📣معترضان به همبستگی وکلا نیاز خواهند داشت، صدور بیانیه کافی نیست

۱۹۲ وکیل دادگستری طی یک ائتلاف بین‌المللی میان وکلای داخل و خارج از کشور در روزهای آغاز اعتراضات با صدور بیانیه‌ای شلیک نیروهای امنیتی به معترضان و کشتار شهروندان غیرمسلح را به‌شدت محکوم کردند. آنها تاکید کردند مسئولیت حقوقی و کیفری آمران و عاملان غیرقابل اسقاط است و خواستار مستندسازی و پیگیری در مراجع ملی و بین‌المللی شدند.

با این همه، وکلا در این برهه می‌توانند فرای صدور بیانیه‌های کلی، باپذیرفتن نقشی چندلایه و مکمل به یکی از تاثیرگذارترین گروه‌های شغلی در پاسداری از جان و زندگی معترضان و پتانسیل سرمایه اجتماعی تبدیل شوند.
آنان می‌توانند مقیاس نقض حقوق معترضان را در این برهه به نحو چشمگیری کاهش بدهند و چنین آمادگی نیاز به کار میدانی و ارتباط منسجم با همکاران دارد.

در مطلب بعد ببینید در این شرایط، وکلا چگونه می‌توانند در ۸ مورد تاثیرگذار باشند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣نقش چندلایه و تعیین‌کننده وکلا در کمک به معترضان
در شرایط دستگیری‌های گسترده و عمومی معترضان وکلا می‌توانند نقشی مؤثر و چندلایه ایفا کنند.

۱) مستندسازی حقوقی با ثبت الگوهای بازداشت (زمان، مکان، نیروهای دخیل، شیوه برخورد)

- گردآوری شهادت خانواده‌ها، هم‌بندی‌ها و شاهدان آزادشده
- طبقه‌بندی موارد نقض (بازداشت خودسرانه، عدم تفهیم اتهام، شکنجه، نگهداری در مکان نامعلوم).
بخشی از این فرایند است.

این کار، تجربه‌های پراکنده را به «پرونده حقوقی قابل استناد» برای پیگیری‌های داخلی و بین‌المللی تبدیل می‌کند.

۲) ایجاد شبکه وکلای پاسخ‌سریع (Rapid Legal Response)

▫️تقسیم کار منطقه‌ای/موضوعی (دانشجویان، کارگران، روزنامه‌نگاران)
▫️ساخت الگوهای آماده: لایحه‌های کوتاه، درخواست ملاقات، شکایت از بازداشت غیرقانونی
▫️خط ارتباط امن برای خانواده‌ها
می‌تواند بلاتکلیفی اولیه را کاهش بدهد و از تشدید نقض حقوق در ساعات نخست بازداشت جلوگیری کند.

۳) کنشگری حقوقی جمعی و علنیِ صنفی

▫️صدور بیانیه‌های حقوقی امضاشده با ادبیات فنی (نه صرفاً سیاسی)
▫️درخواست رسمی از نهادهای قضایی برای رعایت حداقل‌های آیین دادرسی
▫️استفاده از اعتبار حرفه‌ای برای برجسته‌سازی «نقض رویه»
می‌تواند هزینه‌ی نقض قانون از سوی نهادهای سرکوبگر را افزایش بدهد.

۴) آموزش حقوقی فشرده به جامعه

▫️انتشار راهنماهای کوتاه: «در بازداشت چه حقوقی دارید؟»، «چه چیزی را امضا نکنید؟».
▫️آموزش خانواده‌ها درباره مسیرهای قانونی پیگیری.
▫️ساده‌سازی زبان حقوقی برای عموم.
اثر: کاهش آسیب‌پذیری معترضان و افزایش قدرت چانه‌زنی

۵) پیوند حقوق داخلی با مکانیسم‌های بین‌المللی

▫️آماده‌سازی پرونده‌ها برای گزارشگر ویژه، گروه کاری بازداشت‌های خودسرانه، نهادهای صنفی بین‌المللی
▫️استفاده از ادبیات حقوق بین‌الملل (نه صرفاً بیانیه سیاسی)
اثر: خروج پرونده‌ها از انحصار داخلی و ایجاد فشار خارجی هدفمند.

۶) دفاع حداقلی اما هوشمند در دادگاه‌ها

▫️تمرکز بر ایرادات شکلی و رویه‌ای (صلاحیت، ادله، تفهیم اتهام)
▫️ثبت رسمی اعتراض‌ها حتی اگر رد شوند (برای سابقه)
▫️اجتناب از فرسایش بی‌ثمر؛ انتخاب نقاط ضربه‌پذیر

اثر: حفظ ردّ حقوقی و جلوگیری از عادی‌سازی بی‌قانونی

۷) حمایت حقوقی از وکلای تحت فشار

▫️همبستگی صنفی در برابر احضار، تعلیق یا تهدید وکلا.
▫️مستندسازی فشار بر وکلا به‌عنوان نقض استقلال حرفه‌ای.
اثر: جلوگیری از خالی‌شدن میدان دفاع حقوقی

۸) برجسته کردن روایت حقوقی در افکار عمومی

▫️تبدیل هر پرونده به «نمونه نقض مشخص» با زبان حقوقی قابل فهم
▫️همکاری محتاطانه با رسانه‌ها، خبرنگاران و شبکه‌های اجتماعی
می‌تواند چارچوب بحث را از «امنیتی» به «حقوقی» تغییر بدهد

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣زندگی شایسته
پیام دریافتی:

«من ایلامی‌ام، آبدانانی
ما تلقی خود از زندگی شایسته را نشان دادیم
و ببینید چه پاسخ گرفتیم.

سه‌شنبه تهرانی بودم
کرد کرماشانی
جمعه بلوچ بودم،
در اعتصاب قشم
روز دیگر لر شدم، لک
هر شب می‌خوابم و
صبح از خاک قومی دیگر برمی‌خیزم
من بلوچم، رشتی‌ام، مهابادی‌ام، تبریزیِ مشهدی‌‌ام،
اهواز مرودشتم
من خود ایرانم»

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣از صداهای پراکنده تا صدای واحد:
جنبش‌های اجتماعی در شرایط حساس چگونه پیام خود را متحد می‌کنند؟

پس از سقوط بن‌علی، تونس در آستانه‌ی قطبی‌سازی خطرناک بود. اما چندین نیروی پیش‌برنده در اجتماع توانستند جامعه را از یک برهه خطرناک عبور بدهند.
اتحاد طیفی از اتحادیه‌ها، وکلا، فعالان مدنی و جوانان خیابانی در سال ۲۰۱۱ به سقوط زین‌العابدین بن‌علی انجامید. این نقطه‌ی عطف نشان داد که هم‌صدایی اجتماعی می‌تواند ماشین اقتدارگرایی را متوقف کند. چنین صدایی نتیجه‌ی اجماع حداقلی، مرجعیت جمعی، بیان مشترک، ریتم مشترک و مدیریت اختلاف است. تجربه‌ی تونس نشان می‌دهد که اگر پیام واحد بماند و حاملانش متنوع اما هماهنگ باشند.

چهارگانه‌ی گفت‌وگوی ملی (اتحادیه کارگری UGTT، کانون وکلا، انجمن حقوق بشر و اتحادیه کارفرمایان) با مرجعیت جمعی توانست:

▫️بحران را از خیابان به میز گفت‌وگو منتقل کند
▫️مانع سناریوهایی شبیه وضعیت جنگ و داخلی در سوریه و لیبی شود

این اقدام حتی در سال ۲۰۱۵ جایزه نوبل صلح گرفت.

یکی از چالش‌های اصلی جنبش‌های اجتماعی در شرایط سرکوب و بحران—مانند ایران—نه کمبود نارضایتی، بلکه پراکنده‌بودن پیام‌هاست. تجربه‌ی کشورهایی مثل تونس نشان می‌دهد که «صدای متحد» محصول احساسات لحظه‌ای نیست، بلکه نتیجه‌ی سازمان‌دهی آگاهانه است.


▫️ پیام واحد، حاملان متنوع
کارگران، معلمان، دانشجویان و وکلا می‌توانند روایت‌های متفاوتی داشته باشند، اما پیام مرکزی باید یکی باشد. تنوع صداها زمانی قدرت می‌آفریند که تناقض نسازد.

▫️ مرجعیت جمعی به‌جای چهره‌محوری
تجربه‌ی تونس نشان داد که شبکه‌ها و نهادهای هم‌پیمان، بسیار پایدارتر از رهبران فردی‌اند. مرجعیت جمعی، هم هزینه‌ی سرکوب را بالا می‌برد و هم از فروپاشی جنبش جلوگیری می‌کند.


▫️ اجماع حداقلی، نه اختلاف حداکثری
جنبش‌های موفق ابتدا روی چند مطالبه‌ی پایه‌ای و قابل‌فهم برای اکثریت جامعه توافق می‌کنند: کرامت، آزادی‌های بنیادین، معیشت. ورود زودهنگام به اختلافات ایدئولوژیک، انرژی جمعی را فرسوده می‌کند.

▫️ زبان ساده و معیشتی
پیام‌های موفق با زندگی روزمره‌ی مردم ارتباط برقرار می‌کنند: حقوق، اجاره، درمان، امنیت شغلی. زبان پیچیده یا نخبه‌گرایانه، جنبش را از جامعه جدا می‌کند.

▫️ ریتم مشترک و تکرار هوشمند
تکرار یک پیام در زمان‌های هماهنگ (بیانیه‌های هم‌زمان، کنش‌های نمادین، هشتگ واحد) به جنبش وزن اجتماعی می‌دهد و آن را ماندگار می‌کند.

▫️ پیوند کنش دیجیتال و آفلاین
در شبکه‌های اجتماعی پیام دیده می‌شود، اما کنش‌های صنفی و جمعی، حتی کنش‌های کم‌هزینه و کوتاه، به پیام اعتبار واقعی می‌دهند.

▫️ مدیریت اختلاف، نه انکار آن
اختلاف‌ها طبیعی‌اند، اما باید در سازوکارهای درونی حل شوند. تخریب علنی نیروهای هم‌سو، بزرگ‌ترین هدیه به سرکوبگران است.

تونسی‌ها نشان دادند که تغییر ساختاری بدون آشفتگی داخلی امکان‌پذیر است، به شرطی که «صدای متحد» ایجاد شود.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣پیام دریافتی:
«مردم! گروه بسازید، بدون گروه ساختن و قانع کردن وسیع دیگران هیچ چیز تغییر نمی‌کند.»

داوطلب پیامی دریافت کرد که در آن نوشته شده:
«ما امیدواریم تغییر ایجاد شود ولی وقتی هنوز به نتیجه نرسیده به این معنی است که کارهایی باید انجام شود.»

نویسنده در این پیام گفته:
«اگر شما به قدرت خودتان باور داشته باشید، چند نفر جمع می‌شوید و به جای تئوری بافتن درباره این که چه کسانی شرایط را برای شما یا به جای شما تغییر می‌دهند، با قانع کردن افراد مختلف و ملموس کردن شرایط بعد از تغییر، آن‌ها را همراه می‌کنید. تمام جنبش‌های اجتماعی همین‌طور به نتیجه رسیده‌اند: با قانع شدن فرد به فرد آدم‌های سرگردان و فراگیر شدن خواست تغییر.»

در بخشی از این پیام آمده:
▫️«یادتان هست دوره‌هایی بود که برای خرید یک محصول، کسانی را قانع می‌کردید و شبکه می‌ساختید؟ فارغ از خوب یا بد بودن بازاریابی‌هایی‌هایی از آن دست، باید بتوانید زمان بگذارید و فرد به فرد کسانی را قانع کنید که منظورتان از تغییر چیست. طرف می‌گوید بله، ولی... از این «ولی به بعد» تازه کار شما شروع می‌شود. باید بتوانید بارها و بارها به این «ولی و اما» ها پاسخ بدهید.

▫️«مراقب خودتان و بقیه باشید. شرایط حساس است، ولی همه تغییرهای بزرگ اجتماعی با همین پاسخ‌دادن‌ها و پیگیری‌ها به نتیجه رسیده.
▫️ باز هم مهم نیست از کدام طیف تغییرخواه هستید. مهم این است که قدرت مردم را به فرد فرد آن‌ها نشان بدهید، قدرتی که فقط در جلوی گلوله ایستادن خلاصه نمی‌شود و باید راه خودش را پیدا کند.»

این مخاطب گرامی توصیه کرده است: «زبان خودتان را بسازید، زمانی که مردم این‌طور حاضر به هزینه دادن هستند چهار نفر را قانع کنید که قدرت دارند و برای این تغییر باید آستین بالا بزنند و چند نفر دیگر را قانع کنند.»


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣کارگران اعتصابی کارخانه پارچه‌بافی و چرم بیرتک‌سن در ترکیه از کارگران و مردم ایران حمایت کردند

کارگران این مجموعه طی بیانیه‌ای به دو زبان فارسی و ترکی که در شبکه ایکس این اتحادیه به همراه ویدیو منتشر کردند، ۱۷ روز مقاومت مردم ایران را ستودند و بدون ملاحظات معمول، سرکوب مردم ایران را محکوم کردند.

کانال پژواک کار ایران در این باره نوشت:
کارگران «شیک ماکاس» که بیش از ۱۰۰ روز است در اعتصاب و مبارزه‌ای سازمان‌یافته علیه استثمار، دستمزدهای ناعادلانه و شرایط تحمیلی کارفرما ایستاده‌اند، در صدمین روز اعتصاب خود با صدور بیانیه‌ای، ضمن گرامی‌داشت مقاومت و دستاوردهایشان، به‌طور مشخص از کارگران و مردم ایران که بیش از دو هفته است در برابر فقر، سرکوب و خشونت حکومتی ایستادگی می‌کنند، حمایت کردند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 جوامع اوکراینی خارج از کشور در دو سال نخست تهاجم نظامی روسیه چه نقش و تاثیری داشتند؟

▫️در انقلاب‌ها، جنبش‌ها و جنگ‌ها، جبهه سومی نیز وجود دارد به نام دیاسپورا یا جوامع دور از وطن که نقشی بسیار مهم در پیشبرد اهداف دارند.

▫️بر اساس پژوهشی که در مجله «Refugee Studies» منتشر شده است، تهاجم تمام‌عیار روسیه یک «لحظه دیاسپوریک» یا «نقطه عطف تاریخی» ایجاد کرد که باعث تسریع و تشدید مشارکت مدنی اوکراینی‌های مقیم خارج شد.

این گزارش به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه دیاسپورای اوکراین، به ویژه در کشورهای فرانسه و لهستان، از مهاجرانی پراکنده به یک قدرت سیاسی تأثیرگذار تبدیل شدند. دیاسپورای اوکراین در دو سال ابتدای جنگ موفق شد لابی کند، جهان را با خود همراه سازد و در مسیر منافع اوکراین قدم بردارد.

📎این مطلب را در وبسایت اصل۲۰ بخوانید

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣همبستگی جهانی با معلمان و مردم ایران

سازمان بین‌المللی آموزش، فدراسیون جهانی تشکل‌های آموزشی، با انتشار دو بیانیه‌ی رسمی طی دو روز پیاپی، سرکوب خشونت‌آمیز مردم ایران و حمله مستقیم به جامعه آموزشی را به‌شدت محکوم کرد و بر همبستگی کامل خود با معلمان و دانش‌آموزان ایران تأکید نمود.

🔴 سازمان بین‌المللی آموزش در این بیانیه‌ها، به‌طور مشخص بازداشت دو معلم عضو شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را محکوم کرده و خواستار آزادی فوری و بی‌قیدوشرط آنان شده است:

- عبدالله رضایی، عضو هیئت‌مدیره شورای هماهنگی و دبیرکل انجمن صنفی معلمان هرسین

- شکرالله احمدی، بازرس شورای هماهنگی و عضو هیئت‌مدیره انجمن صنفی معلمان استان فارس

این سازمان همچنین، با استناد به سخنرانی و شهادت شیوا عاملی‌راد، مدیر امور بین‌الملل شورای هماهنگی، که از سرکوب معلمان، بازداشت فعالان صنفی و تهدید مستقیم امنیت مدارس سخن گفته، پیام درخواست همبستگی وی از جامعه جهانی را پوشش داده است.

📢 یک روز پیش از آن نیز سازمان بین‌المللی آموزش گفته‌های اسماعیل عبدی، فعال باسابقه‌ی صنفی معلمان را پوشش داد که در پیام و سخنرانی خود بر حق تشکل‌یابی مستقل، آزادی معلمان زندانی و حفاظت از دانش‌آموزان تأکید کرده و خواستار فشار بین‌المللی برای توقف سرکوب شده است.

🛑 این سازمان هم‌زمان نسبت به گزارش‌های نگران‌کننده از کشته‌شدن غیرنظامیان، از جمله کودکان و دانش‌آموزان با گلوله‌ی واقعی هشدار داده و از مقامات ایران خواسته است:

▫️فوراً به سرکوب خشونت‌آمیز معترضان مسالمت‌آمیز پایان دهند،

▫️به حقوق بنیادین مردم از جمله آزادی بیان و تجمع احترام بگذارند،

▫️و امنیت معلمان، دانش‌آموزان و محیط‌های آموزشی را تضمین کنند.

✏️ پیام روشن است:
بازداشت معلم، حمله به آموزش است.
مدرسه میدان سرکوب نیست.
همبستگی جهانی با معلمان و مردم ایران ادامه دارد.

بیانیه ۲۳ دی‌ماه
گزارش ۲۴ دی‌ماه

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣تاثیر حیاتی شبکه‌های حمایتی

▫️قطعی ارتباطی همیشگی نیست، به محض برقراری ارتباط، گروه‌ها می‌توانند به شبکه‌ای از حمایت انسانی تبدیل شوند و در زمان قطع ارتباط همیشه راه‌های خلاقانه‌ای برای برقراری ارتباط و کمک هست.
در این مرحله، «حفظ جان» به اندازه هر مطالبه سیاسی اهمیت دارد.

▫️اگر وانمود می‌شود که شرایط عادی است، از این عادی‌سازی استفاده کنید.
وقتی دولت وانمود می‌کند که همه‌چیز عادی است، در واقع وارد مرحله‌ای خطرناک اما قابل بهره‌برداری می‌شود. این «عادی‌سازی دروغین» اگرچه برای پنهان‌کردن خشونت به‌کار می‌رود، اما هم‌زمان نقاط ضعف ساختاری سرکوبگران را آشکار می‌کند.

تشکل‌ها می‌توانند تعریف دولت از عادی‌بودن را مصادره کنند:
«عادی یعنی بازگشت همکاران بازداشت‌شده به کار»
«عادی یعنی مدرسه بدون نیروهای امنیتی»

هر جا این «عادی واقعی» محقق نشده، نقطه فشار مشروع بسازند.

▫️تشکل‌ها می‌توانند همبستگی صنفی فراتر از سیاست بسازند تا هزینه را کاهش بدهند:
رفتارهای احساسی پرخطر در این برهه شدت می‌گیرد. تشکل‌ها در گفتگو با همکاران می‌توانند مسیرهای تاثیرگذارتر با هزینه کمتر را تشخیص بدهند.

شبکه‌هایی که پیش از بحران ساخته شدند این روزها جنبه حیاتی دارند
شبکه‌های جدید حمایتی که به سرعت ساخته می‌شوند می‌توانند به تاثیرگذارترین سازمان‌ها تبدیل شوند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 ۵ دلیل که «در شرایط بحران، چرا پیام‌های عادی‌سازی بیشتر به گسیختگی زندگی حقوق‌بگیران می‌انجامد؟»

۱. شکاف میان روایت رسمی و تجربه زیسته

پیام‌های عادی‌سازی می‌کوشند بحران را موقتی، قابل‌تحمل یا «تحت کنترل» نشان دهند؛ اما حقوق‌بگیران بحران را در سطح معیشت، امنیت شغلی و کرامت روزمره لمس می‌کنند. این ناهماهنگی باعث:

فرسایش اعتماد،
احساس دیده‌نشدن،
و تشدید بی‌قدرتی اجتماعی می‌شود.

۲. انتقال هزینه بحران به پایین

عادی‌سازی معمولاً همراه با این پیام ضمنی است که «زندگی باید ادامه پیدا کند». در عمل یعنی:

دستمزدها ثابت می‌ماند،
ساعات کار افزایش می‌یابد،
حمایت‌های اجتماعی به تعویق می‌افتد.
در این شرایط حقوق‌بگیران به جای فکر کردن به این که چگونه هزینه سرکوب را به سرکوبگران منتقل کنند، ناچار می‌شوند هزینه‌ی بحران را از جیب و جان خود بپردازند.

۳. بی‌اعتبارسازی رنج و اعتراض

وقتی بحران «عادی» جلوه داده می‌شود، رنج نیز عادی می‌شود. این روند:

اعتراض را ناموجه یا اغراق‌آمیز جلوه می‌دهد،
همبستگی اجتماعی را تضعیف می‌کند،
و افراد را به انزوای روانی سوق می‌دهد چرا که افراد گمان می‌کنند ایراد اصلی از آن‌هاست.

۴. فرسودگی روانی و دوپارگی زندگی

حقوق‌بگیران ناچار می‌شوند میان:

روایت رسمیِ «همه‌چیز عادی است»،

و تجربه‌ی واقعیِ ناامنی و فشار
زیست دوپاره‌ای بسازند. این دوپارگی به:

اضطراب مزمن،
فرسودگی شغلی،
و فروپاشی برنامه‌ریزی زندگی می‌انجامد.

۵. تضعیف کنش جمعی

عادی‌سازی بحران، حس فوریت را می‌کاهد. وقتی «وضعیت ویژه» انکار شود:

اعتصاب، مطالبه‌گری و اعتراض به تعویق می‌افتد،
شبکه‌های حمایتی از هم می‌گسلد،
و حقوق‌بگیران پراکنده‌تر می‌شوند.

پیام‌های عادی‌سازی در بحران، به‌جای بازگرداندن ثبات، اغلب به نرمال‌سازی بی‌ثباتی می‌انجامند. برای حقوق‌بگیران، این یعنی زیستن در شرایطی که نه بحران به رسمیت شناخته می‌شود و نه حمایت مؤثری وجود دارد؛ نتیجه، گسیختگی معیشتی، روانی و اجتماعی است.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 امید: ارز نامرئی و حیاتی تشکل‌های مردمی

در چشم‌انداز مبارزه و تلاش برای تغییر، در کنار منابع مالی، لجستیکی و انسانی، یک «ارز» نامرئی وجود دارد که اهمیت آن از هر منبع دیگری بیشتر است: امید.

برای تشکل‌ها، مراقبت از انرژی و امید اعضا صرفاً یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک مسئولیت استراتژیک است.


برای تشکل‌ها، مراقبت از انرژی و امید اعضا صرفاً یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک مسئولیت استراتژیک است. مدیریت این «ارز» نیازمند رویکردهای دقیق و سیستماتیک است.

در مطلب بعد ببینید تشکل‌ها چگونه می‌توانند امید را به صورت واقع‌بینانه‌ای بازتولید کنند.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 مراقبت از انرژی و امید اعضا: یک مسئولیت استراتژیک
برای تشکل‌ها، مراقبت از انرژی و امید اعضا صرفاً یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه یک مسئولیت استراتژیک است. مدیریت این "ارز" نیازمند رویکردهای دقیق و سیستماتیک است:

به رسمیت شناختن و تأیید درد: اولین گام در مدیریت امید پس از تروما، انکار نکردن واقعیت نیست. تشکل‌ها باید فضایی امن برای ابراز غم و اندوه فراهم کنند. در این مرحله، شدت بهت و اندوه ممکن است افراد را وادارد که خشم خود را به سمت همدیگر هدایت کنند، در حالی که به رسمیت شناختن یک درد مشترک می‌تواند به اعضا کمک ‌کند که در خود ماندگی را به همبستگی جمعی تبدیل کنند.

تزریق دوزهای واقع‌بینانه امید: امید نباید با وعده‌های پوچ و غیرواقعی اشتباه گرفته شود. تشکل‌ها باید با تمرکز بر پیروزی‌های کوچک، یاداوری روایت‌های قهرمانانه، دوزهای مدیریت شده‌ای از امید واقع‌بینانه را تزریق کنند. این اقدامات کوچک به اعضا یادآوری می‌کنند که تلاش‌هایشان بی‌ثمر نیست.

حفاظت از منابع انرژی انسانی: تشکل‌ها باید مراقب فرسودگی و خستگی مفرط اعضا پس از یک دوره کار سنگین باشند. برنامه‌هایی برای استراحت، حمایت روانی متقابل و به ویژه تقسیم عادلانه وظایف ضروری است. یک فعال خسته و فرسوده نمی‌تواند منبع امید برای دیگران باشد.

تغییر روایت: علم روانشناسی به ما می‌گوید که تمرکز مداوم بر جزییات صحنه‌های خشونت عریان، افراد را از ابتکار و انگیزه خالی می‌کند. تشکل‌ها می‌توانند روایت را به سمت تاب‌آوری، پایداری و همبستگی تغییر دهند. این تغییر لنز، قدرت را از ناقضان حقوق می‌گیرد و به دست مردم می‌دهد که در دل فعالیت‌های جمعی، ابتکار عمل را دوباره به دست بگیرند و یا بهترین تصمیم را شناسایی کنند.

در نهایت، امید نوعی ارز است که نه می‌توان آن را از بازارهای جهانی خرید و نه دولت‌ها آن را اعطا می‌کنند. اما به روشنی می‌توان دید که چه تشکل‌های باسابقه و چه تشکل‌ها ناگهانی و یک‌شبه که در بحران به وجود آمدند، انبارداران و توزیع‌کنندگان اصلی این ارز حیات‌بخش هستند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس