📣در میانه کرختی پس از تروما و نگرانی در جهانی که گویا نمی‌شناسیم کسانی به مردم می‌گویند که کارهایی هست که با مشارکت در آن‌ها می‌توانید تاثیرگذار باشید

این روزها، بسیاری ممکن است از پس چندین موج فلج‌کننده جمعی، احساس کرختی یا بی‌حسی یا حتی احساس تقصیر کنند.
با رنج‌کشیدن ما رنج دیگران کمتر نمی‌شود
ما به‌تنهایی مسئول نجات جهان نیستیم، اما می‌توانیم در حد توان خود دست به عمل بزنیم.

📍ساختن امید به تنی نیرومند و ذهنی روشن نیاز دارد
اگر بی‌خوابی و یا بی‌حسی عاطفی، اضطراب یا تشویش طولانی شده و پا در جهانی گذاشته‌اید که گویا نمی‌شناسید تقصیر شما نیست. این روزها باید بتوانید هر چه در توان دارید برای بهتر شدن حال خود و دیگران تلاش کنید، چرا که تنها در صورتی می‌توانید دست به اقدام تاثیرگذار و هوشمندانه بزنید که ذهن روشن و ثبات روحی داشته باشید تا توان روحی و جسمی خود را برای درک محیط و همکاری با کسان دیگر برای یک دوره طولانی‌تر به کار بگیرید.

خودمراقبتی و برنامه‌ریزی برای مراقبت از خود و گروه، حرکتی شجاعانه است.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 تجمع هماهنگ بازنشستگان فولاد چه پیامی برای جامعه و مسئولان دارد؟🔻

📣 پاس‌کاری مسئولیت مدیران و پایان دوره صبر مطالبه‌گران:
تجمع هماهنگ بازنشستگان فولاد در تهران و اصفهان چه پیامی برای جامعه و مسئولان دارد؟

دیروز، چهارشنبه (۹ اردیبهشت ماه) پس از ماه‌ها سکوت مطالبه‌گران، در نهمین روز قطعی بیمه تکمیلی بازنشستگان فولاد، جمعی از آنان در اصفهان مقابل ساختمان استانداری و همزمان در تهران با حضور در مقابل ساختمان صندوق بازنشستگی فولاد در خیابان وزرا، خواستار برقراری بیمه تکمیلی خود شدند

بازنشستگان یک سوم از ماه جدید را بدون بیمه تکمیلی سپری کرده‌اند و راه حل موقت زیر فشار جنگ، راه حل واقعی نیست: بیمه «آتیه‌سازان حافظ» در شرایط جنگی فقط تا پایان فروردین ماه موقتا تمدید شده بود!

▪️ فرآیند ادغام صندوق فولاد در صندوق بازنشستگی کشوری و چالش‌های مالی میان شرکت‌های تابعه (مثل ذوب‌آهن) و صندوق، باعث سردرگمی در شناسایی نهاد پاسخگو برای هزینه‌های درمانی شده ولی هزینه این سردرگمی را بازنشستگان می‌پردازند.

🧩این دو تجمع هماهنگ نشان می‌دهد:

▫️دست‌کم‌ برای بازنشستگان، بحران درمان و سلامت از ملاحظات سیاسی یا امنیتی عبور کرده است و به مسئولان هشدار می‌دهد که عدم حل ریشه‌ای مشکلات صندوق‌های بازنشستگی و بیمه، منجر به فوران دوباره اعتراضات در مقاطع حساس خواهد شد و سیاست‌های دفع‌الوقت دیگر کارساز نیست.


▫️مطالبات صنفی، حتی در شرایط سخت سیاسی، قابلیت سازماندهی دارند. بازنشستگان با تاکید بر حق «زندگی با عزت»، بر مفاهیم بنیادین حقوق شهروندی دست گذاشته‌اند که می‌تواند الگویی برای سایر بخش‌های تحت فشار اقتصادی باشد.

اظهارات بازنشستگان مبنی بر این که «صندوق فولاد مسئولیت را به گردن شرکت ذوب‌آهن می‌اندازد»، از یک شکاف مدیریتی حکایت دارد. این «پاس‌کاری مسئولیت» پیام ناامیدی از روال‌های اداری معمول را به جامعه مخابره می‌کند و تجمع را به عنوان تنها راه شنیده شدن صدای ذینفعان معرفی می‌کند.

این اعتراضات در واقع اعلام پایان «دوره صبر» است و نشان می‌دهد که نادیده گرفتن حق درمان، مستقیم‌ترین مسیر برای کشاندن معترضان به خیابان است.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣 «روز کارگر» بدون «تشکل‌یابی» تنها یک یادبود تقویمی است

اول ماه می (۱۱ اردیبهشت) برای کارگر ایرانی، صرفاً یک روز تعطیل در تقویم نیست؛ این روز قاعدتا باید نماد پیوند «حقوق معیشتی» با «قدرت جمعی» باشد.
طبق ماده ۶۳ قانون کار ایران، این روز برای تمام کارگران مشمول قانون کار تعطیل رسمی با حقوق محسوب می‌شود.

اما چرا امسال در فصل تعدیل‌های بی‌سروصدا بیش از هر زمان دیگری باید از تشکل‌یابی حرف بزنیم؟

۱. چانه‌زنی فردی؛ بن‌بستِ کارگر ایرانی
در ساختار اقتصادی فعلی، چانه‌زنی تک‌نفره برای دستمزد عادلانه یا امنیت شغلی، اغلب به نتیجه نمی‌رسد. بدون داشتن یک تشکل مستقل و فراگیر، صدای کارگر در هیاهوهای سیاست‌گذاری گم می‌شود. تشکل‌یابی یعنی تبدیل «خواسته فردی» به «قدرت اجتماعی»

۲. تشکل؛ پلی میان قانون و اجرا
در قانون کار (مثلاً ماده ۴۱) متن‌های خوبی در دفاع از حقوق کارگر پیش‌بینی شده اما فاصله بین «متن قانون» تا «سفره کارگر» زیاد است. تشکل‌های کارگری تنها ابزاری هستند که می‌توانند بر اجرای درست قوانین نظارت کنند و مانع از کالایی‌سازی نیروی کار شوند.

۳. تجربه‌ی جهانی و واقعیت داخلی
تاریخ روز جهانی کارگر، تاریخِ پیروزیِ «اتحاد» است. از هشت ساعت کار در روز تا حق بیمه، هیچ‌کدام هدیه نبوده‌اند؛ بلکه دستاوردِ سازمان‌دهی بوده‌اند. برای کارگر ایرانی، مسیرِ بهبود معیشت و کرامت انسانی، از مسیر تقویت نهادهای صنفی، سندیکاها و شوراهای مستقل می‌گذرد.

۴. مطالبه‌گری فراتر از دستمزد
تشکل‌یابی فقط برای پول یا گرفتن حقوق معوق نیست؛ برای «حقِ داشتنِ صدا» در تصمیم‌گیری‌های کلان است. تا زمانی که نماینده واقعی کارگر در میزهای تصمیم‌گیری نباشد، تورم همیشه از دستمزد سبقت می‌گیرد، دیر پرداخت می‌شود، و حتی شاهدیم که پرداخت دستمزد که باید روند عادی باشد، چنان قابل نقض می‌شود که وقتی انجام شد به خبر تبدیل می‌شود!

🎯 خلاصه کلام:
روز کارگر فرصتی است تا به یاد آوریم: «حق گرفتنی است و قدرت در جمع است.»
تبریک واقعی این روز، تلاش برای احیای پیوندهای صنفی و تقویت صدای جمعیِ زحمت‌کشان است.


✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣«رفاه دیجیتال کارگران» بحث اصلی روز کارگر امسال هم‌زمان با ۶۳ومین روز قطعی اینترنت در ایران

در حالی که نهادهای بین‌المللی مانند سازمان بین‌المللی کار (ILO) و اتحادیه اروپا سال ۲۰۲۶ را سال «رفاه در عصر دیجیتال» نامیده‌اند، ایران با یکی از طولانی‌ترین انسدادهای ارتباطی تاریخ خود دست‌وپنجه نرم می‌کند.

قضیه‌ای که تناقضی آشکار میان «رویای دیجیتال جهانی» و «کابوس آنالوگ کارگر ایرانی» را برجسته می‌کند.

روز کارگر به طور خاص با «روز جهانی ایمنی و بهداشت در محیط کار» (۲۸ آوریل/۸ اردیبهشت) آغاز شده و به برنامه‌های روز جهانی کارگر (۱ مه/۱۱ اردیبهشت) پیوند خورده.

بر اساس اعلام سازمان بین‌المللی کار (ILO)، شعار و تمرکز اصلی رویدادهای پیرامون روز جهانی کارگر در سال ۲۰۲۶ (۱۴۰۵)، این است:
«بیایید از سلامت محیط کار روان‌شناختی اطمینان حاصل کنیم» و امسال بر ۳ شعار و محور اصلی تأکید دارد که در ضمن با هم مرتبطند:

۱▫️مدیریت خطرات روانی: مقابله با استرس شغلی، فرسودگی (Burnout)، خشونت و آزار در محل کار- مبحثی که مورد توجه دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران هم قرار گرفت تا برنامه‌هایی را با الهام از شعار جهانی برگزار ‌کنند. همچنین جلسات آموزشی برای متخصصان بهداشت حرفه‌ای با تمرکز بر ارزیابی عوامل زیان‌آور روانی در محیط‌های صنعتی برای کنترل استرس برگزار شد.

۲▫️عصر دیجیتال: رسیدگی به چالش‌های ناشی از فرهنگ «همیشه در دسترس بودن» و تأثیر ابزارهای دیجیتال بر مرز میان زندگی شخصی و کاری

۳▫️حقوق بنیادین: تأکید بر اینکه داشتن یک محیط کار ایمن و سالم (از جمله سلامت روان)، یکی از حقوق اساسی هر کارگر است.


در مطلب بعد درباره تناقض عجیب «حق قطع ارتباط دیجیتال کارگران در کشورهای دیگر و اجبار به قطع ارتباط در ایران» بیشتر بخوانید.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣کارگر ایرانی در نقطه کور سیاست‌گذاری سازمان‌ بین‌المللی کار
کارگران ایرانی عملاً از چتر حمایتی شعارهای سال ۲۰۲۶ خارج شده‌اند

در حالی که سازمان‌های بین‌المللی امسال بر «حق قطع ارتباط» تمرکز کرده‌اند تا کارگر پس از ساعت کاری اجباری به پاسخگویی آنلاین نداشته باشد، در ایران، کارگر با «اجبار به قطع ارتباط» روبه‌روست.
قضیه‌ای که تناقضی آشکار میان «رویای دیجیتال جهانی» و «کابوس آنالوگ کارگر ایرانی» را برجسته می‌کند.

▫️در سیاست جهانی بحث این است: استفاده از هوش مصنوعی برای کاهش فشار روانی.
▫️واقعیت ایران چیز دیگری است: نابودی مشاغل در پلتفرم‌های اجتماعی، اختلال در زنجیره تأمین قطعات صنعتی و از کار افتادن سیستم‌های فروش آنلاین که مستقیماً نانِ سفره کارگران خدماتی و لجستیک را هدف قرار داده است.

اما
🔴 معیشت کارگر ایرانی در کجای سیاست‌های ILO قرار دارد؟
در اسناد سیاست‌گذاری سازمان بین‌المللی کار، موضوع «قطعی اینترنت» تحت سرفصل «عدالت در گذار دیجیتال» و «حق دسترسی به اطلاعات» بررسی می‌شود.

⚖️طبق این سیاست‌ها، وضعیت فعلی ایران از سه جهت با استانداردهای جهانی در تضاد است:

▪️امنیت شغلی:
در سیاست‌های جهانی، اینترنت ابزاری برای تسهیل کار است؛ اما در ایران، ۶۳ روز قطعی به معنای فروپاشی کامل بخش بزرگی از «اقتصاد پلتفرمی» است. کارگرانی که در بخش توزیع، رانندگی آنلاین و فروشگاه‌های اینترنتی فعالیت می‌کنند، در هیچ‌کدام از تعاریف «حمایت‌های اجتماعی» سازمان‌های بین‌المللی برای دوران گذار، دیده نشده‌اند زیرا این سطح از انسداد در پیش‌فرض‌های آن‌ها پیش‌بینی نشده است.

▪️حق سازمان‌دهی:
روز جهانی کارگر بر پایه قدرت جمعی است. سیاست‌های بین‌المللی بر استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای تشکیل اتحادیه‌ها تأکید دارند. قطعی ۶۳ روزه، عملاً امکان چانه‌زنی دسته‌جمعی برای افزایش دستمزد (متناسب با تورم ناشی از بحران‌های اخیر) را از کارگران سلب کرده است.

▪️شکاف دیجیتال:
در حالی که دنیا درباره «سواد دیجیتال» بحث می‌کند، کارگر ایرانی درگیر «بقا در عصر پیشادیجیتال» شده است. این موضوع باعث سقوط رتبه ایران در شاخص‌های کار شایسته می‌شود. ضرر روزانه ۱۲ هزار میلیارد تومان قطعی اینترنت، از سفره کارگرانی کسر می‌شود که در تنگنای معیشتی قرار دارند.

▪️واقعیتِ تلخ: معیشت در بن‌بست
در حالی که راهنمایان بین‌المللی از «سلامت روان در فضای مجازی» سخن می‌گویند، فشار روانی کارگر ایرانی ناشی از «عدم دسترسی» است.
کارگری که با افت فروش شرکت به دلیل قطعی اینترنت با تهدید تعدیل روبروست، عملاً از چتر حمایتی شعارهای سال ۲۰۲۶ خارج شده است.

حقیقت این است که سیاست‌های سازمان‌های بین‌المللی در سال جاری، اینترنت را یک «حق پیش‌فرض» تلقی می‌کنند.
در حالی که در اسناد جهانی، بحث بر سر «نحوه استفاده سالم» از این ابزار است، در ایران، این «ابزار تولید» از دست کارگر گرفته شده است.

🌜معیشت کارگر ایرانی در این میان، در «نقطه کور» سیاست‌گذاری‌های جهانی قرار گرفته؛ جایی که نه از مزایای اقتصاد دیجیتال بهره‌مند است و نه از حمایت‌های سنتی دوران پیش از تکنولوژی.

کارگر ایرانی برای رساندن صدای خود به جامع بین‌الملل باید بتواند در شرایطی که انسداد دیجیتالی در ایران به ۶۳ روز رسیده و ارتباطات متعارف قطع شده است، از مسیرهای غیرمتعارف و سازوکارهای حقوقیِ کمتر شناخته شده بین‌المللی استفاده کند، مسیری که تنها با نظم، انسجام و همکاری گروهی قابل پیگیری است.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣گذر از سکوت: بازسازی مطالبه‌گری کارگران در دوران پساجنگ!

گزارش تحلیلی دیده‌بان داوطلب

کارگران ایرانی در حالی امسال به استقبال روز کارگر رفتند که برخی از کارگاه‌ها در پی تعدیل نیروی گسترده در دوران پس از جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل علیه ایران، از کارگران خالی شده و صدای اعتراض آن‌ها امروز بیش از هر زمانی خاموش است. خطوط تولیدی که زمانی شیفت‌های فشرده و نیروی انسانی پرتعداد را در خود جای داده بود، اکنون با حداقل نیرو، با کاهش مزایا و شرایط نامطمئن حقوقی فعالیت می‌کنند.

بخش دیگری از نیروی کار نیز به حاشیه اقتصاد رسمی رانده شده و به مشاغل غیررسمی، موقت و کم‌درآمد روی آورده است؛ مشاغلی که نه امنیت شغلی دارند و نه هیچ زمانی صدای اعتراضی از درون آنها شنیده شده است.

❓چگونه «اتحادِ پرچم»، صدای مطالبه‌گری را خفه می‌کند
تاریخ چند دهه اخیر نشان می‌دهد که اعتراضات کارگری در ایران، حتی با وجود فقدان سازمان‌یافتگی کلاسیک و نبود اتحادیه‌های مستقل فراگیر، از نوعی توالی منظم و موج‌های متناوب بهره‌مند بوده است.

این توالی را می‌توان به‌ویژه در برخی بخش‌ها و گروه‌ها به‌خوبی مشاهده کرد. بازنشستگان (از تامین اجتماعی تا صندوق کشوری، فولاد و مخابرات) که به‌صورت هفتگی نسبت به وضعیت مستمری و معیشت خود واکنش نشان داده‌اند؛ معلمان که در قالب تجمعات صنفی و کمپین‌های مطالبه‌محور، نسبت به وضعیت دستمزد، کیفیت آموزش و امنیت شغلی اعتراض داشته‌اند؛ و کارگران صنایع مادر همچون نفت، گاز و پتروشیمی که هرچند کمتر ولی به‌صورت نقطه‌ای و مؤثر، نارضایتی خود را بروز داده‌اند. این اعتراضات معمولاً بدون تشکیلات پایدار و سراسری، اما با تکیه بر شبکه‌های غیررسمی، رفاقت‌های محیط کار و گاه حمایت خانواده‌ها و بخش‌هایی از افکار عمومی شکل گرفته‌اند.

در حالت عادی محدودیت‌های جدی برای سازمان‌دهی مستقل کارگران وجود دارد ولی وقوع جنگ معمولاً فضای امنیتی را تشدید می‌کند. حکومت‌های استبدادی در چنین مواقعی هرگونه تحرک اجتماعی را – حتی اگر ماهیتاً صنفی و اقتصادی باشد – به‌عنوان تهدیدی بالقوه علیه امنیت و ثبات تلقی می‌کنند. با مسلط شدن گفتمان «همه زیر یک پرچم» یا «وحدت در برابر دشمن خارجی»، هر انتقادی می‌تواند به‌سادگی به «هم‌صدایی با دشمن» تعبیر شود.

⚠️فضای امنیتی شکل‌گرفته در دوران جنگ، معمولاً به‌سرعت عقب‌نشینی نمی‌کند و بسیاری از سازوکارهای نظارتی و محدودکننده، حتی در زمان آتش‌بس نیز به حیات خود ادامه می‌دهند.

در گزارش داوطلب ببینید:
در دوره پساجنگ چگونه می‌توان به عرصه مطالبه‌گری بازگشت، چرا بازگشت کارگران به عرصه مطالبه‌گری در دوران پساجنگ فرآیندی تدریجی، پیچیده و چندلایه است و مطالبه‌گران در این دوره چه می‌توانند بکنند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣انتشار گزارش «کار در میانه جنگ» درباره وضعیت کارگران ایران

تارنمای داوطلب گزارش تازه‌ای با عنوان «کار در میانه جنگ؛ روایتی تحلیلی از وضعیت کارگران ایران در بستر جنگ، تخریب، تعدیل نیرو، تورم و سرکوب» منتشر کرد.

بر اساس این گزارش، بحران کار در ایران تنها پیامد جنگ نیست، بلکه بر بستری از نابرابری مزدی، ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تأخیر در پرداخت دستمزدها و ضعف ساختاری حمایت‌های اجتماعی شدت گرفته است. گزارش نشان می‌دهد که در فاصله دو روز کارگر ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، دست‌کم ۷۰۸ مورد اعتراض کارگری، بازنشستگی و صنفی ثبت شده است؛ رقمی که به دلیل قطع اینترنت، محدودیت اطلاع‌رسانی و فضای امنیتی، حداقلی ارزیابی می‌شود.

این گزارش همچنین پیامدهای جنگ بر صنایع کلیدی از جمله پتروشیمی، فولاد، خدمات شهری، اقتصاد دیجیتال و بخش درمان را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که تخریب زیرساخت‌ها و توقف تولید، به موج تازه‌ای از بیکاری و تعدیل نیرو دامن زده است. در کنار آن، تداوم حوادث مرگبار کار و کاهش توان سازمان‌یابی کارگران، از دیگر محورهای نگران‌کننده گزارش است.

تارنمای داوطلب در پایان گزارش بر ضرورت حمایت فوری از معیشت و امنیت شغلی کارگران، تضمین ایمنی محیط کار، توقف سرکوب مطالبات صنفی، دسترسی آزاد به اینترنت و تقویت حق تشکل‌یابی مستقل تأکید می‌کند. این گزارش هشدار می‌دهد که بدون اقدام فوری، بحران کنونی می‌تواند به بی‌ثباتی عمیق‌تر در بازار کار و زندگی میلیون‌ها کارگر و خانواده‌های آنان منجر شود.

متن کامل گزارش داوطلب را می توانید اینجا دانلود کنید.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣 با تمام ناملایمات، روز معلم را به معلمان تبریک بگوییم

برای مطالبه‌گران، روز معلم همیشه یک «روز مدنی» برای پیوند دادن حقوق صنفی به حقوق جامعه و دانش‌آموزان بوده اما امسال از تبریک‌ها و کمپین‌های پرفشار هر سال به دلیل قطعی اینترنت خبری نیست و در سایه جنگ همچنین فشار بر فعالان هم افزایش پیدا کرده است.

برخی معلم‌ها در طول سال تحصیلی، دست کم طی دو واقعه عمده، شاهد کشته‌شدن دانش‌آموزان بودند:
آن‌ها با کمپین «نیمکت‌های خالی» و «برای رویاهای ناتمام» در بهمن‌ماه در پس کشتار معترضان تلاش کردند جلوی عادی‌سازی کشتار کودکان را بگیرند که واقعه دیگری در میناب این بار در جنگ، کودکان را به کام مرگ فرو برد.

کنشگران معلمان نوشتند:

کلاس‌های بی‌معلم، #صندلی‌های_خالی و #کوله‌پشتی‌های_رهاشده، #قبرهای_بی‌پیکر، همه ردهای زنده‌ای از خشونت‌ بر نسلی است که حق زیستن و آموختن‌شان، هم‌زمان هدف گرفته شد. در کنار این فقدان‌ها، معلمانی نیز کشته شدند.

همچنین روز معلم امسال در شرایطی برگزار می‌شود که شکاف میان وعده‌های دولتی و واقعیت‌های معیشتی و امنیتی عمیق‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

گذار از مطالبات رفاهی صرف به مطالبات ساختاری‌تر صنفی
فعالان معتقدند شعارها از درخواست‌های صرفاً معیشتی (مانند رتبه‌بندی) فراتر رفته و دست کم در مقاطعی کل ساختار سیاست‌گذاری آموزشی و حاکمیتی را هدف قرار داده است. هرچند این شعارها در نتیجه توقف سلسله تجمع‌ها این روزها شنیده نمی‌شود، خواسته معلمان تغییر نکرده است.

تاثیر بحران‌های کلان:
طرح موضوعاتی نظیر «آموزش در شرایط جنگی» و تاثیر آن بر کیفیت تدریس و حقوق آموزشی، از جمله مباحث جدیدی است که در تحلیل‌های امسال دیده می‌شود.

بحران «رتبه‌بندی» و نارضایتی بازنشستگان:
در حالی که دولت از صدور احکام جدید و پیش‌بینی بودجه برای اقلام معوق در سال ۱۴۰۵ خبر می‌دهد، تشکل‌ها به عدم شفافیت در احکام و اعمال سلیقه در رتبه‌بندی‌ها اعتراض دارند که منجر به نارضایتی گسترده، به‌ویژه در میان فرهنگیان بازنشسته شده است.

تشدید فضای امنیتی:
برخلاف سال‌های پیش، گزارش‌ها حاکی از موج جدیدی از بازداشت‌ها (مانند بازداشت فعالان در بوشهر و گیلان) و صدور احکام سنگین حبس برای معلمان به اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام» است.

مدرسه به مثابه پادگان:
تشکل‌های صنفی در بیانیه‌های اخیر خود دست کم در دو موج (شهریور ۱۴۰۴ و اردیبهشت ۱۴۰۵) از تغییر ماهیت مدارس به فضاهای امنیتی و تفتیش عقاید ابراز نگرانی کردند.

پیوند با اعتراضات سراسری:
برخورد قهرآمیز با معلمان و دانش‌آموزان در جریان اعتراضات اخیر، میان جنبش معلمان و سایر گروه‌های اجتماعی گونه‌ای از پیوند ایجاد کرده است، قضیه‌ای که پیش از این مورد نقد بود ولی اکنون کمتر درباره آن گفتگو می‌شود.

معلم‌های امسال، زیر فشار عادی‌سازی بحران، در سطحی تاب‌آوری را درس می‌دهند که خود یکی از دشوارترین دوره‌ها را سپری می‌کنند.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران ضمن ضروری دانستن کالایی‌زدایی از آموزش، این روز را به معلمان آزاده تبریک گفت و تاکیدکرد:
معلمان با امید و مقاومت نفس می‌کشند.

این تشکل تبریک این روز را به صدای معلمانی تقدیم کرد که خاموش نشده‌اند و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشرده‌اند.


✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣روز معلم در ایران؛ سرکوب و بازداشت معلمان‌ در سایه جنگ ادامه دارد

دیروز ۱۲ اردیبهشت، روز معلم بود که بر خلاف هر سال، چندان تجمعی شکل نگرفت و در سکوت و قطعی اینترنت گذشت.

کانال اصل ۲۰ نوشت:

▫️آزادی انجمن و برگزاری تجمعات مسالمت‌آمیز از حقوق اساسی بشر و از اصول بنیادین حقوق مدنی محسوب می‌شود. با این حال، معلمان ایرانی که در ساختن آینده کودکان این سرزمین نقشی مهم دارند، به دلیل استفاده از این حقوق با موجی از بازداشت و پرونده‌سازی مواجه شده‌اند.

▫️این فشارها در حالی رخ می‌دهد که بدنه آموزش و پرورش ایران با بحران‌هایی چون تورم، جنگ، حقوق‌های زیر خط فقر و افت کیفیت آموزشی دست‌به‌گریبان است.
بر اساس گزارش سال گذشته Volunteer Activists، دست‌کم ۳۰۶ مورد اقدام تنبیهی، قضایی و امنیتی علیه معلمان در فاصله سپتامبر ۲۰۲۳ تا سپتامبر ۲۰۲۵ ثبت شده است. دراین گزارش آمده است که حاکمیت مجموعه‌ای از ابزارهای بازدارنده را برای مقابله با کنشگری صنفی به کار گرفته است:

🔴احکام حبس و شلاق: صدور حکم زندان و در مواردی مجازات‌های بدنی برای فعالان شاخص صنفی.

🔴اخراج و محرومیت از کار: انفصال از خدمت و اخراج معلمانی که حاضر به همکاری با نهادهای امنیتی نشده‌اند.

🔴بازنشستگی اجباری و تبعید: استفاده از جابه‌جایی‌های تنبیهی به مناطق دورافتاده برای منزوی کردن معلمان معترض.

🔴نظارت‌های تحقیرآمیز: استفاده از پابندهای الکترونیکی برای رصد تردد معلمان حتی در زمان تدریس در کلاس درس.

🔴فشارهای اقتصادی هدفمند: صدور جریمه‌های نقدی سنگین (تا سقف ۷۰ میلیون تومان) و کسر از حقوق با هدف فلج کردن معیشت فعالان.

▫️اما پس از اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، استراتژی سرکوب که پیش از آن نیز اعمال می‌شد، وارد مرحله‌ای تازه شده که با «خاموشی خبری» همراه است. در این دوره جدید، مطالبات صنفی در رسانه‌های رسمی کاملاً بایکوت، دسترسی به اینترنت برای اطلاع‌رسانی قطع و فضای آموزشی بیش از پیش امنیتی شده و جنگ نیز روی همه این مسائل سایه انداخته است.

▫️دستگاه‌های امنیتی تلاش می‌کنند با قطع صدای معلمان، مانع از پیوند مطالبات آن‌ها با سایر گروه‌های اجتماعی شوند.

آمارهای ارائه شده توسط شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان نشان می‌دهد که تنها در چند ماه اخیر، ده‌ها معلم به بهانه‌های مختلف بازداشت شده‌اند. پرونده‌هایی نظیر بازداشت ئالان حکمتی‌راد در مهاباد، سیامک چهرازی در اهواز، محمدعلی زحمتکش در شیراز و همچنین یورش به منازل فعالانی چون محمد حبیبی و پروین سلیمی در آستانه سال نو، بخشی از این الگوی نظام‌مند برای ایجاد رعب و وحشت در میان جامعه آموزشی است.

◾️در حالی که گرامیداشت روز معلم در رسانه‌های ایران پوشش داده می‌شود، شواهد نشان می‌دهد که فرهنگیان ایران به جای احقاق حقوق اساسی، با نظارت شدید برای کنترل فکری و سرکوب مطالبات روبرو هستند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس