▫️میتوان تابو را شکست!
▫️حمایت هوشمندانه و ضمنی آری؛ چهره جنبش، نه!
کنشگران مدنی و صنفی ایران که در محیط ناموافق و پرخطر فعالیت میکنند، با چالشهای زیادی برای رساندن صدای خود به جامعه و جامعه جهانی روبرو هستند. استفاده از قدرت و نفوذ سلبریتیها میتواند یکی از راههای مؤثر برای افزایش آگاهی عمومی و جلب حمایتهای گستردهتر باشد. حتی سازمانهای بزرگ جهانی مثل سازمان ملل و زیرشاخههای آن و حتی کمپینهای انتخاباتی دهههاست از چهرههای شناخته شده دنیای سینما و هنر برای ایجاد حساسیت اجتماعی یا بهتر شنیده و دیده شدن پیام یک حرکت بینالمللی در رویارویی با بحرانهایی چون جنگ، قحطی یا بحران پناهجویی یا دست یافتن به اقبال و رای بیشتر استفاده کردهاند. پس این مقوله، قضیه تازهای نیست.
با این حال، فعالان مدنی و صنفی در کمک گرفتن از سلبریتیها باید به برخی نکات توجه کنند:
۱. جلب حمایت عمومی با همکاری غیرمستقیم
در یک محیط ناموافق با فعالیتهای مدنی و صنفی که فشارها بر سلبریتیها نیز سنگین است، کنشگران نباید انتظار داشته باشند که یک سلبریتی بهصورت مستقیم و علنی از آنها حمایت کند یا ناگهان به چهره یک جنبش تبدیل شود. بلکه حمایتهای غیرمستقیم مانند صحبت درباره یک مطالبه اجتماعی یا انتشار محتوای آموزشی میتواند تأثیرگذار باشد. چنین همکاری باید با آزمایش و خطا و از همکاری حداقلی برای سنجش بازتاب هر حرکت و آمادگی بیشتر گروه برای پاسخگویی به انتظارات پیشبینینشده یا تغییر ناگهانی محیط و با در نظر گرفتن تغییر مکانیسم همکاری یا آمادگی برای رویارویی با دیگر سناریوها شروع شود.
۲. مدیریت خطرات برای حرکت مدنی و صنفی و آمادگی برای پوشش حمایتی برای خود سلبریتیها
سلبریتیها در ایران معمولاً زیر ذرهبین حکومت هستند و ممکن است با برخوردهای قضایی یا ممنوعالکاری روبرو شوند. کنشگران باید آگاه باشند که درخواست حمایت مستقیم و عمومی از این افراد ممکن است آنها را در معرض خطر قرار دهد؛ به همین دلیل نباید از سلبریتیها انتظار نداشته باشند که اقدامات رادیکال انجام دهند، بلکه میتوانند پس از گفتگوهای درونگروهی دقیق برای یافتن راههای خلاقانه دست به اقدام بزنند. یکی از خطرات همکاری با سلبریتیها میتوان این باشد که یک چهره شاخص با تحت فشار قرار گرفتن ناگهان پا پس بکشد یا به ابزار سرکوب تبدیل شود و یا پیامهای متناقضی به اجتماع بفرستد.
۳. انتخاب هوشمندانه پیامها و تشخیص سلبریتیها
کنشگران باید پیامهای خود را به گونهای طراحی کنند که سلبریتیها بتوانند بدون اینکه مستقیماً در معرض سرکوب یا سانسور قرار گیرند آن را به اشتراک بگذارند. در عین حال، نقشهایی که یک سلبریتی در سینما یا تلویزیون بازی کرده است، شهرت مثبت یا منفی وی و سبک زندگی او میتواند در کیفیت برجسته کردن یک پیام موثر باشد.
۴. ارتباط با سلبریتیهای خارج از کشور
کنشگران مدنی و صنفی میتوانند با سلبریتیهای ایرانی که در خارج از کشور زندگی میکنند و کمتر تحت فشار قرار دارند، ارتباط برقرار کنند که صدای کنشگران داخل کشور را به گوش جامعه بینالمللی برسانند. باید مراقب بود که زمینه فکری، گرایش سیاسی و نوع شهرت یک فرد مشهور ممکن است مانند یک تیغ دو لب عمل کند یا به جای کمک به جریان داخل کشور، آن را با چالشهای بیشتری در داخل روبرو کند.
۵. بهرهگیری از موجهای رسانهای
گاهی یک حادثه یا رویداد خاص باعث توجه رسانهها و سلبریتیها به یک موضوع میشود. کنشگران میتوانند از این موجهای رسانهای استفاده کنند و تلاش کنند صدای خود را در زمانهایی که توجه عمومی به یک موضوع جلب شده است، به گوش جامعه، مسئولان و نهادهای بینالمللی برسانند.
۶. ایجاد شبکههای حمایت
کنشگران میتوانند به جای گفتگو با یک نفر، شبکههایی از افراد شناختهشده و سلبریتیهای حامی تشکیل دهند. این شبکهها میتوانند در زمانهای بحرانی از یکدیگر حمایت کنند و حمایتهای خود را همسو و منسجم کنند تا قدرت بیشتری به پیامهای اجتماعی ببخشند.
۷. شفافیت در اهداف و مطالبات
کنشگران باید مطالبات و اهداف خود را به وضوح بیان کنند تا سلبریتیها و مخاطبانشان بتوانند بهدرستی این مطالبات را درک کنند و با آن همسو شوند. مخاطب پیام یک سلبریتی باید بداند پس از دریافت پیام چگونه باید به بهتر شدن شرایط کمک کند.
شاید زمان آن رسیده باشد که مطالبهگران شیوههایی را امتحان کنند که تاکنون تابو به شمار میرفته است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3🔥1🏆1
کاربرانی که با دشواری به اینترنت وصل شدهاند نسبت به آسیبپذیری پیکهای موتوری و مشاغل خدماتی چون پاکبانها ابراز نگرانی کردهاند و خواستار همبستگی عمومی برای مراقبت از آنها شدهاند.
از شروع جنگ، بسیاری از مردم تلاش میکنند تا حد امکان از خانه بیرون نروند و برای کسانی که توانایی بیشتری دارند و یا نمیخواهند خطر کنند، استفاده از خدمات پیک موتوری به یک گزینهی کاهش مولفه خطر تبدیل شده است.
زیر پیام وایرالشدهی یک کاربر در شبکه ایکس که از پیکهای موتوری که در شرایط جنگی برای رساندن سفارش غذای مردم به در خانهها قدردانی کرده است، کاربران بسیاری نوشتهاند که سلامت پیکهای موتوری نگرانی آنها هم هست.
برخی کاربران تلاش کردهاند راهحلهایی برای کم کردن فشار این روزهای دشوار و خطرناک بیابند.
یک کاربر نوشته:
«عزیزی که پول داری و میتونی خرید کنی محبت کن و یه قلم جنس غیرضروری رو حذف کن به جاش اون پول رو به ایشون انعام بده. فعلا فقط باید دست هم رو بگیریم. دست تک تکتون رو میبوسم🙏»
🧩کاربران: «بمیرم بخاطر یک لقمه نون جونشون کف دستشونه.»
کاربران دیگری نسبت به تامین جانی پاکبانهایی که به دلیل نیاز به گذران زندگی زیر بمباران کار میکنند ابراز نگرانی کردهاند و برخی دیگر از روحیه همبستگی عمومی که برای کمک به دیگران شکل گرفته است قدردانی کردهاند.
چنین روحیه همبستگی جمعی، از مختصات فضا و پتانسیلهایی حکایت دارد که میتواند با سازماندهی به موقع و ایجاد یک شبکه حمایتی، از فشار بر روی آسیبپذیرترین افراد کم کند، به شرطی که به سرعت به یک مکانیسم هدفمند تبدیل شود.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🕊4❤1🔥1
۱۵معلم هنوز در بازداشتند
گزارش تحلیلی دیدهبان داوطلب
در روزهای اخیر فعالان حقوق مدنی و صنفی بارها نسبت به وضعیت فعالان حقوق معلم ابراز نگرانی کردند و خواهان آزادی زندانیان شدند، به ویژه که در شرایط جنگی، دولت توانایی تامین امنیت جانی زندانیان را ندارد.
در حالی که نزدیک به ۱۰۰ زندانی با جرایم عمومی و چند زندانی سیاسی با احکام حبس کوتاه مدت با قرار وثیقه یا جواز کسب به مرخصی ۱۵ روزه اعزام یا به صورت موقت آزاد شدند، گزارشهایی از جابجایی برخی دیگر از زندانیان و از جمله زندانیان سیاسی به زندانهای دیگر مخابره شده است.
شدت برخوردها در این دوره، از نظر بسیاری از فعالان صنفی، نشانهای از ورود به مرحلهای سختگیرانهتر است؛ مرحلهای که در آن حتی انکار رسمی بازداشتها نیز به بخشی از روایت حکومتی بدل شده است. در حالی که وزارت آموزش و پرورش هرگونه بازداشت معلمان در جریان اعتراضات اخیر را رد کرده، «محمد حبیبی» سخنگوی شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان، از بازداشت بیش از ۲۰ معلم شاغل و بازنشسته خبر داد. او در گفتوگو با خبرگزاری ایلنا تأکید کرد که تعدادی از بازداشتشدگان با وثیقههای غالباً سنگین موقتاً آزاد شدهاند، اما همچنان ۱۵ نفر در بازداشت به سر میبرند و وضعیت برخی از آنان به دلیل بلاتکلیفی یا اجرای احکام پیشین «بسیار نگرانکننده» است.
مقایسه این دوره با دورههای پیشین نشان میدهد که اگرچه بازداشت و برخورد با معلمان پیش از این نیز سابقه داشته — بهویژه در موج اعتراضات سراسری معلمان در سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ — اما در دیماه ۱۴۰۴ چند ویژگی برجسته به چشم میخورد. نخست، همزمانی برخورد با معلمان و دانشآموزان و تبدیل مدرسه به یکی از کانونهای حساس امنیتی؛ دوم، استفاده گستردهتر از اجرای احکام تعلیقی یا قدیمی برای بازگرداندن فعالان به زندان و سوم، انکار رسمی بازداشتها در سطح وزارتخانه، در حالی که نهادهای صنفی فهرست اسامی را منتشر میکنند. این تناقض در روایتگری آنچه رخ داده، نشاندهنده تلاش برای مدیریت افکار عمومی و کاهش هزینه سیاسی سرکوب است.
در گزارش تحلیلی دیدهبان داوطلب ببینید که جریان صنفی معلمان، حتی در سختترین شرایط، چگونه راههایی برای پیگیری وضعیت بازداشتشدگان و زنده نگه داشتن نام جانباختگان یافته و همکاری معلمان و بازنشستگان بر چه نوع مکانیسمی استوار است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
داوطلب
۱۵معلم هنوز در بازداشتند - داوطلب
تارنمای داوطلب: اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در شرایطی رخ داد که جامعه ایران هنوز از زخمهای اعتراضات پیشین و سرکوبهای گسترده سالهای اخیر التیام نیافته بود. در این میان، تشکلهای صنفی معلمان بار دیگر در صف نخست واکنشهای مدنی قرار گرفتند؛ گروهی که طی یک دهه گذشته،…
👍3🕊2
امروز در اولین روز کاری پس از تعطیلات جنگی، قرار است ۲۰ درصد پرسنل سر کار حاضر باشند و ۸۰ درصد پرسنل دورکاری کنند. همچنین گفتگوهای سیاسی و جهتگیریهای مربوط جنگ ممکن است در برخی محیطهای کار به گفت و شنود غالب تبدیل شود.
اما در پس ذهن بسیاری، نگرانی برای میزان تعیین دستمزد سال آینده که به روزهای آخر سال کشیده شده و مطالباتِ محقق نشده
طبق قانون کار ایران:
▪️حتی اگر کارگاه به دلیل شرایط بحرانی یا جنگی به دستور کارفرما تعطیل شده باشد، قرارداد کار معتبر است و کارفرما موظف به پرداخت حقوق ایام تعطیلی است.
▪️دورکاری (حتی در شرایط بحرانی مانند جنگ) نباید منجر به کاهش حقوق، مزایای اصلی (حق مسکن، بن کارگری، حق اولاد) یا بیمه شود. کارفرما موظف به پرداخت کمکهزینه تجهیزات (مانند اینترنت) است و دورکارها از حقوقی برابر با کارکنان حضوری برخوردارند، هرچند مزایای مرتبط با حضور فیزیکی (مانند حق ایاب و ذهاب) ممکن است حذف شوند.
اما چگونه مطمئن شویم که حقوق ما رعایت میشود؟ گفتگو در هر شرایطی حق شماست اما سنجیده عمل کنید:
زمانبندی مناسب و درک شرایط:
اجازه دهید ساعات اولیه روز به استقرار و بررسی اوضاع بگذرد، سپس ابتدا در کفتگوهای خصوصی با همکاران موضوع را مطرح کنید.
گفتگو را با ابراز تعهد به کار و خوشحالی از بازگشت به محیط کار آغاز کنید. این کار فضای مثبتی برای بحثهای مالی ایجاد میکند. توجه داشته باشید که برخی از همکاران با وجود بازگشت به کار ممکن است از ثبات روانی کافی برخوردار نباشند یا تفاوت کرده باشند.
استفاده از اعداد دقیق:
اگر درباره معوقات یا دستمزد صحبت میکنید، محاسبات دقیق خود را بر اساس ساعات حضور یا ایام تعطیلی اجباری آماده داشته باشید.
گوش دادن فعال:
به چالشهای کارفرما گوش دهید (۷۰٪ گوش دادن، ۳۰٪ صحبت کردن) تا بتوانید راهحلهایی متناسب با توان مالی شرکت پیشنهاد دهید.
درک کنید که کسبوکار نیز ممکن است در فشار مالی باشد؛ بنابراین گفتگو را به صورت «برد-برد» پیش ببرید و آمادگی خود را برای کمک به بازیابی شرکت نشان دهید.
تمرکز بر واقعیتهای اقتصادی:
اگر قصد درخواست افزایش دارید، آن را به تورم ناشی از بحران و ارزش افزوده خود برای شرکت در زمانهای سخت گره بزنید، نه صرفاً نیازهای شخصی.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1🕊1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
وقتی زنان از نان و کار میگویند، مسیر عدالت اجتماعی آغاز میشود.
روز جهانی زن، مبارک.
روز جهانی زن، روزی برای تبریک و به رسمیت شناختن نقش زنان در به وجود آوردن تغییر است. این روز هر چند با تلاش زنان برای به وجود آوردن تغییر ساختاری به یک روز جهانی تبدیل شد، امروز کارکردی عملی نیز یافته است:
این روز، تلاشهای محلی و یا ملی را به ارادهای بینالمللی و حمایتگرانه پیوند میزند.
در آغاز قرن بیستم، زنان کارگر در صنایع نساجی و پوشاک اروپا و آمریکا با ساعتهای کار طولانی، دستمزدهای بسیار پایین و شرایط ناامن کار مواجه بودند. اعتراضها و اعتصابهای آنان—از جمله اعتصاب زنان کارگر پوشاک در نیویورک در سال ۱۹۰۹ که به «قیام بیست هزار نفر» معروف شد—به یکی از نخستین حرکتهای بزرگ سازمانیافته زنان کارگر تبدیل شد. کمی بعد، در سال ۱۹۱۰، در کنفرانس بینالمللی زنان سوسیالیست در کپنهاگ، فعال آلمانی کلارا زتکین پیشنهاد داد روزی جهانی برای طرح مطالبات زنان کارگر تعیین شود؛ پیشنهادی که به شکلگیری سنت روز جهانی زن انجامید.
انتخاب تاریخ ۸ مارس نیز به تحولات انقلابی روسیه در سال ۱۹۱۷ پیوند خورد؛ زمانی که زنان کارگر در پتروگراد با شعار «نان و صلح» دست به اعتصاب زدند. همین اعتراضها جرقهای شد برای موجی از اعتصابات گستردهتر که در نهایت به سقوط نظام تزاری انجامید.
از این رو، ۸ مارس در حافظه تاریخی جنبشهای کارگری به عنوان روزی ثبت شد که در آن مطالبه نان، صلح و کرامت انسانی از سوی زنان به صحنه عمومی سیاست و اقتصاد کشیده شد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3❤1🔥1
در شرایطی که محمدصادق معتمدیان، استاندار تهران اعلام کرد که از امروز «بانوان کارمند به صورت دورکاری ارائه خدمت داشته باشند مگر در موارد خاص» و «۲۰ درصد کارکنان اجرایی به صورت حضوری سرکار حاضر میشوند و ۸۰ درصد دورکاری می کنند» عملا این کارفرماست که تصمیم میگیرد چه کسی باید سر کار حاضر شود و چه کسی میتواند در شرایط اختلال اینترنت، دورکاری کند.
بر مبنای گزارشهای موردی شهروندی، زمزمههایی به گوش میرسد که برخی از زنان شاغل در شهرداریها تصمیم گرفتهاند از رفتن به محل کار خوددداری کنند.
آنان، در این شرایط هم به تغییر امیدوارند و خود را بخشی از آن میبینند و هم تلاش میکنند با استفاده از حق قانونی خود برای زنده ماندن، از حضور در محل کار خودداری کنند.
در شرایط جنگی، قراردادهای کار ممکن است با تغییراتی همراه شوند که هدف از آنها تطبیق الزامات قانونی با وضعیت اضطراری کشور است. یکی از مهمترین موارد، تعلیق قرارداد کار به دلیل تعطیلی کارگاه یا عدم امکان ادامه فعالیت است. مطابق ماده ۱۵ قانون کار، اگر کارگاه به دلایل قهری مانند جنگ یا حوادث غیرقابل پیشبینی، به طور موقت تعطیل شود، قرارداد کار به حالت تعلیق درمیآید؛ اما این به معنای فسخ قرارداد نیست.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4🔥1
در مواجهه با بحرانهای اقتصادی و محیطی، کلید تابآوری جامعه نه در فردگرایی، بلکه در شیوههای «همبستگی استراتژیک» نهفته است.
آشپزخانههای اجتماعی در یونان نمونهای مهم از شکلگیری شبکههای بقا در چارچوب «اقتصاد همبستگی» است؛ الگویی که پس از بحران مالی عمیق یونان در دههٔ ۲۰۱۰ گسترش یافت. در آن دوره، با افزایش بیکاری، کاهش دستمزدها و فروپاشی بسیاری از خدمات رفاهی، گروههای محلی، فعالان اجتماعی و شهروندان عادی ابتکار ایجاد آشپزخانههای همبستگی را به دست گرفتند. این آشپزخانهها برخلاف خیریههای سنتی، معمولاً بر اصل «مشارکت برابر» بنا شدهاند: غذا با کمک داوطلبان و از طریق کمکهای مردمی تهیه میشود و همه—چه کمککننده و چه دریافتکننده—در یک فضا و با کرامت انسانی مشترک از آن استفاده میکنند.
🧩در چارچوب اقتصاد همبستگی، هدف تنها توزیع غذا نیست، بلکه ایجاد شبکههای محلی حمایت متقابل است. در بسیاری از این آشپزخانهها، مردم نه به عنوان «نیازمند» بلکه به عنوان عضو جامعه مشارکت میکنند: برخی غذا میپزند، برخی مواد اولیه میآورند، و برخی در سازماندهی یا توزیع کمک میکنند. به این ترتیب، رابطهٔ یکطرفهٔ «کمککننده–دریافتکننده» جای خود را به رابطهٔ همکاری و همبستگی میدهد؛ امری که به حفظ کرامت افراد در شرایط بحران کمک میکند.
از دید اجتماعی، چنین ابتکارهایی کارکردی فراتر از تأمین غذا دارند. آشپزخانههای همبستگی اغلب به کانونهای اجتماعی محلی تبدیل میشوند که در آنها اطلاعات، مهارتها و حتی فرصتهای شغلی رد و بدل میشود. این شبکهها در زمان بحران اقتصادی یا حتی شرایط اضطراری—مانند بلایای طبیعی یا تنشهای سیاسی—میتوانند به سرعت زیرساختی برای بقا و حمایت اجتماعی فراهم کنند.
تجربهٔ یونان نشان میدهد که اقتصاد همبستگی میتواند بدون اتکا به ساختارهای بزرگ دولتی یا بازار، مکانیزمهای محلی تابآوری ایجاد کند. در چنین الگویی، بقا تنها به معنای زنده ماندن نیست؛ بلکه به معنای حفظ پیوندهای اجتماعی، احترام متقابل و کرامت انسانی در سختترین شرایط اقتصادی است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤4👍3🔥1
رفاه حاصل طبیعیِ کارکرد درست ساختار اقتصادی است، به شرطی که مسیری برای به سامان رساندن اراده جمعی پیدا کنیم
در شرایط جنگ و با بالا رفتن ناگهانی قیمت اقلام خوراکی، شرایط زندگی برای حقوقبگیران و مردم عادی چنان دشوار است که به نظر ابدی میرسد. با این حال، شرایط همیشه یکسان باقی نمیماند. مردم کشورها ثابت کردهاند که حتی پس از دورههای تاریک و دشوار تاریخی، مردم میتوانند با فشار بر تصمیمگیرندگان بودجه برای شفافیت بیشتر، زندگی بهتری داشته باشند.
تنها با حذف برخی از بودجههای ناشفاف که بخش بزرگی از کسری بودجه پنهان را تشکیل میدهند و استفاده این منابع در قالب «مدل بازتوزیع منابع» میتوان شرایطی پدید آورد که هزینههای معطوف به پروژههای ناشفاف، به سمت داخل کشور متمایل شود.
چنین برنامهای نیاز به جامعهای آگاه، پرسشگر و مجهز به حسابرسی جمعی دارد که تنها با کار مدام تشکلها در دل شرایط دشوار میتواند به راهی برای آینده تبدیل شود.
نروژ تا پیش از کشف نفت، کشوری نسبتاً فقیر با اقتصادی مبتنی بر صیادی بود.
نروژیها با یک توافق جمعی تصمیم گرفتند که ثروت ملی (نفت) نباید صرف هزینههای جاری دولت یا پروژههای جاهطلبانه شود.
شفافیت در هزینهکرد: آنها «صندوق ثروت ملی» را ایجاد کردند که یکی از شفافترین نهادهای مالی جهان است. هر کرون از درآمد نفت تحت نظارت پارلمان و افکار عمومی است و صرفاً برای رفاه نسلهای آینده، بهداشت و بازنشستگی سرمایهگذاری میشود.
رواندا کشوری است که از دل یک جنگ داخلی و نسلکشی وحشتناک، با تمرکز بر شفافیت مالی از خاکستر خود برخاست.
دولت و مردم با ایجاد سیستمهای نظارت محلی، مبارزه با فساد را به یک اولویت ملی تبدیل کردند.
رواندا با دیجیتالی کردن تمامی فرآیندهای بودجهای و حذف ردیفهای غیرضروری نظامی، منابع را به سمت کشاورزی مدرن و بهداشت سوق داد.
این کشور اکنون یکی از بالاترین نرخهای رشد اقتصادی در آفریقا و تمیزترین پایتختهای جهان را دارد.
کره جنوبی در دهه ۵۰ میلادی یکی از فقیرترین کشورهای جهان بود که با فساد سیستمی و هزینههای بالای نظامی دستوپنجه نرم میکرد.
جنبشهای دانشجویی و کارگری در دهههای ۸۰ و ۹۰ میلادی، دولت را مجبور به شفافیت مالی و پایان دادن به پیوندهای فاسد بین دولت و شرکتهای بزرگ کردند.
با دموکراتیک شدن کشور، بودجههای دولتی از پروژههای امنیتی-نظامیِ غیرشفاف به سمت تکنولوژی و آموزش عمومی تغییر مسیر داد. مردم با نظارت بر مالیاتها و مطالبهگری، دولت را وادار کردند که بودجه را برای توسعه انسانی خرج کند.
آلمان پس از ۱۹۴۵ با ویرانی کامل ناشی از جنگ و تورم نجومی (که پول ملی را بیارزش کرده بود) روبرو بود.
مردم آلمان با پذیرش اصلاحات پولی سختگیرانه «لودویگ ارهارد» در سال ۱۹۴۸، از اقتصاد دستوری جنگی به سمت شفافیت بازار حرکت کردند.
شفافیت در هزینهکرد: آلمان ساختاری را بنا کرد که در آن بودجههای نظامی به شدت محدود و نظارتپذیر شد و منابع ملی به سمت بازسازی زیرساختهای صنعتی و آموزش هدایت شد.
این تغییر ساختاری منجر به «معجزه اقتصادی آلمان» شد که در آن رفاه عمومی بر بلندپروازیهای نظامی برتری یافت و این کشور را تنها با اتکا بر کارکرد اقتصاد و بدون منابع هنگفت نفت یا گردشگری، حتی در حین پرداخت غرامت جنگ به یکی از قطبهای اقتصادی جهان تبدیل کرد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🕊4🔥1
بسیاری از کنشگران میدانند که هنگامی که از آنان درباره جنگ نظرخواهی میشود، قرار است به عنوان مسبب جنگ یا بدبختی مردم معرفی شوند.
آنان میدانند که تصمیمگیری درباره جنگ، هرگز در طول تاریخ به رای عمومی گذاشته نشده است و گفتگوی مستقیم درباره آن، در یک گروه از همکاران احتمالا به احساسات بسیاری در جمع دامن میزند که ممکن است صداهایی را در گروه خفه کند و یا گروه را تکهتکه کند.
کنشگران مدنی و صنفی، هنگام تشخیص حوزه عاملیت جمع، جنگ را به عنوان واقعیت میپذیرند و از این نقطه از جمع میخواهند که حوزه عاملیت خود را در شرایط کنونی تعریف کند.
🧩چنین عملی در نگاه اول به نظر میرسد پاسخگوی جریانهای خارج از کنترل مردم نیست ولی در میانه یک بحران جمعی، بزرگترین پتانسیلهای انسانی آشکار میشود: گنجینههایی از ارتباطات انسانی که میتواند شرایط را به نفع بسیاری از مردم تغییر بدهد و حتی زمینه را برای گامهای بزرگتر آماده کند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4🕊1
سایت تابناک درباره قیمت نجومی فیلترشکن گزارش تهیه کرد
قطعی اینترنت، کسب و کارها را در دوره جنگ به خاک سیاه نشانده است، قضیهای که کمتر از آن صحبت میشود.
نتبلاکس، سازمان پایش قطعیها، فیلترینگ و محدودیتهای اینترنتی کشورها به ویژه در زمان اعتراضات یا ناآرامیها از زمان قطعی اینترنت هر روز درباره ایران گزارش تهیه میکند نوشت:
«با گذشت ۲۴۰ ساعت، قطع اینترنت در ایران اکنون در زمره شدیدترین قطعیهای سراسری تحمیلشده توسط دولت در سوابق جهانی قرار دارد. این دومین قطعی طولانی ثبت شده در ایران پس از اعتراضات ژانویه است و نشان میدهد این کشور یکسوم سال ۲۰۲۶ را در وضعیت آفلاین گذرانده است.»
همزمان، وبسایت تابناک نزدیک به سپاه از قیمت فیلترشکن خبر داد که نیممیلیون تومان برای هر گیگابایت در بازار سیاه خرید و فروش میشود. این رقم، بسیار کمتر از مبلغی است که در بازار خرید و فروش میشود.
پیش از این، وبسایت مشرق از تبلیغ وبسایت تابناک برای فروش فیلترشکن گزارش تهیه کرده بود و برخی از کاربران، نقد وبسایت تابناک را به منزله تبلیغ برای فروش فیلترشکن دانستهاند
کانال اصل ۲۰ نوشت:
در زمان وقوع جنگ و درگیریهای نظامی، اینترنت زیرساختی، مولفهای حیاتی و مربوط به بقای شهروندان محسوب میشود. در شرایطی که امنیت شهروندان در خطر است، دسترسی به اخبار لحظهای، هشدارهای امدادی و ارتباطات بینالمللی برای حفظ جان انسانها ضرورت دارد.
قطع کردن این شریان ارتباطی در میانه بحرانهای نظامی، نه تنها باعث فلج شدن زندگی روزمره میشود، بلکه امکان اطلاعرسانی درباره وضعیت انسانی را از میان میبرد و مستقیماً امنیت روانی و فیزیکی جامعه را تهدید میکند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
NetBlocks
Home - NetBlocks
👍3💔2
و هنگام اعتراض به تجارب زیسته اتکا میکند
گزارش تحلیلی داوطلب
اعتراضات در ایران نه از کانال احزاب و تشکلهای رسمی، بلکه از دل زندگی روزمره، معیشت، خشم و کرامت انسانی بیرون میآیند. افقیبودن و بیاعتمادی به نهادهای رسمی و حتی نهادهای اپوزیسیونی، نه یک ضعف ذاتی، بلکه محصول تجربه تاریخی سرکوب است.
جامعهای که بارها حتی در اعتراضات صنفی و کارگری روزمره، هزینه تمرکز، نمایندگی و علنیبودن را پرداخته، بهطور طبیعی به سمت شبکههای غیررسمی و پیوندهای سست اما گسترده گرایش پیدا میکند.
جامعه ایران، بیش از بسیاری از جنبشهای جهان، مجبور بوده افقیگرایی را نه فقط بهعنوان شعار، بلکه بهعنوان مهارت تمرین کند.
با اینحال، عمدتا این نکته نادیده گرفته میشود که جنبشهای شبکهای گرچه در بسیج سریع و خلق لحظههای اعتراضی که خوراک رسانهها هستند، قدرتمند عمل میکنند، اما در عبور از «لحظه اعتراض» به «فرآیند تغییر پایدار» دچار سکته میشوند. اینجاست که مسئله نهادسازی دوباره به میان میآید.
در گزارش تحلیلی داوطلب ببینید که در برابر سرکوب پایدار، «آیا میتوان بر نسخههای کلاسیک نهادسازی تاکید کرد؟» و اگر نه، چاره چیست.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3❤2
زخمهای سرکوب اخیر همچنان تازه است و مطالبات مردم باقی مانده است.
قطعی اینترنت خسارات مالی هنگفتی به کسبوکارها و زندگی روزمره مردم وارد کرده است درحالی که کتمان نقض حقوق و عادیسازی آن با بیشترین توان در حال اجراست.
وصل شدن اینترنت امکان مخابره روایتهای مردمی را فراهم میکند و در نتیجه «جنگ دیجیتال» و «جنگ روایتها» تشدید میشود.
با وجود وصل نسبی اینترنت، تشکلها باید برای سناریوهای احتمالی قطعی مجدد آماده باشند و شبکههای ارتباطی جایگزین و آفلاین را تقویت کنند.
مستندسازی دقیق، اطلاعرسانی ایمن، حل مناقشات درون سازمانی که تاکنون سربسته باقی مانده بود و میزان قدرت حمایتگری و از جمله حمایتگری روانی از جمله قضایای تاثیرگذار در این برهه هستند.
تشکلهای برآمده از بدنه جامعه با وجود زخمهای مشترک باید به سرعت بتوانند به ابزارهای دقیق و فنی تشکلیابی مجهز شوند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2🕊1🏆1
شرایط را به نفع شما تغییر میدهد
به حاشیهراندهترین افراد کسانی هستند که با وجود سهم بزرگی از بحران، زبان دقیقی برای ثبت وقایع ندارند.
بسیاری از افراد هنگام بحران گمان میکنند که فشار، یک واقعیت مشترک و چنان بدیهی است که نیازی به ثبت ندارد در حالی که منابع به سوی افراد و تصمیمهایی سرازیر میشوند که یک روایت ویژه را برجسته میکنند.
کنشگران مدنی و صنفی میدانند که بحران امروز قرار است قضایایی را در حافظه کسانی کماهمیت و بیمقدار جلوه دهند.
(آیا شما نمونههایی از روایتهای گوناگون و متکثر را میشناسید که در جنگها و بحرانهای پیش به حاشیه رانده شدند؟ با حذف برخی روایتها، چه تصمیمهایی موجهتر از حالت عادی معرفی شدند؟ سهم چه کسانی حذف شد و چه کسانی بهره بردند؟)
برای حفظ حافظه جمعی میتوان:
تاریخ شفاهی جمعآوری کرد
تجربه فعالان را ثبت کرد
روایتهای پراکنده افراد را مستند کرد
آرشیو دیجیتال ساخت
اگر شرایط مساعد بود، همه چیز را منتشر کرد
این تجربهها میتوانند در آینده نزدیک به منبعی برای یادگیری و سیاستگذاری اجتماعی تبدیل شوند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤2👍1🕊1
مراقبت از جان کارگران بنادر، وطنپرستی است؛ نه به کشتن دادن آنان!
در حالی که شبکههای کوچک و غیررسمی مدافعان حقوق کارگران تلاش میکنند از موقعیت کارگران بنادر اطلاعات دقیقتری به دست بیاورند و هشدارهای تخلیه غیرنظامیان را پیش از حمله به گوش همکاران و دیگر کارگران برسانند، قطعی اینترنت جلوی ارتباط موثر کارگران را میگیرد و آنان را در معرض حمله قرار میدهد.
حساب شبکه ایکس سنتکام به غیرنظامیان حاضر در بنادر جنوبی ایران هشدار داد که فوراً از تمام تأسیسات بندری محل فعالیت نیروهای دریایی ایران دوری کنند. کارگران بارانداز، کارکنان اداری و خدمه کشتیهای تجاری باید از کشتیها و تجهیزات نظامی ایرانی اجتناب کنند.
نیروهای دریایی ایران کشتیها و تجهیزات نظامی را در بنادر غیرنظامی تجاری مستقر کردهاند.
این اقدام خطرناک جان افراد بیگناه را به خطر میاندازد.
این منبع نظامی ایالات متحده هشدار داد:
«بنادر غیرنظامی که برای مقاصد نظامی استفاده میشوند، وضعیت محافظتشده خود را از دست داده و بر اساس قوانین بینالمللی به اهداف مشروع نظامی تبدیل میشوند.»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1💔1
داوطلب
گروههای مدنی و صنفی میتوانند در زمان بحران نوعی از اقتصاد را ترغیب کنند که در آینده نیز پایدار باشد.
در زمان بحرانهایی چون جنگ، مدل مصرف تغییر میکند و افراد حاضرند دست به کارهایی بزنند که تا پیش از بحران آمادگی برای آنها توجیه ندارد.
▪️فعالان مدنی و صنفی میتوانند هزینه شروع یک فعالیت اقتصادی را پایین بیاورند:
گروههای کوچک مدنی میتوانند ابزارهای تولید (مانند چرخ خیاطی، ابزار نجاری یا زمینهای کشاورزی یا هر گونه وسیله تولیدی برای بازار مصرف در زمان بحران) را به صورت اشتراکی در اختیار آوارگان قرار دهند. این کار هزینهی اولیه شروع یک فعالیت اقتصادی کوچک را حذف میکند.
▪️کوتاه کردن زنجیرههای تأمین و حذف واسطه: گروههای مدنی با حذف واسطهها، میتوانند تولیدکننده را مستقیماً به مصرفکنندگان محلی وصل کنند. برای مثال، تهیه غذای گرم برای اردوگاهها از سوی خودِ افراد به جای خرید از پیمانکاران. (چنین شبکهای در آینده نیز میتواند مصرفکنندهها را به تولیدکنندهها وصل کند.)
▪️بانک زمان سیستمی است که در آن افراد خدمات خود را با هم تبادل میکنند بدون اینکه پولی رد و بدل شود. مثلاً یک معلم آواره به کودکان درس میدهد و در مقابل، یک مکانیک آواره خودروی او را تعمیر میکند. این مدل در زمان قفل شدن نقدینگی، زندگی را جاری نگه میدارد.
▪️در زمان بحران، آموزش مهارتها برای ورود افراد به بازار کار میتواند با سرعت بیشتری انجام شود.
مثلا آموزش سریع مهارتهای دیجیتال به جوانان برای پاسخگویی به نیاز پروژههای خارج از منطقه بحران میتواند درآمد ارزی یا پایدار برای افراد آسیبدیده به ارمغان بیاورد. (مدیران برخی از شرکتهای ایرانیان مقیم کشورهای دیگر با گشایش شعبه در کشورهای اطراف ایران، دست به ایجاد برنامههای آزمایشی زدهاند که البته برای ظرفیت محدودی کار فراهم میکند ولی به گفته همین مدیران ایرانی، یک مدل اقتصادی برنده-برنده و پایدار است، که به ویژه در زمان پس از رفع تحریمها، دست بالا را در بازار جوان و ماهر ایران دارند. این شرکتهای تکنولوژیمحور به سادگی میتوانند با ایجاد یک دفتر در کشورهای اطراف، بدون این که مستقیما با کارمندان خود در ایران در تماس باشند، راههایی برای دور زدن تحریم به نفع کارمندان پراکنده خود در ایران نیز پیدا کنند.)
▪️اصناف میتوانند با «کنترل قیمت داوطلبانه» و جلوگیری از احتکار در مناطق میزبان، مانع از فروپاشی توان خرید هموطنان شوند. ایجاد انبارهای اشتراکی برای نهادههای تولیدی نیز از دیگر اقدامات صنفی برای حفظ تابآوری است.
موفقیت این روشها در گرو «شفافیت حداکثری» است. در زمان جنگ، گزارشدهی دقیق مالی (حتی ساده و به صورت غیر رسمی) باعث میشود اعتماد عمومی جلب شود و جریان منابع پایداری بیشتر پیدا کند.
در بحران، افراد ظرفیت ویژهای برای حمایتگری و حتی حمایتگری پایدار پیدا میکنند که از دید فعالان میدانی پنهان نمیماند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1🕊1
مرخصی بدون حقوق فقط با درخواست خود کارگر امکانپذیر است
▪️کارگران نباید تحت فشار گذاشته شوند که برگه درخواست مرخصی را امضا کنند!
برخی کارگران قزوینی از دغدغه جدیدی حرف میزنند: مرخصی اجباری!
به تصمیم کارفرما درهای کارگاه به روی آنها بسته شده و همگی برای مدت معینی راهی مرخصی اجباری شدهاند و معلوم نیست کارفرما مطالبات مزدی این روزها را چگونه با آنها حساب و کتاب میکند.
در جنگ ۱۲ روزه هم برخی از کارگاههای بخش خصوصی در استان قزوین به ناچار تعطیل کردند، و کارگران خود را به مرخصی اجباری فرستادند؛ هرچند تعطیلی این کارخانه ها خارج از اراده طرفین بوده، کارگران گزارش میکنند بعد از پایان جنگ و بازگشت به محل کار خود از دریافت حقوق آن چند روز محروم شدهاند.
رد شدن مرخصی بدون حقوق برای کارگران و حذف حق و حقوق قانونی کارگران به بهانه تعلیق و یا کاستن از مزد آنها کاملاً غیرقانونیست و کارفرمایان باید پاسخگو باشند.
طبق ماده ۷۵ قانون کار، نحوه استفاده از مرخصی بدون حقوق کارگران و مدت آن و شرایط برگشت آنها به کار، با توافق کتبی کارگر یا نماینده قانونی او و کارفرما تعیین میشود.
به عبارتی دیگر، بر اساس قانون کار، مرخصی بدون حقوق فقط با درخواست خود کارگر امکانپذیر است. اگر کارفرما کارگر را به اجبار به مرخصی بدون حقوق بفرستد، این کار غیرقانونی محسوب میشود.
حتی دبیر خانه کارگر قزوین، هم اعتراف میکند که برخی از کارفرمایان به دلیل عدم نظارتهای قانونی به شکلهای مختلف از حقوق قانونی کارگران میکاهند، در حالی که اگر یک سندیکا یا اتحادیه کارگران مثل خانه کارگر از سوی کارگران عاملیت داشته باشد، همان نهادی است که باید در نظارت قانونی سهیم باشد، راه حل پیشنهاد کند، پیگیری کند و از جمله، علیه کارفرماهای خاطی اعلام جرم کند. تکرار کردن حرف کارگران هنر نیست، چرا که خود کارگران در عصر شبکهها میتوانند هنگام نقض حقوق با سازمانهای خبری تماس بگیرند و یکی-دو بند قانونی را نیز یادآوری کنند.
منبع: ایلنا، در گفتگو با دبیر اجرایی خانه کارگر قزوین
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
❤1🕊1💔1
گزارش تحلیلی داوطلب
جنگ اکنون وارد زندگی روزمرهی میلیونها مزدبگیر شده است: همزمان تولید را متزلزل میکند، زنجیرهی تأمین را پارهپاره میکند، شبکههای ارتباطی را از کار میاندازد، و حکومت را به امنیتیترکردن هر چه بیشتر فضا هل میدهد. اما در کنار همهی اینها، خطری بیواسطهتر و فوریتر کارگران ایرانی را تهدید میکند: بمبها و موشکهایی که بر سرشان فرود میآید.
این گزارش برای مستندسازی این خشونت مستقیم علیه کارگران و مزدبگیران، اخبار در دسترس را مرور میکند.
در جریان حمله به زیرساختها، کارگران صنعتی و ساختمانی در معرض خشونت مستقیم جنگ قرار گرفتهاند.
خبرگزاری دولتی کار ایران (ایلنا) ۲۱ اسفند با تأیید این خبر افزود که دستکم ۱۰ تن از کارگران کشته یا مفقود شدهاند.
🧩 تجربههای تاریخی نشان میدهند که دولتها در زمان جنگ غالباً دو کار میکنند:
از یکسو مقررات را به نام «ضرورت» سختگیرانهتر میکنند (محدودیت جابهجایی نیروی کار، اجبار به کار در بخشهای حیاتی، کنترل اعتصاب)، و از سوی دیگر تلاش میکنند نوعی سازوکارِ تنظیمِ اختلافات کار-سرمایه بسازند تا انفجار اجتماعی کنترل شود.
نمونهی مشهور در ایالات متحدهی جنگ جهانی دوم «هیئت ملی روابط کار در زمان جنگ» بود: ساختاری سهجانبه برای میانجیگری و داوری اختلافات کارگری و کنترل دستمزدها در صنایع کلیدی، با منطقِ جلوگیری از اختلال در تولید جنگی. در بریتانیا هم مجموعهای از مقرراتِ کارِ ضروری و سازوکارهای مشاورهی مشترک میان دولت، کارفرمایان و اتحادیهها شکل گرفت که هدفش تثبیت نیروی کار و جلوگیری از افت تولید بود.
اما تفاوت ایران در اینجاست که «پیششرط» چنین سازوکارهایی ــ یعنی وجود سازمانهای مستقل کارگری و امکان واقعیِ گفتوگوی اجتماعی ــ سالهاست از کار افتاده یا عمداً از کار انداخته شده است.
در گزارش داوطلب ببینید که چند تن از کارگران پالایشگاه شهر ری و واحد تولیدی آبگینه در قزوین کشته شدند، سربازان وظیفه در چه شرایطی قرار دارند، عادیسازی خطر چیست، و چرا آنچه در زبان رسمی «سهجانبهگرایی» نامیده میشود نمایندگی واقعیِ کارگران را تضمین نمیکند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
داوطلب
کارگران ایرانی زیر آتش بمبها - داوطلب
جنگ اکنون وارد زندگی روزمرهی میلیونها مزدبگیر شده است: همزمان تولید را متزلزل میکند، زنجیرهی تأمین را پارهپاره میکند، شبکههای ارتباطی را از کار میاندازد، و حکومت را به امنیتیترکردن هر چه بیشتر فضا هل میدهد. اما در کنار همهی اینها، خطری بیواسطهتر…
❤2👍1
نماینده کارگری شورای دستمزد از اعلام عدد و رقم در گزارش تصویری خودداری کرد و شرایط کنونی را «پیچ تاریخی» خواند!
پس از بیخبری طولانی از روند گفتگوهای تعیین دستمزد برای سال نو، علی خدایی- عضو کارگری کمیته دستمزد با انتشار یک پیام ویدیویی در شرایطی که شهروندان در قطعی اینترنت به سر میبرند بر آن شد که به شایعات درباره قطع گفتگوهای دستمزدی پایان بدهد.
علی خدایی اعلام کرد:
با وجود آن که حقوقبگیران طی سالهای گذشته نسبت به شیوه تصمیمگیری مزدی همواره نارضایتی خود را اعلام کرده بودهاند و به ویژه بر این تاکید داشتهاند که هیچ صدایی در کمیته دستمزد ندارند و سبد معیشت به صورت واقعی محاسبه نمیشود و دولت خود را ملزم به اجرای دستمزد شایسته برای تامین خانوادهها نمیداند، خدایی اعلام کرد:
«دوستان و کارگران گرامی اعتماد کافی را به اعضای کارگری شورای عالی کار داشته باشند تا بتوانیم به یک توافق مزدی خوب برسیم» و بدون این که از رقم سبد معیشت یا رقم توافق دستمزد چیزی بگوید، اعلام کرد: «امیدواریم که از این پیچ تاریخی کشور با تعیین مزد مناسب عبور کنیم!»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1 1