📣چرا در خیزش سراسری، مردم «دیده» می‌شوند اما «شنیده» نه؟

در خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، خیلی‌ها در خیابان بودند: حقوق‌بگیران، معلمان، بازنشستگان، پرستاران و دیگران
اما یک چیز ملموس بود:
با اینکه این گروه‌ها حضور داشتند، به‌عنوان نیرویی مستقل و سازمان‌یافته که ممکن است فاز‌های بعدی قدرت خود را به اجرا بگذارند شناخته نمی‌شدند.

آن‌ها در جمعیت حل شده بودند؛
نه با نام خودشان،
نه با ساختاری که بتواند صدایشان را متمایز کند.

مسئله این نیست که کارگران نیامده بودند.
مسئله این است که چطور آمده بودند.

سال‌هاست که طبقه‌ی حقوق‌بگیر ایران تکه‌تکه شده:
قراردادهای موقت، پیمانکاری، برون‌سپاری، ناامنی شغلی.
وقتی فردا نامعلوم است، ساختن تشکلِ پایدار کار ساده‌ای نیست.

از آن طرف، هر نشانه‌ای از سازمان‌یافتگی،
پیشاپیش با تهدید امنیتی پاسخ می‌گیرد.
فعالان صنفی احضار می‌شوند،
هشدار می‌گیرند،
و هر تلاش جمعی می‌تواند به پرونده‌سازی ختم شود.

نتیجه روشن است:
اعتراض هست،
نارضایتی هست،
اما قدرت جمعیِ قابل شناسایی و منجر به تغییر شکل نمی‌گیرد.

در چنین شرایطی، انتظار اینکه جنبش کارگری ناگهان با پرچم و رهبری مشخص در خیزش‌های سراسری ظاهر شود، واقع‌بینانه نیست.
اما این به معنای بن‌بست هم نیست.

گزارش «داوطلب» یک نکته‌ی مهم را برجسته می‌کند:
سازمان‌یافتگی لزوماً به معنی اتحادیه‌های کلاسیک و ساختارهای قدیمی نیست.
شبکه‌های افقی، گروه‌های کوچک محلی، صندوق‌های همیاری، و پیوندهای امن دیجیتال و انواع دیگری از همکاری در قالب گروه‌ها
می‌توانند هسته‌های قدرت آینده باشند.

اگر مردم نتوانند از «حضور فردی در اعتراض» عبور کنند و به «کنش جمعی سازمان‌مند» برسند،
در خیزش‌های بعدی هم فقط دیده می‌شوند.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg-اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣 در عسلویه چه خبر است؟

▫️اعتصاب و دستگیری برای جلوگیری از گسترده‌شدن اعتصاب در عسلویه
▫️هشدار اعتصاب گسترده و قطع کامل تولید نفت

صدها کارگر معترض منطقه عسلویه که در اعتراضات اخیر بازداشت شده‌اند در سوله‌های کارفرما بدون کمترین امکانات نگهداری شده‌اند و امکان ملاقات با آنها به خانواده‌ها داده نمی‌شود.

یکی از فعالان کارگری منطقه عسلویه در این باره به رسانه‌های غیررسمی گفته است:
«این کارگران که عمدتا در پروژه‌های موسسه «عمران ساحل» وابسته به قرارگاه خاتم‌الانبیاء کار می‌کردند پس از برگزاری یک تجمع اعتراضی؛ در حال هماهنگی برای تدارک یک اعتصاب گسترده بودند که از سوی سپاه پاسداران بازداشت و همگی به سوله‌های قرارگاه خاتم‌الانبیاء منتقل و در آنجا نگهداری می‌شوند.»

پیش از این نیز:

کارگران پالایشگاه شماره ۱۰ در فاز ۱۹ منطقه عسلویه در مجموعه پارس جنوبی، در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ۱۵ و ۱۶ بهمن دست از کار کشیدند و اعتصاب کردند.

🔹به گفته ایلنا، این اقدام جمعی اعتراضی در واکنش به کاهش و «دستکاری» اضافه‌کاری‌ها و حذف بخشی از حقوق مربوط به ساعات اضافه‌کار، به مدت دو روز ادامه داشت. حذف بخشی از اضافه‌کاری‌های ثبت‌شده با اعتراض گسترده کارگران همراه شده است. کارگران تأکید دارند اضافه‌کاری بخش مهمی از دریافتی ماهانه آن‌ها را تشکیل می‌دهد و هرگونه تغییر یا حذف آن، فشار معیشتی مضاعفی بر خانواده‌هایشان وارد می‌کند.

🔹کارگران می‌گویند ظرفیت خوابگاه‌ها بیش از حد استاندارد پُر شده و تعداد نفرات ساکن در اتاق‌ها افزایش پیدا کرده و امکان استراحت مناسب و حداقلی برای کارگران فراهم نیست.

منابع کارگری نوشتند که پس از سیاست باج‌دهی به کارگران، اکنون کارفرما طفره می‌رود و هشدار دادند که تولید نفت را قطع می‌کنند:
مدیریت نفت با پخش کارت هدیه هایی هرچند ناچیز اقدام به باج‌دهی کرد تا پس از اعتراضات بزرگ ۱۸ و ۱۹ آذرماه کارگران ارکان ثالث، از پیوستن کارگران نفت به اعتصابات سراسری دی ماه پیشگیری کند!
این منابع نوشتند که اکنون کارفرما از توجه به کمترین خواسته‌های صنفی همکاران نیز طفره می‌رود و هشدار دادند که «با از سرگرفتن اعتصابات مان، این بار با قطع کامل تولید نفت به استقبال اعتراضات سراسری خواهیم رفت.»

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣شبکه‌سازی و نهادسازی چه تغییری در رفتار روزمره ایجاد می‌کند؟
▪️چگونه در مرحله اعلام حضور خیابانی متوقف نشویم؟

✔️ از سکوت فردی به واکنش جمعی
کارگری که تا دیروز اضافه‌کاریِ پرداخت‌نشده را قورت می‌داد، وقتی می‌بیند همکارانش در یک گروه امن با هم حرف می‌زنند، دیگر تنها اعتراض نمی‌کند؛
موضوع را جمعی مطرح می‌کند، برای یک اقدام هماهنگ زمان می‌خرد، عقب نمی‌نشیند.

✔️ نه گفتن‌های کوچک اما هماهنگ
یک نفر به‌تنهایی جرأت «نه» گفتن به شیفت اجباری را ندارد،
اما وقتی می‌داند چند نفر دیگر همزمان همان پاسخ را می‌دهند،
زور مدیریت ناگهان کم می‌شود.
این «نه»‌های هماهنگ، محصول شبکه است.

✔️ تغییر رفتار در محل کار، نه فقط در تجمع
کارگران یک کارگاه یاد می‌گیرند قبل از امضای هر برگه، با هم مشورت کنند.
دیگر هرکس جداگانه امضا نمی‌کند.
این رفتار ساده، خودش یک نهاد غیررسمی است.

✔️ اعتماد به جای ترس پراکنده
وقتی صندوق همیاری کوچک شکل می‌گیرد،
ترس از اخراج مطلق نیست.
آدم‌ها محتاط‌اند، اما فلج نیستند.
این تغییر روانی، شاید مهم‌ترین دستاورد نهادسازی باشد.

✔️ جابجایی گفت‌وگوها
حرف‌ها از «اگه اخراجم کنن چی؟»
می‌رود سمت «اگه همه با هم این کار رو نکنیم چی می‌شه؟»
این تغییر زبان، تغییر آگاهی است.

✔️ واکنش جمعی به سرکوب‌های کوچک
اگر یک همکار توبیخ می‌شود،
دیگران تنها تماشاگر نمی‌مانند:
مرخصی همزمان، کاهش سرعت کار، یا حتی یک نامه‌ی جمعی بی‌امضا.
این‌ها تمرین قدرت‌اند.

✔️ یاد گرفتن صبر و اقدام استراتژیک
شبکه یعنی هیجان لحظه‌ای جای خودش را به تصمیم جمعی می‌دهد.
همه نمی‌ریزند وسط دعوا؛
گاهی عمداً عقب می‌کشند تا بعدا ضربه مؤثرتری وارد کنند.

✔️ عادی شدن مشارکت
کم‌کم شرکت در تصمیم جمعی،
کمک به صندوق،
یا پخش خبر درست،
به «کار اضافی» تبدیل نمی‌شود؛
می‌شود بخشی از زندگی روزمره.

✔️ گسترش شبکه به بیرون از محل کار
کارگران یک واحد، تجربه‌شان را به واحدهای مشابه منتقل می‌کنند:
در گروه‌های صنفی، در پیام‌های کوتاه، در دیدارهای روزمره. اعتراض از یک نقطه، به چند نقطه سرایت می‌کند و در خیابان متوقف نمی‌شود.

وقتی شبکه‌ها قوی و قابل اطمینان باشند و با یکدیگر همکاری کنند، به سادگی می‌توانند برای دستیابی به خواسته‌های بزرگ‌تر تغییر کاربری بدهند و در مرحله اعلام حضور خیابانی متوقف نمی‌شدند.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg-اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣سهام عدالت ۳ سال به کارکنان خود حقوق نداد!

یکشنبه ۱۹ بهمن
صبح امروز، جمعی از کارکنان دفاتر تعاونی‌های شهرستان سهام عدالت مقابل وزارت اقتصاد تجمع صنفی برگزار کردند.


🔸 معترضان می‌گویند پیگیری‌های صنفی آن‌ها از مهرماه تاکنون با بی‌توجهی وزارت اقتصاد روبرو شده است.

مطالبه اصلی آن‌ها از این قرار است:
پرداخت فوری و بدون قید و شرط معوقات حقوقی و بیمه‌ای که بیش از سه سال (از ۱۴۰۲) عقب افتاده است.

🔹بسیاری از کارکنان نزدیک به ۱۹ سال سابقه کار دارند اما همچنان وضعیت استخدامی مشخصی ندارند.

🔹با وجود مصوبات شورای عالی بورس و وعده‌های وزارت اقتصاد و وزارت کار، هیچ اقدام عملی مؤثری انجام نشده است.

🔹برخی از معترضان برای حضور در تجمع، به دلیل فقر شدید، ناچار به قرض گرفتن شده‌اند.

🔹در میان کارکنان، افراد دارای معلولیت، زنان سرپرست خانوار و مددجویان کمیته امداد و بهزیستی حضور دارند.

تجمع‌کنندگان خواستار ورود فوری دولت برای پرداخت معوقات، ساماندهی بیمه و تأمین امنیت شغلی شدند.

در مطلب بعد ببینید که در دوره پس از کشتار گسترده معترضان خیابانی، آیا تجمع‌های مطالبه‌گرانه صنفی تاثیرگذارند یا نه و اگر تاثیرگذارند، در چه شرایطی.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg-اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣در دوره پس از سرکوب و کشتار گسترده، آیا تجمع‌های مطالبه‌گرانه صنفی به دستیابی به مطالبات می‌انجامد؟

دولت در این دوره احتمالا ترجیح می‌دهد مطالبات کاملا قانونی را منجمد کند، خود را به نشنیدن بزند و اگر مطالبات به صورت جدی‌تر دنبال شود، با آن به شیوه برخورد با کسانی که اغتشاش‌گر می‌نامید برخورد کند، حتی اگر مطالبه‌گران کاملا غیرسیاسی باشند.

کوچکترین امتیازدهی از سوی دولت، نیازمند آن است که روایت‌ عقب‌نشینی خود را به شدت کنترل کند، امتیازدهی را به صورت دستاورد دولت معرفی کند و چنین مدیریتی در فضای آشفته و بحران مشروعیت، از خود امتیاز دادن برای دولت دشوارتر است.

به علاوه، برآورده کردن مطالبات قانونی یک گروه ممکن است به سرعت به دیگر گروه‌های مطالبه‌گر سرایت کند و دیگران را به پیگیری وادارد، قضیه‌ای که مطلوب دولت نیست چرا که مجبور خواهد شد دستور کار کلی خود را تغییر بدهد و یا حتی به دلیل ناتوانی خود در برآوردن مطالبات قانونی، دست به تغییرات عمده بزند.

در این دوره، مسئله دولت «حق یا ناحق بودن مطالبه» نیست، بلکه کنترل سیگنال سیاسی است:
دولت‌ها با وجود این که اعلام می‌کنند که حساب مطالبه‌گران معیشتی را از دنبال‌کنندگان تغییر ساختاری جدا می‌کنند، اولا، خود به چنین جدایی ممکن است چندان پایبند نباشند، دوم این که وقتی با بحران مشروعیت ناشی از کشتار معترضان روبرو هستند، آستانه پاسخ‌گویی آنان ناگهان افزایش یافته و احتمالا دولت ترجیح می‌دهد هزینه‌ی بی‌پاسخ گذاشتن مطالبات صنفی را بپردازد تا این‌که با پاسخ‌گویی، سیگنال‌ عقب‌نشینی ارسال کند.

تجمع‌های صنفی منفرد معمولاً از آستانه‌ی اثرگذاری مستقیم دولت/کارفرما عبور نمی‌کنند، مگر آن‌که به یکی از این سه شرط یا ابزار فشار مجهز شوند:

- قابلیت سرایت و گسترش افقی؛
- پیوند خوردن با چند بخش کلیدی نیروی کار؛
- ایجاد هزینه‌ی اختلال واقعی در کارکرد دولت یا بازار.
تجمع‌های صنفی در این مقطع نه موتور تغییر فوری، بلکه:

در این دوره، تجمع‌های صنفی، شاخص‌های ملموس بحران اجتماعی و نوعی «حافظه‌ی زنده‌ی اجتماعی» و مهم‌تر از همه، بذرهای بالقوه‌ی هم‌پیوندی آینده هستند؛

دولت ممکن است امروز بی‌اعتنا بماند، اما این تجمع‌ها به عنوان نگهبان حافظه‌ی جمعی اعتراض‌ عمل می‌کنند که اجازه نمی‌دهند وضعیت «عادی‌سازی فقر و بی‌حقوقی» تثبیت شود. اما انباشت این بی‌پاسخی‌ها، خود به عاملی برای فرسایش اقتدار تبدیل می‌شود.

در این برهه، نقش تجمع‌ها از ابزار فشار مستقیم به عنصر انباشت، پیوند، روایت‌سازی و آماده‌سازی اجتماعی تغییر می‌کند:

در چنین شرایطی، اثرگذاری نه در «شدت اعتراض»، بلکه در «هوشمندی سازمان‌یابی و ارتباط افقی و پویا با دیگر گروه‌های معترض» و آمادگی برای مسیری طولانی‌تر از حد انتظار مطالبه‌گران رقم می‌خورد.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg-اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣آیا تشکل‌ها حق دارند از همکارانی که به دلایل «غیرشغلی» بازداشت شده‌اند حمایت کنند؟
دفاع از حق، نه موضع!

تشکل‌ها نه تنها حق دارند بلکه در بسیاری از نظام‌های حقوقی و در منطق فعالیت صنفی، حتی مسئولیت اخلاقی و نهادی دارند که از اعضا یا همکارانی که خارج از محیط کار و به دلایل غیرشغلی- مثلا شرکت در اعتراضات غیرصنفی- بازداشت شده‌اند حمایت کنند؛ به‌ویژه زمانی که بازداشت به حقوق بنیادین شهروندی مربوط باشد.

مبنای این حق و مسئولیت چیست؟
تشکل‌ها فقط نهادِ ناظر بر «دستمزد و قرارداد» نیستند؛ بلکه نماینده‌ی امنیت، کرامت و حقوق اعضا به‌عنوان نیروی کار و شهروند هستند.

۱. حق تشکل‌یابی و همبستگی
در اغلب اسناد بین‌المللی کار (از جمله مقاوله‌نامه‌های سازمان جهانی کار)، تشکل‌ها حق دارند از اعضای خود در برابر اقداماتی که به موقعیت شغلی، امنیت یا حیثیت آنان لطمه می‌زند حمایت کنند، حتی اگر منشأ آن اقدام خارج از محل کار باشد.

۲. این‌که بازداشت به دلیل فعالیت شغلی نبوده، به این معنا نیست که:
- بر وضعیت شغلی فرد بی‌تأثیر است؛
- یا تشکل باید بی‌تفاوت باشد.

بازداشت، زندان، یا پرونده‌ی قضایی می‌تواند مستقیماً به اخراج، تعلیق، قطع بیمه یا حذف عملی فرد از محیط کار منجر شود. تنها همین پیوند کافی است که حق ورود تشکل را توجیه می‌کند.

۳. اصل دفاع از حقوق بنیادین
تشکل‌ها مجازند و در بسیاری کشورها موظف‌اند از اعضا در برابر نقض آزادی بیان، تجمع مسالمت‌آمیز و حق مشارکت مدنی دفاع کنند، حتی اگر این حقوق خارج از محیط کار اعمال شده باشند.

حمایت الزاماً به معنای موضع‌گیری سیاسی یا تأیید محتوای اعتراض نیست، تشکل‌ها حق دارند درباره موضع‌گیری سیاسی همکاران خود سکوت کنند، به ویژه هنگامی که اعلام موضع به ضرر تشکل باشد.

🧩بخشی از کارهایی که یک گروه از همکاران در قالب یک تشکل غیررسمی می‌توانند انجام دهند از این قرار است:

⚖️- معرفی یا تأمین وکیل،
- پیگیری وضعیت بازداشت،
- اعلام نوعی حضور ناظر هنگام دادرسی و مراقبت از حقوق اولیه همکاران متهم،
- اعتراض به نقض آیین دادرسی،

✍️- مخالفت با اخراج یا تعلیق خودکار فرد به‌دلیل بازداشت،
- پیگیری حفظ بیمه، قرارداد یا جایگاه شغلی تا زمان تعیین تکلیف قضایی و پس از آن،
- جلوگیری از اعمال مجازات شغلی به‌خاطر فعالیت شهروندی،

👩‍👩‍👧‍👧🕐- کمک به خانواده‌ی بازداشت‌شده،
- اطلاع‌رسانی مسئولانه درباره وضعیت همکار،
- حفظ ارتباط فرد با شبکه‌ی کاری و صنفی

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

⚠️ چرا بسیاری از گزارش‌های نقض حقوق، «دیده» نمی‌شوند؟

✍️ راهنمای کوتاه برای کنشگران مدنی و صنفی

کنشگران بسیاری با دقت و هزینه‌ی شخصی، نقض حقوق را مستند می‌کنند و برای سازمان‌های بین‌المللی می‌فرستند؛ اما بخش قابل توجهی از این گزارش‌ها اثرگذاری لازم را ندارند. مشکل معمولاً نه کمبود واقعیت، بلکه شیوه‌ی نوشتن و ارائه است.


😡 ۱. خلط گزارش با موضع‌گیری احساسی
سازمان‌های بین‌المللی با زبان خشم یا شعار کار نمی‌کنند.
گزارش مؤثر، ابتدا واقعیت قابل اثبات را بیان می‌کند و سپس تحلیل حقوقی ارائه می‌دهد.
🔑 اول واقعیت، سپس قضاوت.

⁉️ ۲. نداشتن ساختار روشن
متن‌های طولانی و پیوسته معمولاً خوانده نمی‌شوند.
گزارش خوب باید در ۳۰ ثانیه پیام اصلی را منتقل کند.

✅ خلاصه اجرایی
✅ شرح واقعه
✅ تحلیل حقوقی
✅ درخواست مشخص

📊 ۳. ابهام در زمان، مکان و تعداد
«اخیراً»، «تعدادی»، «در شهرهای مختلف» برای نهادهای رسمی بی‌معناست.

✔️ چه کسی؟
✔️ کِی؟
✔️ کجا؟
✔️ چند نفر؟
حتی اگر عدد دقیق نیست، حداقل برآورد و منبع ذکر شود.

⚖️ ۴. مربوط نکردن وقایع به حقوق بین‌الملل
گزارشی که به هیچ سندی وصل نشود، وارد هیچ سازوکاری هم نمی‌شود.
مثلا اگر از بازداشت خودسرانه حرف می‌زنید—> به ماده ۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی ارجاع بدهید.
اگر از:
▪️ بازداشت خودسرانه—-> به ماده ۹ میثاق حقوق مدنی و سیاسی
▪️ منع تشکل‌یابی—-> به کنوانسیون‌های ۸۷ و ۹۸ ILO
▪️ سرکوب دانش‌آموزان —> به کنوانسیون حقوق کودک
ارجاع بدهید.

🕐 ۵. ناتوانی در نشان دادن الگوها
وقایع پراکنده به‌تنهایی ضعیف‌اند؛
اما تکرار، نقض سیستماتیک را نشان می‌دهد.

✔️ آیا بازداشت‌ها پیش از اعتصاب تکرار شده؟
✔️ آیا یک گروه خاص هدف قرار گرفته؟
✔️ آیا اتهام‌ها مشابه‌اند؟

⁉️ ۶. درخواست‌های کلی و غیرقابل اقدام
«محکوم شود» یا «اقدام فوری شود» معمولاً به جایی نمی‌رسد:

✔️ درخواست باید متناسب با مأموریت نهاد باشد:
– گزارشگر ویژه
– سازمان بین‌المللی/ کارILO
– کمیته‌های معاهدات مختلف
هر کدام بر حوزه کاری خود تمرکز می‌کنند و معمولا بررسی وضعیت در ارتباط با تصویر کلی‌تر را اگر خارج از محدوده کارشان باشد، ترجیح نمی‌‌دهند.

🔍 ۷. بی‌توجهی به امنیت منابع
افشای جزئیات غیرضروری که شاید برای افراد خطرآفرین باشد از اعتبار متن کم می‌کند.
چه کنیم؟
✔️ حذف مشخصات قابل ردیابی
✔️ کدگذاری منابع
✔️ توضیح روش حفاظت اطلاعات

اگر مستندسازی و گزارش درست انجام شود،
حتی یک گزارش کوچک می‌تواند وارد گزارش‌های رسمی، مکاتبات بین‌المللی و فشار حقوقی شود.

✊ آگاهی، وقتی دقیق نوشته شود، به قدرت تبدیل می‌شود.

گزارش تأثیرگذار، فریاد نیست و به سکوت دامن نمی‌زند؛
بلکه سند دقیق، ساختارمند و حقوق‌محور است.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣در جنوب چه خبر است؟
بازگشت مطالبه‌گران به تجمع در اهواز و شوش

🕐تجمع اعتراضی کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران-اهواز
دوشنبه ۲۰ بهمن
بنابر گزارش رسیده به «پژواک کار ایران» کارگران گروه ملی صنعتی فولاد ایران در اهواز برای دومین روز متوالی در محوطه این مجتمع تولیدی دست به تجمع اعتراضی زدند.

کارگران می‌گویند پرداخت حقوق و مزایای آنان با تاخیر مواجه است و مدیریت مجموعه پاسخی روشن درباره زمان تسویه مطالبات ارائه نکرده است.

یکشنبه ۱۹ بهمن
✍️بازنشسته‌های شوش، کرخه و هفت‌تپه روز یکشنبه، ۱۹ بهمن روبروی تامین اجتماعی شوش تجمع کردند.

این بازنشستگان خواستار اجرای دقیق ماده ۹۶ قانون تامین اجتماعی و افزایش مستمری‌ها مطابق با سبد هزینه‌های زندگی هستند و می‌گویند با حقوق‌های فعلی حتی هزینه‌های نصف ماه تامین نمی‌شود.

آن‌ها می‌گویند: یکی دیگر از مطالبات اساسی بازنشستگان، اجرای دقیق و بدون تنازل قانون الزام است؛ بازنشسته نباید برای دارو و درمان ریالی از جیب بپردازد.

🛢پنج روز اعتراض و اعتصاب کارگران پالایشگاه پارس جنوبی
بنابر گزارش‌های منتشرشده، کارگران پیمانکاری شاغل در پالایشگاه شماره ۱۰ پارس جنوبی (عسلویه) روز یکشنبه وارد پنجمین روز متوالی اعتراض و اعتصاب شدند.
کارگران به حذف اضافه‌کاری از محاسبه حقوق، کاهش دستمزد واقعی، شرایط نامناسب خوابگاه‌ها، بحران مسکن و بی‌توجهی به مطالبات صنفی خود اعتراض دارند. گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که به‌جای پاسخ‌گویی، با کارگران برخورد تهدیدآمیز صورت گرفته است.

پیش از این نیز، اعلام شده بود که کارگران پالایشگاه شماره ۱۰ در فاز ۱۹ منطقه عسلویه در مجموعه پارس جنوبی، در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ۱۵ و ۱۶ بهمن دست از کار کشیده و اعتصاب کرده بودند. این اعتراضات دست کم تا دیروز ادامه یافت.

در این مطلب ببینید آیا کارفرما حق دارد صدها کارگر را زندانی کند؟

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 مقامات دولت، انحصارگران را خوب می‌شناسند

حقوق‌بگیرها و آسیب‌پذیرها در کجای این گفتگوها هستند؟

📽 روح الله ایزدخواه، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس:
- ۶۰ تا ۷۰ درصد واردات نهاده‌های دامی کشور در انحصار دلال بزرگی است که مقامات دولتی در اتاق‌های حکمرانی با او می‌نشینند و چانه‌زنی می‌کنند.

- وسط جنگ ۱۲ روزه، این دلال بزرگ شرط گذاشته بود که در صورتی عرضه در بازار را افزایش خواهد داد که بعد از جنگ ۴۰ درصد به قیمت‌ها اضافه کند.

- این دلال حتی بانک‌ها را تهدید می‌کند که اگر بخواهند به کسی غیر از او خط اعتباری بدهند دمپینگ (بازارشکنی) خواهد کرد. (دمپینک یا بازارشکنی در تجارت، اقدام معمولا غیرقانونی یک شرکت برای صادرات کالا با قیمتی بسیار کمتر از قیمت بازار داخلی یا حتی پایین‌تر از هزینه تولید با هدف رقباست.)

در شرایطی که انحصارگران در گفتگوهای رسمی و غیررسمی با مقامات دولتی درباره زندگی مردم عادی تصمیم می‌گیرند، مردم هیچ‌گونه وزنی در چانه‌زنی و تصمیم‌گیری‌ها ندارند چرا که از اساس، تشکل‌های حافظ منافع کارگران اجازه ظهور ندارند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣دو استراتژی اشتباه در برخورد با اختلافات درون سازمانی که ممکن است یک گروه را آسیب‌پذیر کند یا تلاش‌های گروهی را کم‌اثر کند و یا حتی گروه را از هم بپاشد:

افراد هم‌عقیده‌ای که برای یک هدف با یکدیگر همکاری می‌کنند در جزییات بسیاری از مسائل با هم اختلاف دارند و چنین چیزی طبیعی و انسانی است. اما شیوه به رسمیت شناختن صداهای مختلف و حتی مخالف در یک گروه کمک می‌کند که افراد حتی در فضایی روانی و تحت فشار، عملکرد پرثمری داشته باشند.

مدیران و رهبران آگاه در یک گروه کوچک می‌دانند که وقتی اعضای یک گروه که انگیزه مالی برای ماندن در یک سری از فعالیت‌های داوطلبانه ندارند، با کوچکترین برخورد اندیشه ممکن است ساکت شوند و یا گروه را ترک کنند.

🧩 یک استراتژی اشتباه این است: گرایش به فیصله اختلافات و حل سریع مشکل
وقتی صداهای مختلف و متضاد با عدالت و وزن یکسان به رسمیت شناخته نشوند، برخی گرایش‌ها با برچسب و تحقیرانگاری به حاشیه رانده شوند و مدیران بخواهند به خاطر کمبود منابع یا زمان، «زودتر اختلافات را فیصله بدهند» در گروه برای مدتی ممکن است نظم برقرار شود ولی اختلافات در مقیاس بزرگتری به ویژه در شرایط حساس‌تر، بر می‌گردد.

تمرکز صرف بر «حل سریع» به‌جای درک ریشه‌ای مشکل در بلندمدت موجب تشدید اختلافات می‌شود.

🧩اشتباه دوم: مدیریت تعارض بر اساس سلسله‌مراتب قدرت به‌جای گفتگو و همدلی.
وقتی به‌جای گفتگوی شفاف عمومی و مجهز به ابزارهای مدیریت تعارض و حل مسأله، مدیران از سبک‌های مدیریتی مقتدر یا کنترل‌گر استفاده کنند یا قوانینی را از موضع بالا به گروه دیکته کنند، اختلاف‌ها عمیق‌تر می‌شود و اعضا به خاطر احساس محترم شمرده نشدن معمولا آن قدر ریزش می‌کند که به گروهی از افراد همگن و کم‌تاثیر تبدیل شود.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣«بازداشت پرستاران به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای توجیه‌پذیر نیست»

محمد شریفی‌مقدم، دبیر کل خانه پرستار در گفتگو با رسانه‌های رسمی:

🔴 پرستاران وظیفه قانونی و انسانی دارند حتی خارج از بیمارستان به کمک مصدومین بپردازند و بازداشت به دلیل انجام وظایف حرفه‌ای آن‌ها قابل توجیه نیست.

شریفی‌مقدم تاکید می‌کند که تعدادی از پرستاران در جریان اعتراضات دی‌ماه بازداشت شده‌اند، اما آمار دقیق و روشن از تعداد آن‌ها در دست نیست. او این ابهام در آمار را نشانه فقدان شفافیت و پاسخ‌گویی می‌داند و می‌گوید انگار پرستاران هیچ متولی‌ای ندارند.

- بسیاری از اطلاعات درباره بازداشت‌ها از طریق تماس‌های همکاران و خانواده‌های پرستاران بازداشت‌شده با او به دست آمده و پیگیری رسمی صورت نگرفته است.

- او اشاره می‌کند که پرستاران در شهرهای مختلف مانند اصفهان و تهران بازداشت شده‌اند و بعضی پس از روزهای اعتراض نیز بازداشت شوندگان داشته‌اند.

- با وجود فشارها و بازداشت‌ها، شریفی‌مقدم می‌گوید هیچ حمایت یا پیگیری مشخصی از سوی نهادهای مسئول مثل وزارت بهداشت یا سازمان نظام پرستاری برای این پرستاران نشده و باید این نهادها وظایف قانونی و صنفی خود را انجام دهند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣 روز ششم اعتصاب کارگران پالایشگاه دهم پارس جنوبی و تمرد نیروهای پالایشگاهی در دیگر پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها
اعتصاب معیشتی یا در واکنش به کشتار دی؟

سه‌شنبه ۲۱ بهمن ماه ۱۴۰۱

کارگران پالایشگاه دهم مجتمع گاز پارس جنوبی برای ششمین روز متوالی در اعتراض به وضعیت شغلی خود دست به اعتصاب زدند.

▫️رسانه‌های رسمی بر پوشش مطالبات شغلی آنان تمرکز کردند و بد بودنِ شرایط رفاهی، تراکم خوابگاه‌ها و گرانی اجاره مسکن، عدم پرداخت هزینه قطع امکاناتی چون حق کمپ یا خوابگاه و نواقص جدی در پرداخت کامل اضافه‌کارها را از مهم‌ترین دلایل اعتراض کارگران دانستند.

▫️پیشتر کارگران از تهدید خود خبر داده بودند و گفتند: «مسئولان به جای حل مسئله، اعلام کرده‌اند که در صورت تداوم اعتصاب، نه تنها کسورات در اضافه‌کار اعمال خواهد شد، بلکه فضا را بر آن‌ها تنگ‌تر خواهند کرد.»

منابع غیر رسمی کارگران پیمانی نفت، از همراهی با همکاران پالایشگاه دهم و «تمرد» نوشتند:
طبق گزارش همکاران حراست پالایشگاه دهم و مدیر ناظر بر اجرای پیمان بجای پاسخگویی نسبت به خواسته های کارگران، با بازخواست و تهدید همکاران به تحویل آنها به مراجع امنیتی با قصد  اعمال فشار، خواستار بازگشت به کار این همکاران گردیدند که البته با مقاومت و ایستادگی آنها مواجه شده‌اند.

طبق گزارش های متعدد از پارس جنوبی، بعد از کشتار وسیع مردمی در اعتراضات دی ماه، در کنار اعتصاب کامل و شش روزه کارگران در پالایشگاه دهم، کارگران ارکان ثالث و پیمانکاری تمامی پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌ها اعتراض خود را بصورت تمرد از دستور و کم کاری در پیش گرفته اند و شرایط روزانه کاری در پارس جنوبی تنها محدود به امور فوری و اجباری در جریان است.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣 جامعه ما از نسخه‌ها و مانیفست‌های تشکل‌یابی پا را فراتر گذاشته
و هنگام اعتراض به تجارب زیسته اتکا می‌کند

گزارش تحلیلی داوطلب

اعتراضات در ایران نه از کانال احزاب و تشکل‌های رسمی، بلکه از دل زندگی روزمره، معیشت، خشم و کرامت انسانی بیرون می‌آیند. افقی‌بودن و بی‌اعتمادی به نهادهای رسمی و حتی نهادهای اپوزیسیونی، نه یک ضعف ذاتی، بلکه محصول تجربه تاریخی سرکوب است.

جامعه‌ای که بارها حتی در اعتراضات صنفی و کارگری روزمره، هزینه تمرکز، نمایندگی و علنی‌بودن را پرداخته، به‌طور طبیعی به سمت شبکه‌های غیررسمی و پیوندهای سست اما گسترده گرایش پیدا می‌کند.

جامعه ایران، بیش از بسیاری از جنبش‌های جهان، مجبور بوده افقی‌گرایی را نه فقط به‌عنوان شعار، بلکه به‌عنوان مهارت تمرین کند.

با این‌حال، عمدتا این نکته نادیده گرفته می‌شود که جنبش‌های شبکه‌ای گرچه در بسیج سریع و خلق لحظه‌های اعتراضی که خوراک رسانه‌ها هستند، قدرتمند عمل می‌کنند، اما در عبور از «لحظه اعتراض» به «فرآیند تغییر پایدار» دچار سکته می‌شوند. اینجاست که مسئله نهادسازی دوباره به میان می‌آید.

در گزارش تحلیلی داوطلب ببینید که در برابر سرکوب پایدار، «آیا می‌توان بر نسخه‌های کلاسیک نهادسازی تاکید کرد؟» و اگر نه، چاره چیست.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣بازخوانی یک تجربه زیسته در جریان انقلاب ۵۷:
نگاهی به عملکرد شوراهای کارگری در کارخانه‌های ایران

گزارش ترجمه داوطلب

گزارش پیش رو، روایتی است از یکی از کمتر ثبت‌شده‌ترین و درعین‌حال تعیین‌کننده‌ترین تجربه‌های طبقه کارگر ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷: شکل‌گیری شوراهای کارگری در کارخانه‌ها.

کریس گودی، نویسنده گزارش، در تابستان ۱۳۵۸ با حضور میدانی در شماری از واحدهای صنعتی ایران و گفتگو با کارگران، فعالان و اعضای شوراها، تصویری زنده از آنچه «کنترل کارگری» نام گرفت ترسیم کرد؛ تجربه‌ای ناهمگون، پراکنده و عمدتاً بی‌سابقه که در خلأ فروپاشی نظم پیشین و پیش از تثبیت نظم جدید در واحدهای صنعتی شکل گرفته بود.

گزارش این روزنامه‌نگار و پژوهشگر نشریه MERIP بود که در سال‌های نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷، بیش از آنکه تحلیلی نظری باشد، تلاشی است برای مستندسازی کنش مستقل کارگران در لحظه‌ای گذرا از تاریخ انقلاب.

مالک ایرانی کارخانه کاترپیلار، کارخانه را از شرکت آمریکایی مادر اجاره کرده بود که در فوریه از کشور گریخت. زمانی که در ژوئیه از کارخانه بازدید کردم، دولت آن را ملی کرده و مدیر خود را منصوب کرده بود، هرچند او هنوز بر مسند مدیریت ننشسته بود. در این فاصله، کارخانه توسط شورایی اداره می‌شد که تقریباً ترکیبی برابر از چپ‌گرایان و اسلام‌گرایان غیرچپ داشت. در اینجا توانستم نه‌تنها با کل شورای کارگری گفتگو کنم، بلکه آزادانه در کارخانه بگردم و از کارگران درباره نگرششان نسبت به شورا و وضعیت سیاسی بپرسم.

در این ترجمه-گزارش داوطلب ببینید کریس گودی در ماه‌های اول انقلاب، به کدام کارخانه‌ها سر زده بود، از ترکیب کارگران و اعضای شوراهای کارگری چه دیده بود، کارخانه‌ها از دید شوراهای کارگری چه تفاوت‌هایی با هم داشتند، شوراهای سه‌سهمی، مترقی و مشارکت‌گرا از دید وی چه بودند و به چه جریان‌های سیاسی یا فکری نزدیک بودند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣نقش سازماندهی کارگران در انقلاب تونس چه بود؟

اصل ۲۰ نوشت:

روایت‌های جریان اصلی از بهار عربی و به‌ویژه انقلاب تونس، اغلب بر ویژگی «خودجوش» بودن آن تاکید می‌کنند. تصاویری از جوانان خشمگین، شبکه‌های اجتماعی و فوران ناگهانی احساسات عمومی پس از خودسوزی محمد بوعزیزی، تصویری از یک خیزش بدون رهبر و بدون ساختار را به ذهن متبادر می‌کند.

🔸 اما این روایت، یک حلقه مفقوده بزرگ و حیاتی دارد: «سازماندهی».
اگرچه خشم عمومی شروع‌کننده این انقلاب بود، اما آنچه این انرژی انفجاری را مهار و به سمت سرنگونی یک دیکتاتوری ۲۳ ساله هدایت کرد، وجود یک زیرساخت سازمانی قدرتمند به نام «اتحادیه عمومی کارگران تونس» (UGTT) بود.

🔹درواقع پیروزی انقلاب تونس نتیجه‌ ظرفیت‌های یک تشکیلات سنتی برای سیاسی کردن مطالبات، هماهنگی میدانی و مدیریت دوران گذار بوده است.

🔹برای درک چگونگی سازماندهی اعتراضات، ابتدا باید کالبد این سازمان را شناخت. UGTT اتحادیه‌ای بود با ۷۵۰ هزار عضو، ۲۴ اتحادیه منطقه‌ای و ۱۹ اتحادیه صنفی و تشکیلاتی که به مثابه یک شبکه عصبی در تمام بافت‌های جامعه تونس نفوذ کرده بود. از پزشکان و معلمان تا کارگران کارخانه‌ها، همگی ذیل یک چتر واحد قرار داشتند.

📎این گزارش را در وبسایت اصل۲۰ بخوانید


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg-اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣پیام دریافتی: ما پزشک‌ها به وظیفه خود عمل می‌کنیم

📽ویدیوی داوطلب- دریافتی در روز چهارشنبه، ۲۲ بهمن‌ماه ۱۴۰۴

یک مخاطب، با فرستادن یک ویدیوی کوتاه از بخشی از روند درمان یک معترض در محیط خانه، از «داوطلب» خواست که پس از حذف چهره و گفتگوها، پیغام یک گروه داوطلب از پزشکان را به دیگران برساند.

«ما یک گروه از پزشکان داوطلب هستیم که همچنان در خانه‌ها تا جایی که می‌توانیم به زخمی‌های دی‌ماه کمک می‌کنیم.
گروه‌های دیگری از همکاران هم هستند؛ البته وظیفه ماست و همین از دستمان بر می‌آید.
بگیر و ببندها هم ادامه دارد و هر روز می‌ریزند توی خانه‌ها.
ما به نوعی یک قدم جلوتر از آن‌ها حرکت می‌کنیم!
تعداد آسیب‌دیده‌ها بیشتر از آن چیزی است که گفته شده.[...]
حالمان هیچ خوب نیست ولی انجام وظیفه به نوعی برای خود ما هم خوب است که بتوانیم این وضع را بهتر تحمل کنیم.»

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣درباره آزمایش هم‌نوایی چه می‌دانیم و چرا کنشگران مدنی و صنفی باید درباره این آزمایش بیشتر بدانند؟

📽بر روی ویدیوی داوطلب کلیک کنید.

آزمایش همنوایی «سولومون اش» یکی از معروف‌ترین مطالعات در روانشناسی اجتماعی دهه ۱۹۵۰ است که نشان می‌دهد چگونه ممکن است یک فرد تحت تاثیر جمع، واقعیت را کتمان کند و چگونه پیدا کردن یک «متحد» می‌تواند شجاعت بیان حقیقت را به وی باز گرداند.

در این آزمایش، گروهی از افراد به ۱۲ پرسش‌ به‌ظاهر ساده پاسخ می‌دهند:
🧩 «کدام‌یک از این سه خط با خط سمت چپ هم‌اندازه است؟»

ولی در واقع همه به جز یک نفر، همدست آزمایش‌کننده‌اند و عمدا یک پاسخ غلط را تکرار می‌کنند تا پرسشگر ببیند که فرد مورد آزمایش تا چه اندازه ممکن است تحت فشار جمع، جواب غلط را تکرار کند.
نتیجه این است:

▫️حدود ۷۵٪ از شرکت‌کنندگان حداقل یک بار پاسخ اشتباه گروه را تکرار کردند.
▫️به‌طور میانگین، افراد در ۳۷٪ مواقع، پاسخ‌های اشتباه را تکرار کردند.
▫️در گروه کنترل (بدون بازیگران)، شرکت‌کنندگان تقریباً همیشه درست پاسخ دادند.

🔴اما از همه جالب‌تر، هنگامی که تنها یک نفر در گروه بازیگران گنجانده شد که بر خلاف بقیه گروه، واقعیت را بگوید، فرد مورد آزمایش هم جرات پیدا می‌کند که حقیقت را بگوید.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣دی‌ماه حقوق‌بگیران به دو بخش تقسیم شده بود: سکوت کوتاه پیش از طوفان و خود طوفان


گزارش دی‌ماه داوطلب- شهرهای کوچک و صنعتی: کانون اعتراضات پایان سال

خیزشی که از روزهای ابتدایی دی ماه ۱۴۰۴ و در پی بالارفتن نرخ ارز، اعمال سیاست‌های تعدیلی همچون حذف ارز ترجیحی و افزایش نرخ سوخت و به تبع همه اینها رشد افسارگسیخته قیمت اقلام سبد مصرفی خانوار، توسط گروه کثیری از کسبه و بازاریان در تهران و برخی شهرها و استان‌های مرکزی، شمالی و غربی کشور آغاز شد از نیمه دی ماه و با پیوستن سایر اقشار مردم به اوج خود رسید.

🔴 راهپیمایی‌های گسترده‌ ۱۸ و ۱۹ دی ماه که در آنها معترضان به طور صریح خواستار ساقط شدن حکومت جمهوری اسلامی بودند، با سرکوب عریان مواجه شد و هزاران نفر در جریان این اعتراضات کشته و مجروح شدند.

اقتصاد متزلزل، جهش‌های بی‌سابقه نرخ ارز و افزایش شتابان قیمت کالاهای اساسی، شرایطی را رقم زد که بخش‌های مختلف جامعه، از حقوق‌بگیران و کارگران گرفته تا اقشار متوسط شهری، با احساس درماندگی معیشتی به خیابان‌ها آمدند.

🧩گرچه در فهرست اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، «تجمع» همچنان شکل غالب کنش اعتراضی بوده و اعتصابات به‌لحاظ عددی برجستگی کمتری دارند، اما مقایسه آن با ماه‌های پیش نشان‌دهنده رشد قابل‌توجه اعتراضات ترکیبیِ «تجمع و اعتصاب» است. در دی‌ماه، کنش‌های کارگری در میان گروه‌های مختلف به‌طور مستمر در قالب تجمع‌های اعتراضی و در مواردی با توقف کار همراه بود که بیانگر افزایش آمادگی برای استفاده از ابزار اعتصاب، ولو محدود و مقطعی، در کنار تجمعات است.

با نزدیک شدن به ماه‌های پایانی سال و تشدید فشارهای معیشتی، بلاتکلیفی مزدی و نگرانی نسبت به تعیین دستمزد و پرداخت مطالبات معوق، دامنه اعتصابات در محیط‌های کار رو به گسترش گذاشت و برخی گروه‌ها در حال عبور تدریجی از اعتراض صرفاً نمادین به سمت اشکال پرهزینه‌تر و اثرگذارتر کنش جمعی هستند.

فراوانی جغرافیایی اعتراضات دی‌ماه را در یک نگاه در جدول پایان گزارش مرور کنید و ببینید که چرا نه تنها شهرهای بزرگ، بلکه شهرهای صنعتی و معدنی کوچک‌تر نیز به کانون‌های پایدار اعتراض تبدیل شده‌اند و اعتراضات ماه‌های پایانی سال چهره‌ای سراسری و چندکانونی به خود گرفته است.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس

📣کتاب «این یک خیزش است»
چه پیامی برای کنشگران مدنی و صنفی دارد؟

در شرایط سرکوب فراگیر و پراکندگی نیروهای مطالبه‌گر یا تغییرخواه، چگونه می‌توان پیروز شد؟

نسل جدیدی از معترضان، دست به اقدام می‌زنند و بحث‌های عمومی را شکل می‌دهند که به تغییرات مهم سیاسی اجتماعی در جهان منجر می‌شود. در حالی که جنبش‌های توده‌ای اغلب خودجوش و غیرقابل پیش‌بینی به تصویر کشیده می‌شوند، «مارک و پاول انگلر» با مرور هنر پنهان پشت چنین طغیان‌های اعتراضی به بررسی اصول بنیادی می‌پردازند که برای شروع و هدایت لحظات ناآرامی‌های دگرگون‌کننده حیاتی است.

کتاب «این یک خیزش است» به قلم مارک انگلر و پل انگلر، که ۱۰ سال پیش در سال ۲۰۱۶ نوشته شد، از پیروزی می‌گوید که نه از وحدت فکری، بلکه از کنش‌های مشترکِ ساده، تکرارپذیر و فراگیر زاده می‌شود؛ کنش‌هایی که می‌توانند نیروهای متکثر را کنار هم نگه دارند.

کتاب می‌پذیرد که «پس از سرکوب، ما با آدم‌های زخمی، پراکنده و بی‌اعتماد طرفیم» و دقیقاً از همین نقطه شروع می‌کند.

اما پس از سرکوب، جنبش چگونه زنده می‌ماند؟

▫️ جنبش‌ها بعد از سرکوب نمی‌میرند؛ پراکنده می‌شوند.
سرکوب معمولاً بدن جنبش را نمی‌کشد؛ فقط آن را از حالت متمرکز خارج می‌کند. پراکندگی الزاماً ضعف نیست، اگر به شبکه تبدیل شود.

▫️مسأله اصلی پساسرکوب «وحدت ایدئولوژیک» نیست؛ هماهنگی عملی است.
تلاش برای هم‌فکر کردن همه، انرژی جنبش را می‌سوزاند. آنچه حیاتی است، توافق حداقلی بر سر «چه کاری را، کی و چگونه انجام دهیم» است.

▫️همه قرار نیست یک‌جور فکر کنند؛ کافی‌ست یک کار مشترک انجام دهند.
کنش مشترک می‌تواند پیش از توافق نظری شکل بگیرد؛ و اغلب همین کنش، زمینه‌ی اعتماد بعدی را می‌سازد.

▫️مطالبه‌های حداقلی، از برنامه‌های حداکثری ماندگارترند.
مطالبه‌ای که بخش‌های مختلف جامعه بتوانند بدون عبور از خط قرمزهای‌شان از آن دفاع کنند، شانس بقا و تکرار بیشتری دارد.

▫️کنش‌های کوچک اما تکرارپذیر، از فراخوان‌های بزرگ اما شکننده مؤثرترند.
کنشی که هرکس بتواند در هرجا و هرزمانی آن را بازتولید کند، حتی در دشوارترین شرایط بیرونی زنده می‌ماند.

▫️اختلاف اگر مدیریت شود، به انرژی تبدیل می‌شود ولی اگر انکار شود، همه چیز از هم می‌پکد!
جنبش‌ها با اختلاف از هم نمی‌پاشند؛ با سرکوب اختلاف درون خود فرو می‌ریزند.

▫️جنبش زنده، دنبال قهرمان نمی‌گردد؛ ظرفیت می‌سازد.
اتکا به چهره‌ها جنبش را آسیب‌پذیر می‌کند؛ ظرفیت‌سازی آن را تکثیرپذیر می‌کند. اگر جنبش شما یک رهبر کاریزماتیک دارد، چنین چهره‌ای جای ظرفیت‌سازی را نمی‌گیرد.

▫️در شرایط سرکوب، بقا، پیوند و روایت‌سازی خودِ مقاومت است.
وقتی امکان کنش بزرگ نیست، زنده نگه‌داشتن پیوندها و روایت‌ها، پایه‌ی موج بعدی را می‌سازد.

کتاب «این یک خیزش است» به ما می‌گوید:
اگر نمی‌توانیم همیشه علنا همه با هم رو به جلو برویم، چگونه متکثر ولی پیوسته رو به جلو حرکت کنیم.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام-شبکه‌ایکس