی در ترکیه با تمرکز بر تحولات ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر منتشر كرده است.

جمهوری ترکیه یکی از مهم‌ترین همسایگان ایران است. میان دو کشور از دیرباز از دوران رقابت صفویان و عثمانیان تا مواجهه با مدرنیته در قرون هجدهم و نوزدهم و بیستم تا امروز روابط نزدیک همراه با رقابت و گاه خصومت وجود داشته است.
مشهور است که یکی از منابع الهام پروژه‌های مدرنیزاسیون رضاشاه، سفر یک‌ماهه او به ترکیه و مشاهده تحولات شگرفی بوده که در ترکیه آن روز به رهبری مصطفی کمال آتاتورک رخ داده بود.
این گزارش اما تمام تاریخ ترکیه را در برنمی‌گیرد. موضوع بررسی ما بررسی وضعیت جامعه مدنی در ترکیه در دوران زمامداری «حزب عدالت و توسعه» (عدالت و کالکیلما پارتیسی، آک‌پارتی) به رهبری رجب طیب اردوغان است؛ آن هم با تمرکز بر تحولات ۱۰ تا ۱۵ سال اخیر.

📍در بخشی از مقدمه این کتابچه می‌خوانیم:
در رژیم‌های اقتدارگرای انتخاباتی، «سازمان‌های جامعه مدنی حکومت‌محور» (گون‌گو-ها) بیشترین منابع مالی را در قیاس با سایر سازمان‌های مدنی و انجمن‌های مستقل دارند و نوعی فضای مدنی متصل به سیاست حاکمیت را به عنوان قلمرو نابرابری‌ها بازتولید می‌کنند. نمونه ترکیه در سال‌های اخیر به خوبی نشان می‌دهد که چطور سازمان‌های مدنی در رژیم‌های اقتدارگرای موج سوم کارکرد دارند و چگونه حکومت‌ها به دنبال کنترل و دستکاری فضای مدنی هستند.

اینکه «سازمان‌های جامعه مدنی حکومت‌محور» ابزاری برای کنترل اقتدارگرایانه بر مطالبات اجتماعی هستند، امری است که بیلگه یابانچی در آثارش بر آن تأکید دارد.

⚠️خلاف تصور سراسر مثبتی که گاه در مورد جامعه مدنی وجود دارد، یابانچی معتقد است جامعه مدنی می‌تواند هم به نیروهای دموکراتیک و هم به نیروهای غیردموکراتیک در یک کشور یاری برساند.

در جوامع توسعه‌نیافته، سیاستمداران ممکن است برای گسترش و تحکیم هژمونی سیاسی خود، نوعی جامعه مدنی حکومت‌محور ایجاد کنند که از نظر ایدئولوژیک و مالی به دولت پیوند دارد و گفتمان حاکمیت را ترغیب می‌کند. این موضوع در قالب اشکال گوناگون، از جمله سازمان چتری «اتحادیه دموکرات‌های ترک»، فعال در میان دیاسپورای ترک آلمان، با دقت شرح داده شده است.

کتابچه را در تارنمای اصل ۲۰ بخوانید و یا آن‌را از همین آدرس بارگیری کنید.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻فعالان حقوق فرهنگیان نسبت به تشدید فشار در این صنف هشدار داده‌اند

فعالان صنفی فرهنگیان می‌گویند که در هفته‌های اخیر، شمار و تنوع ابزارهای اعمال فشار به شکل محسوسی بر فعالان این عرصه گسترش یافته است. از بازداشت و حبس تعزیری گرفته تا حبس تعلیقی، احضارهای مکرر، قطع حقوق، اخراج از محل کار، ممنوع‌الخروجی، خدمات عمومی اجباری، تشکیل پرونده‌های جدید و افزودن اتهام‌های امنیتی به پرونده‌های پیشین.

بررسی زمانی اقدامات علیه فعالان در فاصله نیمه دوم خرداد تا امروز ۱۰ تیر ۱۴۰۵ در کنار گزارش‌های منتشرشده از سوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا تعطیلی مدارس و کاهش حساسیت افکار عمومی در تابستان، به فرصتی برای پیشبرد پرونده‌های معوق و صدور احکام جدید تبدیل شده است تا از پتانسیل گسترش اعتراض در پاییز و فصل مدرسه پیشگیری کند یا این فشارها صرفا در دورنمای کنترل کلی تشکل‌ها از سوی حاکمیت باید تفسیر شود.

در عین حال، تجربه سال‌های گذشته نشان می‌دهد که افزایش فشارها الزاماً به توقف مطالبه‌گری منجر نشده است. استمرار فعالیت کانون‌های صنفی، پیگیری حقوقی پرونده‌ها، اطلاع‌رسانی مستمر و حفظ همبستگی میان فرهنگیان، سبب شده است که مطالبات صنفی همچنان در عرصه عمومی باقی بماند. همین تجربه نشان می‌دهد که هزینه‌های فعالیت صنفی، هرچند سنگین‌تر شده، اما هم‌زمان ضرورت گسترش همبستگی، مستندسازی، حمایت حقوقی و جلب افکار عمومی را بیش از گذشته برجسته کرده است.

آنچه از کنار هم قرار دادن این پرونده‌ها به دست می‌آید، بیش از آنکه مجموعه‌ای از رویدادهای پراکنده باشد، تصویری از یک الگوی فشرده‌تر اعمال فشار بر کنشگران صنفی است؛ الگویی که در آن ابزارهای قضایی، اداری و امنیتی به‌صورت هم‌زمان به کار گرفته می‌شوند. برای تشکل‌های مدنی و صنفی، مستندسازی این روند و تحلیل منظم آن می‌تواند به اندازه خودِ پیگیری مطالبات، در شناخت الگوهای فشار و برنامه‌ریزی برای کاهش هزینه‌های کنش جمعی اهمیت داشته باشد.

✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻«تاب‌آوری به معنای فراموشی نیست»

داوطلب پیامی دریافت کرد که معلوم نیست آیا نوشته خود فرستنده است و یا برگرفته از جایی است.

پیام از این قرار است:
«گاه انسان در میانه‌ی دو فشار هم‌زمان قرار می‌گیرد:
از یک‌سو ذهن به آینده‌ای نامعلوم کشیده می‌شود، و از سوی دیگر، وزنِ آنچه رخ داده اما هنوز در روان جا نگرفته، رها نمی‌کند.
در این حالت، نه گذشته واقعاً گذشته است و نه آینده هنوز قابل لمس؛ و روان در تعلیقی فرساینده معلق می‌ماند.

این کشیدگی دائمی، توانِ حضور را تحلیل می‌برد. ذهن میان پیش‌بینی و یادآوری رفت‌وآمد می‌کند و اکنون، که تنها محلِ زیستن است، به حاشیه می‌رود. رنج در چنین وضعیتی فقط از ترسِ آنچه ممکن است رخ دهد نمی‌آید، بلکه از زخمی می‌آید که هنوز فرصتِ معنا یافتن نداشته است.

تروما دقیقاً در همین نقطه شکل می‌گیرد:
جایی که تجربه اتفاق افتاده، اما روان هنوز ظرفی برای هضم آن نیافته است. گذشته به‌جای آن‌که پشت سر بماند، در بدن و واکنش‌ها زنده می‌ماند؛ در اضطراب‌های بی‌دلیل، در خستگی‌های عمیق، در لحظات بی‌حسی یا آشفتگی. آینده نیز، به‌جای امید، به صحنه‌ای از حدس و تهدید تبدیل می‌شود.

در چنین شرایطی، آرامش نه فراموشی است و نه شتاب برای عبور. آرامش، بازگرداندن ثقلِ آگاهی به جایی امن در درون است؛ جایی که هم بتوان نادانسته‌های آینده را تاب آورد و هم اجازه داد رنج‌های هضم‌نشده، بدون فشار برای توجیه یا جمع‌بندی فوری، دیده شوند.

تاب‌آوری در این مسیر، به معنای بی‌درد بودن یا قوی‌نمایی نیست.
تاب‌آوری یعنی توانِ ماندن در وضعیت دشوار، بدون فروپاشی؛ یعنی بازگشتِ مکرر به تعادل، حتی وقتی شرایط بیرونی تغییر نکرده‌اند. این توان از مراقبت‌های کوچک اما پیوسته ساخته می‌شود: بازگشت به بدن، به تنفس، به مرزهای روانی، و به آن بخش از زندگی که هنوز زنده و قابل لمس است.

انسانِ تاب‌آور می‌داند که برخی تجربه‌ها دیر معنا می‌شوند. او به خود اجازه می‌دهد که هنوز نداند، هنوز سوگوار باشد، و هنوز در حال ترمیم باقی بماند. و درست در همین اجازه، بذرِ التیام کاشته می‌شود.

شاید این دوره‌ها برای حذف درد نیامده باشند، بلکه برای آموزش نوعی ایستادگی عمیق‌تر؛ ایستادگی‌ای که نه بر انکار گذشته استوار است و نه بر هراس از آینده، بلکه بر توانِ زیستن در اکنون، با آنچه هست، تا زمانی که معنا به‌تدریج خود را آشکار کند.»

✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻روایت و روایتگری: حلقه گمشده قدرت در کارزارهای صنفی – کارگری در ایران!
(بخش دوم)

گزارش تحقیقی-تحلیلی داوطلب

از منظر مارشال گانز، مسئله «روایتگری» و روایت صرفاً یک ابزار ارتباطی یا شیوه‌ای برای توضیح دادن مطالبات نیست؛ بلکه سازوکاری برای تولید قدرت اجتماعی است. این ایده در نگاه نخست ممکن است انتزاعی به نظر برسد، اما در عمل به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های جنبش‌های اجتماعی پاسخ می‌دهد: اینکه چگونه مجموعه‌ای از تجارب متفاوت افراد پراکنده با منافعی متفاوت و گاه متضاد، می‌توانند به یک کنش جمعی هماهنگ تبدیل شوند.

قدرت در جنبش‌های اجتماعی معمولاً به عنوان توانایی تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری‌های سیاسی یا تغییر رفتار نهادهای رسمی تعریف می‌شود. اما گانز و بسیاری از نظریه‌پردازان معاصر جنبش‌های اجتماعی تأکید می‌کنند که پیش از هر نوع تأثیرگذاری بیرونی، یک جنبش باید بتواند در درون خود نوعی انسجام، اعتماد و جهت‌گیری مشترک ایجاد کند. این انسجام در سطح سازمانی شکل نمی‌گیرد مگر آنکه در سطح معنایی و روایی نیز تولید شده باشد. به بیان دیگر، پیش از آنکه یک جنبش بتواند قدرت بیرونی اعمال کند، باید بتواند «معنا» تولید کند و روایت دقیقاً همین نقش را ایفا می‌کند.

روایت از این منظر، سازوکاری است که تجربه‌های پراکنده را به یک چارچوب مشترک تبدیل می‌کند.

افراد در هر جامعه‌ای با تجربه‌های فردی متفاوتی از بی‌عدالتی، نابرابری یا فشارهای اقتصادی روبه‌رو هستند. این تجربه‌ها اگر در سطح فردی باقی بمانند، به احساس نارضایتی پراکنده یا واکنش‌های کوتاه‌مدت منجر می‌شوند. اما زمانی که این تجربه‌ها در قالب یک روایت مشترک قرار می‌گیرند، از سطح تجربه شخصی فراتر می‌روند و به یک مسئله جمعی تبدیل می‌شوند.
این تبدیل، نقطه آغاز شکل‌گیری قدرت است.

قدرت جنبش‌های اجتماعی در واقع از همین فرآیند «تبدیل» یعنی تبدیل تجربه فردی به هویت جمعی و تبدیل هویت جمعی به کنش هماهنگ ناشی می‌شود. روایت دقیقاً در مرکز این فرآیند قرار دارد.

در گزارش داوطلب ببینید:
«روایتگری» چگونه اعتماد، کنش جمعی و قدرت می‌سازد،
چگونه می‌توان از کارزارهای تکراری یک قدم پا را فراتر گذاشت و به نتیجه نزدیک شد،
خلا سه‌گانه‌ی مارشال گانز چیست و البته بخش اول این گزارش خواندنی را از دست ندهید.


✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻«شرکت‌های واسطه، حیاط‌خلوت آقازاده‌هاست؛ دستور رئیس‌جمهور برای حذف پیمانکاران یک وعده مقطعی برای عبور از شرایط بحرانی بود، قراردادهای بزرگ‌تری در حال انعقاد است»

علی آقابراری، نماینده کارگران پیمانکاری در کانون عالی شوراهای اسلامی کار در گفتگو با ایلنا:

▫️«با وجود دستور رئیس‌جمهور برای حذف شرکت‌های پیمانکاری، هیچ تغییری در وضعیت ایجاد نشده و این شرکت‌ها همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهند؛ حتی قراردادهای بزرگ‌تری، به‌ویژه در صنعت نفت و شرکت‌های تابعه، در حال انعقاد است.

▫️قرار بود شرکت‌های واسطه‌ای هرچه سریع‌تر حذف و منحل شوند. اما در عمل، یکی از نمایندگان مجلس در مصاحبه‌ای رسماً اعلام کرد که فعلاً باید یک‌سری ضوابط و روابط داخلی در این طرح دیده شود و حل این مسائل حداقل تا پایان سال به طول خواهد انجامید.»

▫️ما هر سال با یک روند تکراری مواجه هستیم؛ از ابتدای سال تا خردادماه، مدام به نیروهای شرکتی وعده می‌دهند که نهایتاً تا پایان خردادماه همگی تبدیل وضعیت خواهید شد. اما به محض فرا رسیدن خرداد، سنگ‌اندازی‌ها شروع می‌شود و وعده جدیدی می‌دهند که تا آخر سال این اتفاق صد درصد رخ خواهد داد. اکنون شش سال است که این چرخه باطل مدام تکرار می‌شود و با وجود دستور شخص رئیس‌جمهور، هیچ اتفاق مثبتی برای کارگران نیفتاده است.

▫️سازمان امور استخدامی با استناد به ماده ۳۲ قانون مدیریت خدمات کشوری و برنامه هفتم توسعه، محدودیت جذب نیرو را مطرح می‌کند و هم‌زمان با انتشار شایعاتی درباره کاهش حقوق پس از تبدیل وضعیت، فضای ناامیدی میان نیروهای شرکتی ایجاد می‌شود.
دولت و مجلس مسئولیت اجرای طرح را به یکدیگر واگذار می‌کنند و این رفت‌وبرگشت، روند تعیین تکلیف نیروهای شرکتی را طولانی‌تر کرده است.

▫️دستور رئیس‌جمهور بیشتر یک وعده مقطعی برای عبور از شرایط بحرانی آن زمان ارزیابی می‌شود و تاکنون به تغییر عملی در وضعیت نیروهای شرکتی منجر نشده است؛ در مقاطع بحرانی، وعده‌های مربوط به تبدیل وضعیت بیشتر با هدف آرام کردن فضای جامعه و کاهش مطالبات کارگران مطرح می‌شود.

▫️حتی در صورت آغاز بررسی‌های مجلس، اصلاح ماده ۳۲ برنامه هفتم توسعه، تصویب آن و ابلاغ نهایی، فرآیندی زمان‌بر خواهد بود و تعیین تکلیف نیروهای شرکتی به سرعت انجام نخواهد شد.

▫️با وجود تلاش برخی نمایندگان، مقابله با ساختارهای ذی‌نفع و شبکه‌های قدرتمند مرتبط با شرکت‌های پیمانکاری، با ظرفیت محدود چند نماینده امکان‌پذیر نیست.

▫️تک‌تک این شرکت‌های واسطه‌ای، حیاط خلوت آقایان هستند. برخی آقازاده‌ها یا بعضاً مسئولانی که سردمدار امور هستند و پست‌های حساسی دارند، فرزندانشان در این شرکت‌های پیمانکاری سهام‌دارند و منافع مستقیم دارند. این افراد تبدیل به مافیایی رسوخ‌ناپذیر شده‌اند و من رک و راست می‌گویم؛ مقاومت در برابر حذف این شرکت‌ها به قدری سیستماتیک است که گویی منافع خواص با سود این واسطه‌ها گره خورده است و متأسفانه ریشه اصلی مشکلات کارگران دقیقاً همین‌جاست.»

✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻مدیران هنگام افزایش حقوق کارکنان خود چه عواملی را در نظر می‌گیرند؟

در گزارش پلتفرم کاریابی جاب‌ویژن، به مدیران بر مبنای ۳ توصیه زیر یاد می‌دهند که چگونه درباره افزایش دستمزد کارکنان خود با آن‌ها گفتگو کنند؛ سه توصیه‌ای که دانستن آن‌ها برای کارکنان و افراد جویای کار نیز مفید است.

توصیه‌ها به مدیران از این قرار است:

۱. آغازگر مذاکره باشید

در مواجهه با مسئله بازبینی سالیانه یا درخواست کارکنان برای افزایش حقوق، مدیران باید بتوانند با ایجاد یک توافق منصفانه، هم تعلق و تجربه کارکنان را در بالاترین سطح ممکن حفظ کنند و هم از پرداخت حقوق غیرعادی و تحمیل هزینه به سازمان اجتناب کنند.
سعی کنید قبل از هرگونه اقدامی از طرف کارکنان، به صورت خودجوش بحث مذاکره حقوق را مطرح کنید. آغازگری باعث ایجاد حس خوب و تجربه خوب برای کارمندان می‌شود.
اگر شما آغازکننده باشید، احتمال پذیرفته شدن پیشنهادتان بسیار بالاتر می‌رود. به‌علاوه نشان می‌دهد شما به کارکنان خود اهمیت می‌دهید.

توصیه به «آغازگری در مذاکره» نشان می‌دهد حتی در ادبیات مدیریت منابع انسانی هم، گفت‌وگو درباره دستمزد یک امر طبیعی و ضروری تلقی می‌شود، نه اقدامی تنش‌زا یا غیرمشروع. در عین حال، کارگران می‌توانند زودتر از مدیران گفتگو درباره افزایش دستمزد را آغاز کنند و استراتژی‌های خود را برای یک پیشنهاد بالاتر به کار ببندند.

همچنین به مدیران توصیه شده:
۲. داده‌محور باشید

هر مذاکره و تصمیمی راجع به حقوق تنها زمانی منصفانه به نظر خواهد رسید که فرآیندی غیرسلیقه‌ای و داده‌محور داشته باشد. داده‌های دقیق کمک می‌کنند که پیشنهاد منصفانه‌ای بدهید و هم کارمندانتان را راحت‌تر قانع کنید و هم تجربه مذاکره بهتری برایشان رقم بزنید. برخی از منابعی که به مدیران توصیه شده به آن‌ها اتکا کنند در داخل همان دفترچه اعلام شده است از جمله گزارش حقوق و دستمزد جاب‌ویژن، محاسبه آنلاین حقوق و دستمزد در همان وبسایت و آگهی‌های کاری مشابه روی پلتفرم جاب‌ویژن.

تأکید بر «داده‌محور بودن» در مذاکره مزدی، عملاً اعتراف به این است که بحث دستمزد صرفاً سلیقه‌ای یا مبتنی بر قدرت مدیران نیست و باید بر مبنای داده‌های بازار کار، هزینه زندگی، نرخ تورم، مهارت و شرایط شغلی سنجیده شود؛ نقطه‌ای که تشکل‌های کارگری می‌توانند با تولید داده مستقل از وضعیت واقعی کارگران روی آن سرمایه‌گذاری کنند.


توصیه سوم به مدیران جالب است:
۳. برد-برد فکر کنید
به مدیران گفته شده:

اگر در افزایش حقوق کارکنان خود با محدودیت‌های غیرقابل حل مواجه هستید شاید بتوانید مزایای غیرحقوقی جذابی برای کارمندانتان بیابید؛ مدیری باشید که به رضایت کارکنانش اهمیت می‌دهد و برای خوشحال نگه‌داشتنشان تلاش می‌کند. اینکه به خاطر محدودیت‌ها نتوانید همه خواسته‌ها را برآورده کنید قابل درک است؛ ولی بدترین نتیجه این است که کارمندانتان حس کنند به رضایتشان اهمیت نمی‌دهید.
برخی از مزایا که شاید برای کارمندان جذاب باشد:
انعطاف در ساعات کاری یا امکان دورکاری
تجربه‌های جدید و مسئولیت بیشتر
سهام تشویقی یا پرداخت‌های target-based[بر مبنای کارکرد]

از همین توصیه پیداست که رویکرد برد-برد که تاکنون بیشتر در ادبیات تشکل‌های کارگری مبنای گفتگو با کارفرما قرار می‌گرفت اکنون در قالب مفاهیمی چون رضایت، فرسودگی شغلی، انعطاف‌پذیری، امنیت روانی و کیفیت زندگی کاری، به تدریج وارد ادبیات رسمی بازار کار شده است. این یعنی دستمزد دیگر فقط رقم حقوق نیست؛ بلکه مجموعه‌ای از شرایط زیست و کار است.


در حالی که کارفرماها تلاش می‌کنند تجربه فردی را به تصویر جمعی تبدیل کنند و در ایجاد زبان مشترک میان کارفرماها و کارکنان یا متقاضیان کار، پیشقدم شده‌اند، کارگران اصناف مختلف هنوز تا قبل از رسیدن به چنین اهدافی مجبورند دیدگاه کارفرما را بپذیرند.

در واقع، گزارش‌های پلتفرم‌های استخدامی معمولاً از منظر بازار و کارفرما نوشته می‌شوند و هدف اصلی‌شان تنظیم بهتر بازار نیروی کار است، نه الزاماً دفاع از حقوق کارگران.

بنابراین اگر تشکل‌های کارگری بخواهند از این الگو استفاده کنند، ناگزیر باید متغیرهایی را وارد گزارش کنند که در گزارش‌های منابع انسانی کمتر دیده می‌شود؛ مثل:
امنیت شغلی،
کیفیت بیمه،
بدهی خانوار،
فشار معیشتی،
چندشغله بودن،
فرسودگی روانی،
هزینه مسکن،
یا تجربه اخراج و قراردادهای کوتاه‌مدت.


✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🚨با وجود تبلیغات گسترده رسانه‌ها، ده‌ها بازنشسته هنوز نتوانسته‌اند برای ثبت درخواست وام وارد سامانه شوند


▫️ در حال حاضر حدود ۵ میلیون بازنشسته تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی قرار دارند، اما تنها ۴۰ هزار فقره وام برای آن‌ها در نظر گرفته شده است. با این سهمیه ناچیز، بخش عمده طبقه زحمتکش و متقاضی جامعه عملاً از دریافت این تسهیلات محروم می‌شوند و مبنای عدالت در توزیع این وام‌های محدود مشخص نیست.

▫️ یکی از چالش‌های جدی حقوقی و صنفی بازنشستگان، بسته‌شدن سریع و اختلالات پی‌درپی سامانه ثبت‌نام است. بازنشستگان پس از ماه‌ها انتظار، به محض باز شدن سامانه با پیغام بسته بودن آن مواجه شدند و بسیاری حتی فرصت ثبت درخواست پیدا نکردند.

📌 با وجود آن که در «نشست تعاملی هم‌اندیشی مدیرعامل سازمان تأمین‌اجتماعی با دبیران اجرایی خانه کارگر سراسر کشور» مورخ ۹ تیرماه ۱۴۰۵، مصطفی سالاری مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی دستور اکید داد که سامانه ثبت‌نام به هیچ وجه بسته نشود و به مشکل اختلال سامانه رسیدگی شود، دوباره سامانه از دسترس خارج شد و بی‌توجهی به حقوق متقاضیان همچنان ادامه دارد.

🚨 مسئولان ابتدا در بوق و کرنا از پرداخت وام خبر می‌دهند، در حالی که هنوز بسیاری از بازنشستگان حتی موفق به ورود به سایت نشده‌اند؛ شایسته است ابتدا ثبت‌نام و پرداخت‌ها انجام گیرد و سپس آمار آن اطلاع‌رسانی شود.

🔸 وام بازنشستگان کشوری ۷۵ میلیون تومان است و وام بازنشستگان تأمین اجتماعی تنها ۶۰ میلیون تومان آن‌هم با وجود تمامی محدودیت‌های شدید ذکر شده. موسیوند خواستار یکسان‌سازی تسهیلات پرداختی به بازنشستگان صندوق‌های مختلف شد.

🔸 بسیاری از پیشکسوتان طبقه کارگر برای تأمین هزینه‌های حیاتی درمان، بیماری‌های صعب‌العلاج فرزندان یا رفع گره‌های حاد معیشتی به این وام چشم دوخته‌اند اما دست خالی برمی‌گردند. این مبالغ حتی در صورت پرداخت، با هزینه‌های سرسام‌آور زندگی همخوانی ندارد.

منبع: گفتگوی ایلنا با محمدحسن موسیوند- عضو هیئت مدیره کانون کارگران بازنشسته تامین اجتماعی شهرستان خرم آباد و دبیر اجرایی خانه کارگر لرستان

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

🔻نگاهی به کارزارهای برگزار شده در میانه جنگ و بحران اجتماعی:
پویایی کارزارها در شرایط انسداد صنفی و تشکیلاتی!

گزارش تحقیقی دیده‌بان داوطلب

🔴 در شش ماهه اخیر دست کم‌ ۱۱ کارزار به شکل گسترده شکل گرفت که هرچند به دلیل قطعی اینترنت و جریان‌های دی‌ماه کاهش مشارکت را تجربه کردند، همچنان به ابزاری برای مطالبه‌گری سازمان‌یافته تبدیل شدند.

کارزارها جای تشکل‌های صنفی را نمی‌گیرند، اما می‌توانند نشانه‌ای از وجود مطالبات مشترک و ظرفی برای شکل‌گیری همبستگی باشند. از دستمزد و بیمه تکمیلی تا فوق‌العاده خاص و حذف شرکت‌های واسطه، آنچه این کارزارها را به هم پیوند می‌دهد، تلاش گروه‌های مختلف حقوق‌بگیر برای اثرگذاری بر تصمیمات عمومی است.

کارزار درخواست دستمزد شرافتمندانه بر مبنای سبد معیشت:
مطالبه تعیین حداقل دستمزد بر اساس سبد واقعی معیشت و اجرای بخش دوم ماده ۴۱ قانون کار، نه صرفاً افزایش بر مبنای نرخ تورم.

کارزار مطالبه اجرای قانون؛ افزایش حقوق کارمندان بر اساس تورم واقعی:
درخواست افزایش حقوق کارکنان دولت متناسب با تورم واقعی و اجرای ماده ۱۲۵ قانون مدیریت خدمات کشوری.

کارزار درخواست اجرای ماده ۸۵ بیمه تکمیلی بازنشستگان همانند شاغلان:
مطالبه اجرای کامل ماده ۸۵ و برخورداری بازنشستگان از بیمه تکمیلی هم‌سطح کارکنان شاغل.

کارزار اعتراض به پرداخت حقوق و نحوه اجرای فوق‌العاده خاص در وزارت بهداشت:
اعتراض کارکنان نظام سلامت به تبعیض مزدی و اجرای ناعادلانه فوق‌العاده خاص.

مجموعه کارزارهای ساماندهی نیروهای شرکتی، حذف شرکت‌های واسطه و تبدیل وضعیت استخدامی:
مجموعه‌ای از کارزارهای نیروهای شرکتی دستگاه‌های مختلف با مطالبه حذف پیمانکاران، قرارداد مستقیم و امنیت شغلی.

کارزار درخواست پیگیری و اجرای حق مالکانه صندوق ذخیره فرهنگیان:
مطالبه به‌رسمیت شناختن حق مالکیت فرهنگیان بر دارایی‌های صندوق ذخیره و مشارکت در مدیریت آن.

کارزار «۲۵ هزار فوق‌العاده خاص حق معلم است»
درخواست اختصاص کامل امتیاز فوق‌العاده خاص به معلمان و بازنشستگان آموزش‌وپرورش برای رفع تبعیض مزدی

کارزار درخواست اصلاح کسورات دانشجومعلمان و افزایش بودجه فرهنگیان ۱۴۰۵:
اعتراض به کسورات بالای حقوق دانشجومعلمان و مطالبه افزایش بودجه دولتی دانشگاه فرهنگیان

کارزار رسیدگی به وضعیت معیشتی معلمان:
مطالبه اصلاح نظام پرداخت و بهبود واقعی وضعیت معیشتی فرهنگیان در برابر تورم

کارزار «نیمکت‌های خالی»:
پویش مستندسازی نام و هویت دانش‌آموزان کشته‌شده با تأکید بر حق آموزش، حق حیات و دادخواهی

کارزار «کوله‌پشتی‌های رها شده»:
کارزار جمع‌آوری اطلاعات و تصاویر کودکان کشته‌شده در بمباران مدرسه شجره طیبه میناب و تأکید بر حفاظت از کودکان و مدارس

در گزارش تحلیلی داوطلب شرح کارزار مربوط به حرفه خود را پیدا کنید و ما را در جریان شیوه‌های تشکل‌یابی و احقاق حقوق قرار بدهید تا با دیگران به اشتراک بگذاریم و راه برای تحلیل و نقد شیوه‌های مطالبه‌گری هموارتر شود.


🧩شاید مهم‌ترین پیام این کارزارها این باشد که حتی در نبود امکان چانه‌زنی گسترده، نیاز به کنش جمعی از بین نمی‌رود؛ بلکه مسیرهای تازه‌ای برای بروز خود پیدا می‌کند.

این مطلب را برای دیگران نیز بفرستید تا به گفتگو دامن بزنید.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر