پس از یک دوره هجوم اخبار کشتار، ذهن بشر به اشباع میرسد و دیگر نمیتواند دست کم برای مدتی اخبار خشونتبار را دنبال کند.
در این برهه، هنگامی که صدای خواست جمعی شنیده شده است، ممکن است ناگهان تمام تمرکزها از آن برداشته شود.
🧩در این برهه برای رساندن صدای خواست و روایت مردم، دستکم دو شیوه اصلی وجود دارد:
استفاده از شیوههای خلاقانه روایی:
▪️یک ویدیو به دست شما میرسد که درباره اخبار خشونتآمیز به شیوهای مستقیم اطلاعرسانی کند، در حالی که پس از یک دوره از اخبار، کنجکاوی شما اشباع شده است و دچار خستگی فکری شدهاید.
▪️یک ویدیوی دیگر درباره همان رویداد به دستتان میرسد که نشان میدهد یک نویسنده یا ناظر خیالی در حال و هوای نوشتن یا تماشای پیگیرانه همان رویداد است.
اگر دست و دلتان نمیرود که خبری را برای کسی بفرستید تا درباره یک مورد خشونت اطلاعرسانی کنید ولی هنوز احساس میکنید که «دیگران باید بدانند»، بدانید که احتمالا گیرندگان و مخاطبان شما نیز در چنین شرایطی هستند. در این شرایط، شیوههای بیان خلاقانه هنری کارآمدتر هستند. دقت کنید که این کار با مستند کردن فرق دارد و بر بنیه هنری به عنوان یک واسطه درک اتکا میکند.
یک شیوه ساده این است که رویدادها را از دید یک شاهد واسطه با رویکردی هنری به تصویر بکشید.
چنین شخصیتی میان مخاطب و خشونت عریان به عنوان واسطه عمل میکند.
دیدن یک رویداد جذابیتی انسانی دارد ولی مشاهده همان رویداد از دید یک شخصیت دیگر حتی جذابیت انسانی بیشتری دارد. شخصیت تسهیلگر خیالی میتواند به نسبت گروه هدف تغییر کند.
🧩 به جای تکرار اخبار خشن، از تصاویر بصری قوی، داستانسراییهای کوتاه، اینفوگرافیکها و ویدئوهای کوتاه استفاده کنید تا پیامها جذابتر و قابل هضمتر شوند.
در یک گروه، همزمان که کسانی با تقسیم کار به بیان هنری رویدادهای مهم میپردازند، مستند کردن وقایع در دستور کار قرار میگیرد. این دو شیوه با یکدیگر متضاد نیستند بلکه به شما امکان میدهند که دو عرصه مختلف را مدیریت کنید.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1🔥1
پس از فروکش کردن موج واکنشهای اولیه به رویدادهای خشونتبار جمعی و انتظار برآورده نشده از تغییر، معمولا انتظار میرود که جمع برای پرداختن به زخمها به دورهای سکوت و انزوا فرو برود.
آنان در این برهه قرار است دست به مجموعه کارهایی بزنند که انرژی افراد پیگیر به تحلیل برود.
🧩اکنون، گروهها در حال و هوایی به سر میبرند که با چند روز پیش تفاوت دارد:
برخی از اولویتهای فردی و جمعی ممکن است جابهجا شده باشد، کسانی مصممتر و کسانی دلسرد شده باشند، افرادی به تواناییهای فردی و جمعی شک کرده باشند و کسانی تواناییهایی تازه در خود یافته باشند.
📍هدف در این برهه کوتاه این است که شکایتها در گروه شنیده شود و انرژیهایی که هنوز راهی برای تاثیرگذاری نیافتهاند به تقسیم کار در عمل جمعی تبدیل شود. یک پروتکل مراقبتی میتواند تا حد امکان از اعضا مراقبت کند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3💯1🏆1
پیش از قطعی اینترنت، چند گروه و فرد به داوطلب درباره نارضایتی نسبت به اوضاع اطلاع داده بودند.
دو گروه صنفی و چند کاربر، پیش از قطعی اینترنت طی بیانیههایی که به دست داوطلب رسید، هشدار داده بودند که اگر دولت و کارفرما به حقوق و مطالباتشان بیاعتنایی کنند ناچار خواهند شد اعتصاب کنند. اعتصاب یکی از این گروهها، در شرایط معمول میتواند تبعات عمیقی بر اقتصاد داشته باشد.
اما شرایط برای بسیاری تغییر کرده است.
یک فرد، شعری برای این کانال فرستاده بود که اکنون در فرایند مطالبات ساختاریتر و کلانتر اجتماع، نشان میدهد که چگونه خواسته افراد طی یک دوره کوتاه، ممکن است تغییر کند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3🔥1💔1
نام ایران در صدر فهرست بدترین ناقضان و شکنجهگران خبرنگاران و روزنامهنگاران
در گزارش اخیر سازمان جهانی آزادی مطبوعات ۲۰۲۵ (CPJ) نام ایران چهار بار آمده است.
بسیاری از بدترین زندانهای روزنامهنگاران در جهان، مانند ترکیه، چین، ایران، اتیوپی، مصر و میانمار، کشورهایی هستند که همواره مخالفان سیاسی - و پوشش خبری آن مخالفان - را تهدیدی برای سکوت میدانند. روزنامهنگاران در این کشورها به اتهاماتی از جمله تروریسم، جاسوسی و همکاری با رسانههای تبعیدی زندانی شدهاند. اعتراضات انتخاباتی و پوشش خبری احزاب مخالف نیز باعث دستگیریهایی در کشورهای سرکوبگر شده است.
📍روزنامهنگاران در ایران با شرایط سخت روبرو هستند و در زندانها با مشکلاتی چون شکنجه، بدرفتاری، نقض حقوق اولیه و محرومیت از امکانات روبرو میشوند — که در بخش بدرفتاری mistreatment آمده است و نام ایران در صدر آن است.
📍اگرچه تعداد روزنامهنگاران زندانی در ایران نسبت به سالهای قبل کاهش یافته است — مثلاً نسبت به ۵۵ نفر در سال ۲۰۲۲ — اما بازداشتها همچنان ادامه دارد و بیشتر بازداشتیها از خبرنگارانی بودهاند که درباره بیعدالتیهای اقتصادی گزارش دادهاند.
📍 ایران یکی از کشورهای زندانیکننده روزنامهنگاران در سال ۲۰۲۵ بوده است.
طبق آمار CPJ، ایران با داشتن ۵ روزنامهنگار زندانی همچنان در میان کشورهایی است که رسانههای مستقل را به دلایل سیاسی سرکوب میکند و به دستگیری روزنامهنگاران و خبرنگاران ادامه داده است.
گزارش هشدار میدهد که آمار ممکن است بیش از این باشد، چرا که بسیاری از روزنامهنگاران از ترس بدرفتاری با خود و یا خانوادههایشان درباره وضعیت خود اطلاعرسانی نمیکنند.
📍 زندانی شدن خبرنگاران و محدودیتهای آزادی رسانه، نشانهای از فضای بسته و بیعدالتی در برخورد با صدای مستقل است.
گزارش سالانه کمیته حمایت از روزنامهنگاران (CPJ) نشان میدهد که در پایان سال ۲۰۲۵ همچنان بیش از ۳۳۰ خبرنگار و روزنامهنگار در سراسر جهان بهخاطر فعالیت حرفهای خود در زندان هستند، و این آمار در دهه گذشته بیسابقه بوده است. این بازداشتها نمادی هستند از افزایش سرکوب آزادی بیان، گسترش اقتدارگرایی و سوءاستفاده از دستگاههای قضایی برای خاموش کردن صدای منتقدان. در بسیاری از کشورها، روزنامهنگاران حتی بدون محاکمه منصفانه محکوم شده یا در زندان با شرایط سخت و خطرناک روبرو هستند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3🏆1 1
در هر بحران سیاسی–اجتماعی، یک جنگ موازی در جریان است: جنگ روایتها.
در چنین شرایطی، اخبار جعلی نه بهطور اتفاقی، بلکه سیستماتیک و هدفمند تکثیر میشوند.
دلایل اصلی افزایش اخبار فیک در بحرانها:
🔹 خلأ اطلاعات رسمی قابل اعتماد
وقتی حکومتها اطلاعات را پنهان میکنند، اینترنت را محدود میکنند یا رسانههای مستقل را میبندند، جامعه برای دانستن حقیقت به منابع غیررسمی پناه میبرد؛ جایی که امکان جعل و تحریف بالا میرود.
🔹 ترس، خشم و اضطراب جمعی
در وضعیتهای بحرانی، احساسات بر عقلانیت غلبه میکنند. مغز انسان در شرایط تهدید، اخبار «تکاندهنده» را سریعتر باور و بازنشر میکند—even اگر نادرست باشند.
🔹 پروپاگاندای حکومتی و عملیات روانی
حکومتها عمداً اخبار جعلی، نیمهواقعی یا اغراقشده تولید میکنند تا:
– اعتراضات را بیاعتبار کنند
– ترس ایجاد کنند
– جامعه را سردرگم و دچار تردید کنند
🔹 شکاف درون جنبشها
اخبار فیک ابزار موثری برای دامنزدن به اختلافات داخلی، بیاعتمادی بین گروهها و تخریب چهرههای تأثیرگذار است.
پس از شروع اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ در ایران، با ترکیبی خطرناک روبهرو هستیم:
▪️ قطع و محدودسازی اینترنت
▪️ بازداشت روزنامهنگاران
▪️ اعترافگیری اجباری
▪️ تولید انبوه اخبار جعلی از سوی رسانههای حکومتی و اکانتهای سازمانیافته
▪️اخبار نادقیق و یا قدیمی که به اسم اخبار جدید بازنشر میشوند
در چنین فضایی، اخبار فیک ممکن است فقط دروغ (یا ناخبر) نباشد بلکه ضد خبرهایی برنامهریزی شده برای فرسایش روانی و بنیه جامعه باشد.
چه کنیم؟
✔️ هر خبری را فوری بازنشر نکنیم
✔️ منبع، زمان و هدف خبر را بررسی کنیم
✔️ به روایتهای احساسی و شوکآور مشکوک باشیم
✔️ بدانیم:
«سریع بودن» دشمن «درست بودن» است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1 1
جامعه ایران چه مسیری را انتخاب خواهد کرد؟
گزارش کوتاه تحلیلی داوطلب
تجربه برخورد با خیزش دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد که حکومت در مواجهه با جنبشهای اجتماعی معمولاً از یک الگوی چندمرحلهای تبعیت میکند. به این ترتیب که در ابتدا اعتراضات کوچک و محدود نادیده گرفته میشوند یا با وعدههای سطحی و کنترل شده پاسخ داده میشوند. مانند واریز وجه در قالب کالابرگ یک میلیونی برای خانوارها و یا وعدههایی برای کنترل قیمتها با نظارت بیشتر بر بازار. اما وقتی جنبش گسترش مییابد، ابزار سرکوب مستقیم شامل بازداشت، خشونت فیزیکی و سانسور گسترده رسانهای به کار گرفته میشود تا خیزش مردمی به خشونتآمیزترین شکل ممکن مهار شود. سپس نوبت به توجیه و روایتسازی میرسد. حکومت تلاش میکند از طریق رسانهها و روایتهای رسمی، جنبش را به عوامل خارجی یا «تروریستها» نسبت دهد و به این ترتیب مشروعیت خود را حفظ کند.
در این میان، محدود کردن اینترنت و ارتباطات بینالمللی با هدف تحمیل انزوای اجتماعی و اقتصادی به ایجاد ترس و فلج اقتصادی جامعه و کاهش توان بازآرایی جنبش اعتراضی میانجامد.
در گزراش داوطلب ببینید جامعه پس از شوک، انفعال و سوگ جمعی چگونه میتواند احتمال سرکوبهای بیشتر را در آینده کم کند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
داوطلب
بعد از خون و خاموشی؛ جامعه ایران چه مسیری را انتخاب خواهد کرد؟ - داوطلب
تارنمای داوطلب: دیماه ۱۴۰۴ شاهد یکی از گستردهترین خیزشهای اجتماعی در تاریخ معاصر ایران بود. این اعتراضات در واکنش به افزایش افسارگسیخته نرخ ارز، شوکهای پی درپی اقتصادی و تورم نزدیک به ۵۰ درصدی آغاز شد و گرچه ابتدا بازاریان، کسبه و دانشجویان با تجمعات…
👍3❤2🏆1
فاجعهی کشتار دیماه ۱۴۰۴ تنها مجموعهای از کشتهشدگان، بازداشتها و تصاویر خشونت نیست؛
این رویداد بهمثابهی یک ضربهی عمیق به سیستم عصبی جمعی جامعه عمل کرده است.
برخی از شهروندان در پاسخ به این وضع، کتابهایی را که در این برهه یا برهههای قبلی در کنترل تروما به آنها کمک کرده است، به یکدیگر توصیه میکنند.
«بدن فراموش نمیکند» نوشته وندرکولک یکی از آنهاست که با جستجو در شبکههای اجتماعی و تلگرام به اشتراک گذاشته شده است.
🧩ترومـا و مسئلهی قدرت
وندرکولک در کتاب خود، «بدن فراموش نمیکند» بهصراحت مینویسد:
«جوهر ترومـا، از دست دادن کنترل است.»
در کشتارها و سرکوبهای دولتی، افراد نهتنها جان و امنیت، بلکه حق انتخاب، پیشبینی و کنترل بر بدن و زندگی خود را از دست میدهند.
به همین دلیل است که حتی پس از پایان مستقیم خشونت، بدن هنوز در حالت آمادهباش باقی میماند.
درمان ترومـا، در این چارچوب، به معنای «فراموش کردن» یا «عادیسازی» نیست؛ بلکه تلاشی است برای بازپسگیری قدرت؛ درک، انتخاب کردن و ارتباط برقرار کردن.
در این مطلب ببینید که چگونه میتوان قدرت را بازیافت.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3💔2❤1🏆1
همزمان با انتشار ویدیوی معلمی که به خاطر کشته شدن دانشآموزانش میگریست، ویدیویی که با وجود قطعی اینترنت در دنیا پیچید، معلمها نیمکتهای خالی دانشآموزان را در برابر انسان قرار میدهند.
از جمله، کانال شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران طی چندین پست با هشتگ #نیمکتهای_خالی با عنوان «کودکان از دست رفته؛ خاطرهای که خاموش نمیشود» هر بار با ذکر نام یک کودک نوشت:
خون کودکان بیگناه، محصول مستقیم سرکوب بیرحمانه است. هر نیمکت خالی، فریاد خاموش نسلی است که با تیر و وحشت از حق زندگی، امنیت و آموزش محروم شده و یادآور نسلی است که با خشونت، آیندهاش ربوده شد.
برخی از فهرستها شمار کودکان کشتهشده زیر هجده سال را ۷۷ تن اعلام کردند.
در اقدامی دیگر، برخی دیگر از گروههای معلمان از جمله کانال صنفی معلمان در حال جمعآوری مشخصات دانشجویانی هستند که نیمکتهایشان خالی مانده است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3❤2💔1
خیزش عمومی علیه ناکارآمدی و بحران معیشت
گزارش تحلیلی دی ماه داوطلب
آنچه دیماه ۱۴۰۴ را از منظر اعتراضات کارگری متمایز میکند، نه تعداد محدود تجمعات، بلکه جایگیری اعتراضات کارگری در متن یک نارضایتی عمومی و فراگیر است. اعتراضاتی که اگرچه در آمار رسمی بهصورت پراکنده و محدود ثبت شدهاند، اما در لایههای زیرین جامعه، به شکل خشم انباشته، بیاعتمادی به سیاستگذار و انتظار برای انفجارهای اجتماعی بعدی حضور دارند. از این منظر، دیماه ۱۴۰۴ را میتوان نه ماه رکود اعتراضات کارگری، بلکه دورهای از تعلیق و بازآرایی کنش اعتراضی کارگران در بستر بحرانی عمیقتر دانست؛ بحرانی که احتمالاً در ماههای پیشرو، خود را با شدت و گستردگی بیشتری نشان خواهد داد.
بررسیهای «داوطلب» نشان میدهد که اگرچه از نظر تعداد اعتراضات کارگری در دی ماه ۱۴۰۴، نسبت به برخی ماههای پیشین کمفروغتر به نظر میرسد، اما این کاهش کمی نه نشانهی فروکش کردن نارضایتی کارگران، بلکه بازتاب تغییر میدان و شکل بروز اعتراضات اجتماعی در کشور است. به این شکل که اعتراضات صنفی در دل موج گستردهتر نارضایتی اجتماعی حل شد.
ارزیابی اعتراضات کارگری دیماه ۱۴۰۴ بدون توجه به شرایط کلان اقتصادی و سیاسی کشور امکانپذیر نیست. کاهش نسبی تعداد اعتراضات کارگری در این ماه، نه از کاهش نارضایتی، بلکه از انباشت همزمان چند بحران ناشی میشود: افزایش لجامگسیخته نرخ ارز، حذف ارز ترجیحی، ناکارآمدی سیاستهای جبرانی دولت همچون ارائه کالابرگ یک میلیونتومانی، و چشمانداز مبهم تعیین حداقل دستمزد در آستانه پایان سال.
با وجود محدودیتهای ایجاد شده برای شکلگیری کنشهای صنفی و کارگری اما جمعآوری خبرها و گزارشهای مربوط به اعتصابات و تجمعات در دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد دستکم ۵۷ مورد تجمع یا اعتصاب توسط ۱۷ گروه مختلف کارگری، بازنشستگی و صنفی ثبت شده است. پراکندگی گروهها نشان میدهد دامنه اعتراضات از بخشهای تولیدی و معدنی تا خدمات عمومی، حملونقل، آموزش عالی و حوزه سلامت گسترش یافته و ترکیبی از شاغلان و بازنشستگان را دربر گرفته است.
در گزارش دیماه داوطلب ببینید که محور اصلی نارضایتیها چه بود و اعتراضات دی ماه چه فرقی با دیگر ماهها دارد. همچنین جدول اعتراضات این ماه را در یک نگاه مرور کنید.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
داوطلب
خیزش عمومی علیه ناکارآمدی و بحران معیشت - داوطلب
مروری بر مهمترین اعتراضات کارگری برگزار شده در دی ماه ۱۴۰۴ ؛ خیزش عمومی علیه ناکارآمدی و بحران معیشت
👍3🏆1 1
باید در کنار هم باشیم تا نگذاریم پوچی و تنهاییِ تحمیلی، ما را در خود فرو ببرد.
باید حافظهی جمعی را زنده نگه داریم.
شاید کتاب قدرت بیقدرتان نوشته واسلاو هاول را مرور کنیم،
او بود که یاداوری کرد
در فضای سرکوب، «زندگی در حقیقت» پرهزینه است.
ما با هم ثروتمندیم
نباید بگذاریم «بازنویسیِ سیستماتیکِ دروغ» پیروز شود.
برندگان تاریخ، هر روز در کنار هم کارهای به ظاهر کوچک انجام میدهند
هر کدام ما کارهای زیادی داریم که به خاطر هم باید انجام بدهیم.
این رسم برندگان تاریخ است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤2💔1
پیام دریافتی:
داوطلب پیامی دریافت کرد که نشان میدهد پزشکها و اعضای کادر درمان و حتی داروخانهها چگونه هنوز برای درمان کسانی که نمیتوانند به بیمارستان مراجعه کنند با وجود خطر زیاد به یکدیگر کمک میکنند و از شبکه حمایتی مردمی برخوردارند.
یک کاربر برای ما پیام فرستاد:
«شاگرد من که اکنون پزشک است و در بیمارستان و پس از شیفت در خارج از بیمارستان به معترضان مجروح کمک میکند پس از چندین روز بالاخره درباره حال خود خبر داد.»
بخشی از پیام این دکتر که برای ما فوروارد شده از این قرار است:
«وسیله کمه و تهیه وسایل جراحی به دلیل کنترل امنیتی سخته. چهار تا نخ بخیه و تیغ جراحی گرفتن عین تهیه قاچاق شده.»
وی از شرایطی نوشته که اعضای کادر درمان با وجود دوربینهای جلوی مغازههای لوازم پزشکی چگونه برای همه دست به دست هم میدهند که جان یک انسان را نجات بدهند.
این مخاطب گرامی برای ما نوشته:
چنین دلاورانی داریم. کسانی که مسیر به این سختی را تا این جا تاب آوردهاند. ببینید مردم چه گونه به هم کمک میکنند و همان را بازتاب بدهید.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3💔3❤1😱1💯1
داوطلب پیامی دریافت کرد که هنوز معلوم نیست آیا نوشته خود فرستنده است و یا برگرفته از جایی است.
پیام از این قرار است:
«گاه انسان در میانهی دو فشار همزمان قرار میگیرد:
از یکسو ذهن به آیندهای نامعلوم کشیده میشود، و از سوی دیگر، وزنِ آنچه رخ داده اما هنوز در روان جا نگرفته، رها نمیکند.
در این حالت، نه گذشته واقعاً گذشته است و نه آینده هنوز قابل لمس؛ و روان در تعلیقی فرساینده معلق میماند.
این کشیدگی دائمی، توانِ حضور را تحلیل میبرد. ذهن میان پیشبینی و یادآوری رفتوآمد میکند و اکنون، که تنها محلِ زیستن است، به حاشیه میرود. رنج در چنین وضعیتی فقط از ترسِ آنچه ممکن است رخ دهد نمیآید، بلکه از زخمی میآید که هنوز فرصتِ معنا یافتن نداشته است.
تروما دقیقاً در همین نقطه شکل میگیرد:
جایی که تجربه اتفاق افتاده، اما روان هنوز ظرفی برای هضم آن نیافته است. گذشته بهجای آنکه پشت سر بماند، در بدن و واکنشها زنده میماند؛ در اضطرابهای بیدلیل، در خستگیهای عمیق، در لحظات بیحسی یا آشفتگی. آینده نیز، بهجای امید، به صحنهای از حدس و تهدید تبدیل میشود.
در چنین شرایطی، آرامش نه فراموشی است و نه شتاب برای عبور. آرامش، بازگرداندن ثقلِ آگاهی به جایی امن در درون است؛ جایی که هم بتوان نادانستههای آینده را تاب آورد و هم اجازه داد رنجهای هضمنشده، بدون فشار برای توجیه یا جمعبندی فوری، دیده شوند.
تابآوری در این مسیر، به معنای بیدرد بودن یا قوینمایی نیست.
تابآوری یعنی توانِ ماندن در وضعیت دشوار، بدون فروپاشی؛ یعنی بازگشتِ مکرر به تعادل، حتی وقتی شرایط بیرونی تغییر نکردهاند. این توان از مراقبتهای کوچک اما پیوسته ساخته میشود: بازگشت به بدن، به تنفس، به مرزهای روانی، و به آن بخش از زندگی که هنوز زنده و قابل لمس است.
انسانِ تابآور میداند که برخی تجربهها دیر معنا میشوند. او به خود اجازه میدهد که هنوز نداند، هنوز سوگوار باشد، و هنوز در حال ترمیم باقی بماند. و درست در همین اجازه، بذرِ التیام کاشته میشود.
شاید این دورهها برای حذف درد نیامده باشند، بلکه برای آموزش نوعی ایستادگی عمیقتر؛ ایستادگیای که نه بر انکار گذشته استوار است و نه بر هراس از آینده، بلکه بر توانِ زیستن در اکنون، با آنچه هست، تا زمانی که معنا بهتدریج خود را آشکار کند.»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1💔1
هشدار اقتصاددانها درباره معیشت ۱۰ میلیون کارگر روزمزد با تورم ۷۰ درصدی
سیامک قاسمی، اقتصاددان در کانال اینستاگرام خود درباره وضعیت معیشت کارگران روزمزد در موقعیت دلار ۱۵۰ هزار تومانی و تورم ۷۰ درصدی ابراز نگرانی کرد و از مردم خواست «به هر طریقی که صلاح میدانند» در این وضعیت هوای یکدیگر را داشته باشند چرا که ۱۰ میلیون کارگر روزمزد و به ویژه کودکان قربانیان اصلی خواهند بود.
اما افراد آسیبپذیر فقط روزمزدها نیستند بلکه در هر صنفی حضور دارند و بدنه اصلی جنبش تغییرخواهی را تشکیل میدهند.
🧩اکنون در چنین وضعیتی، نقش پیونددهنده تشکلها مشخصتر میشود.
اعضای تشکلها اکنون با انواع فشارهای روانی و زخم جمعی مردم و افزایش دستگیریهای فعالان صنفی اکنون باید ظرفیت ویژه خود را برای یاری به اعضای آسیبپذیرتر به اجرا بگذارند و همزمان مراقب باشند که اقدامات حمایتی به شیوهای انجام شود که کمترین سوءبرداشت و حاشیهسازی را به همراه داشته باشد.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤2😢1
منابع صنفی از موج تازهای از فشار بر فعالان صنفی میگویند.
در موج تازه فشار سازمانیافته بر فعالان صنفی و مدنی، پروندههایی مانند بازداشت رضا مسلمی، فعال صنفی معلمان همدان- تنها یک «مورد فردی» نیست؛ بلکه بخشی از یک الگوی تکرارشونده است:
بازداشت غیرقانونی، نگهداری در شرایط نامعلوم، پروندهسازی امنیتی، احضار خانواده و فشار اقتصادی مستقیم.
در چنین شرایطی پرسش کوتاه مدت این نیست که «چگونه سرکوب را متوقف کنیم»، بلکه این است که چگونه آن را پرهزینهتر و کماثرتر کنیم.
🔹 اول: شکستن سکوت
سرکوب در تاریکی ارزان است. اطلاعرسانی مستمر، دقیق و هماهنگ میان تشکلها، مهمترین ابزار کاهش فشار بر بازداشتشدگان است. هر پروندهای که دیده شود، سختتر میتواند به حذف خاموش تبدیل شود.
🔹 دوم: شبکه بهجای فرد
وابستگی به چهرهها، نقطهضعف است. شبکههای افقی و غیرمتمرکز، امکان حذف را از نهادهای امنیتی میگیرند. اگر بازداشت یک نفر، فعالیت جمعی را متوقف کند، سرکوب به هدفش رسیده است.
🔹 سوم: حمایت از خانوادهها
فشار بر خانواده و معیشت، ابزار اصلی ارعاب است. همبستگی مالی، روانی و رسانهای با خانوادههای بازداشتشدگان، این ابزار را خنثی میکند و پیام روشنی میفرستد: «بازداشت، خانواده را تنها و بیپناه نمیکند».
🔹 چهارم: مستندسازی و پیوندهای بینالمللی
تاریخ گواهی میدهد که گزارشهای دقیق و قابل استناد برای نهادهای صنفی و حقوق بشری بینالمللی، هزینه امنیتی سرکوب را افزایش میدهد. پروندههای صنفی باید از مرزهای داخلی عبور کنند.
🔹 پنجم: مدیریت فرسودگی
فرسودگی فعالان، بخشی از پروژه سرکوب است. چرخش مسئولیتها، پذیرش عقبنشینیهای موقت و مراقبت جمعی، شرط بقا و تداوم است.
🔹 ششم: وحدت روایت
معلمان، کارگران، پرستاران و بازنشستگان مسئلهای جداگانه ندارند. آنچه حکومت «تهدید امنیتی» مینامد، در واقع مطالبه معیشت، کرامت و حق تشکلیابی است.
📌 در شرایط سرکوب گسترده، تشکلهای صنفی شاید نتوانند سرکوب را متوقف کنند، اما میتوانند آن را پرهزینهتر، آسیب به خانوادهها را کماثرتر و شبکهها را ماندگارتر کنند.
همبستگی، نه شعار، بلکه یک راهبرد بقاست.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3🔥1🏆1
درسی که اشتاینبک به ما میدهد
🔸«حالا میفهمم که یک آدم، به تنهایی هیچ فایدهای ندارد... کیسی فهمیده بود آدم روحِ جداگانهای ندارد و همه ما تکهای از یک روح بزرگ هستیم… من همهجا خواهم بود، مامان. هر جا که نگاه کنی. هر جا که دعوایی باشد تا مردم گرسنه بتوانند غذا بخورند، من آنجام. هر جا که پلیسی دارد یک نفر را کتک میزند، من آنجام... و وقتی که مردم نانِ خودشان را درمیآورند و توی خانههای خودشان زندگی میکنند، من آنجا هم هستم.»
🔸این کلماتِ «تام جود» در پایانِ رمان «خوشههای خشم»، شاید دقیقترین مانیفست برای روزهای سخت و خاکستریِ ما باشد. روزهایی که خشم و درد، مثل غباری سنگین بر ششهای جامعه نشسته و هر کس در خلوتِ خود با هیولای یأس دستوپنج نرم میکند. اما جان اشتاینبک، هشتاد سال پیش، رازی را کشف کرد که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن محتاجیم: رازِ گذار از «من» به «ما».
🔸وقتی درد مشترک است، درمان هم در باهم بودن است. اشتاینبک در خوشههای خشم به ما نشان میدهد که سیستمهای سرکوبگر (چه بانکهای بیچهرهی رمان او و چه استبدادهای سیاسیِ دنیای ما) تمام تلاششان این است که انسانها را در «من» بودنِ خودشان منجمد کنند. انسانی که تنهاست، میترسد، میشکند و در نهایت تسلیم میشود. اما معجزه درست در لحظهای رخ میدهد که این «منهای» شکسته، در کنار هم قرار میگیرند. اشتاینبک مینویسد: «این آغاز است... گذار از "من" به "ما".» و البته این همان چیزی است که هیولاها از آن وحشت دارند.
🧩اما تصویری که اشتاینبک از این «همبستگی» ترسیم میکند، بسیار فراتر از شعارهای خشکِ حزبی یا قواعدِ خطکشیشدهی ایدئولوژیک است. این تصویر حتی سانتیمانتال نیست. او ما را فریب نمیدهد؛ وعدهی بهشتِ فوری نمیدهد. او حتی رمانش را با پیروزیِ سیاسی تمام نمیکند. اما میگوید در زمانهای که سیلِ ویرانگر همهچیز را با خود میبرد و در روزگاری که ساختارهای قدرت کمر به قتلِ امید بستهاند، حتی تواناییِ «باهم بودن» و «مراقبت کردن» نیز نوعی از مقاومت است.
🧩همبستگیِ مد نظر اشتاینبک، یک غریزهی بقاست. نوعی بازگشت به ریشههای عاطفی که در آن، آدمها به خاطرِ دردِ مشترکشان، پناهگاهِ هم میشوند.
🧩امروز اگر خشمگینیم و سوگوارِ، نباید بگذاریم این خشم ما را از پا درآورد. آنطور که اشتاینبک میگوید، این خشمها مثل خوشههای انگور در حال رسیدن و سنگین شدناند. اگر تنها بمانیم، زیر این بار له میشویم.
🧩اما اگر «ما» شویم، جمع امن خود را بیابیم، به گفتوگو بنشینیم، به یکدیگر بدون قضاوت گوش دهیم و هدف را از زیر بار سرکوب خونین فراموش نکنیم، اگر به حافظه جمعی قدرت دهیم، برای آینده مدنظرمان برنامهریزی کنیم و در کنار هم مسیرهایی هرچند کوچک را برای خواستههامان بیاییم، میتوانیم از این روزها راحتتر و پرامیدتر عبور کنیم. فراموش نکنیم که «ما» همیشه قدرتمندتر از «من» است.
از کانال اصل ۲۰
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍5🏆1 1
گزارش داوطلب از تشدید سرکوب سازمانیافته معلمان در خیزش دیماه ۱۴۰۴
بررسی موارد متعدد بازداشت معلمان در دیماه ۱۴۰۴ نشان میدهد که این نهاد، فراتر از واکنش به حضور خیابانی معترضان، بهصورت هدفمند به شناسایی، احضار و بازداشت چهرههای صنفی پرداخته است؛ رویکردی که هدف آن قطع شبکههای مطالبهگری، ایجاد فضای رعب در میان بدنه معلمان و ارسال پیام بازدارنده به سایر کنشگران صنفی است. نمونههای ثبتشده حاکی از آن است که اداره اطلاعات، با استفاده از یورش به منازل، بازداشتهای بدون حکم قضایی و نگهداریهای طولانیمدت در بازداشتگاههای امنیتی، عملاً به بازوی اصلی سرکوب فعالیت صنفی معلمان در جریان خیزش اخیر تبدیل شده است.
در یکی از تازهترین نمونهها که نشاندهنده تداوم روند سرکوب فعالان صنفی حتی پس از فروکش کردن ناآرامیهای خیابانی است، محمدحسن داودی، معلم بازنشسته و فعال سیاسی در هفتم بهمنماه ۱۴۰۴،، با یورش نیروهای امنیتی به منزلش در میاندوآب بازداشت و برای اجرای حکم حبس به زندان منتقل شد.
در همین راستا، «رضا مسلمی»، معلم و فعال صنفی، شامگاه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴ در جریان موج سرکوب سازمانیافته فعالان صنفی بازداشت شد. مأموران امنیتی با یورش به منزل او، تلفنهای همراه تمامی اعضای خانواده را توقیف کرده و وی را بهصورت غیرقانونی بازداشت کردند.
در پنجم بهمنماه نیز «مهدی نظری»، دبیر فیزیک آموزشوپرورش شهرستان نورآباد دلفان در استان لرستان، بدون ارائه حکم قضایی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. مأموران با یورش به منزل او، اقدام به تفتیش و توقیف وسایل شخصی کردند و این معلم را در برابر چشمان دختر ۱۱ سالهاش بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند. با وجود پیگیریهای خانواده و همکاران، تاکنون هیچ اطلاع شفافی درباره نهاد بازداشتکننده، دلایل بازداشت و محل نگهداری او منتشر نشده است.
در کنار بازداشت معلمان حاضر در اعتراضات خیابانی، دستگاههای امنیتی بهطور ویژه بر چهرههای شناختهشده و سازماندهندگان صنفی تمرکز کردهاند؛ افرادی که بهدلیل سابقه فعالیت مستمر، نقش ارتباطی میان بدنه معلمان و تشکلهای صنفی را ایفا میکنند. بازداشت این افراد نهتنها با هدف خاموشکردن صداهای منتقد، بلکه برای فلجکردن ساختارهای صنفی موجود و جلوگیری از انتقال تجربه و سازمانیابی در میان معلمان صورت میگیرد. در این چارچوب، فعالان باسابقه صنفی حتی بدون حضور مستقیم در اعتراضات نیز هدف برخوردهای امنیتی قرار گرفتهاند؛ رویکردی که نشاندهنده ماهیت پیشدستانه و مهندسیشده سرکوب است.
تشدید بازداشت و سرکوب فعالان صنفی معلمان در جریان خیزشهای اجتماعی حاکی از آن است که با پدیدهای تصادفی مواجه نیستیم.
گزارش داوطلب را مرور کنید و ببینید که کدام فعالان مدنی و صنفی دستگیر شدهاند و چرا فعالان صنفی در جریان خیزشها هدف سرکوب بیشتر قرار میگیرند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
داوطلب
گزارشی از تشدید سرکوب سازمانیافته معلمان در خیزش دیماه ۱۴۰۴ - داوطلب
تارنمای داوطلب: همزمان با خیزش سراسری دیماه ۱۴۰۴ در ایران، که در بستر بحران عمیق اقتصادی، تورم افسارگسیخته و سقوط معیشت اقشار حقوقبگیر شکل گرفت، دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی بار دیگر سیاست سرکوب گسترده و پیشدستانه را علیه کنشگران مدنی و صنفی بهویژه…
👍3🏆1💔1
امروز برای خاموشکردن اعتراض کارگری:
لازم نیست همه بازداشت شوند:
کافی است کافیست چند نفر «هزینه بدهند» و «امکانِ مجازات» همیشه حاضر باشد
فرد یاد میگیرد خودش خودش را سانسور کند.
کارگر یاد میگیرد:
کجا حرف نزند
کجا امضا نکند
کجا سکوت امنتر است
حتی بیآنکه کسی بالای سرش ایستاده باشد.
افراد چنان تربیت میشوند که خودشان، بدون نیاز به زور دائمی، رفتارشان را تنظیم کنند.
🧩دشمن همیشگی، فقر همیشگی
قدرت میگوید:
اگر اعتراض کنید، دشمن شاد میشود!
دستمزد عادلانه نخواهید، شرایط جنگی است!
از امنیت شغلی نگویید، کشور در خطر است!
اما پرسش ساده کارگران است:
چرا «شرایط خاص» فقط برای ماست؟
اورول پاسخ میدهد: دشمن، ابزار توضیح فقر است؛ نه علت آن.
بر اساس مطلبی از کانال اتحادیه راهبران مترو تهران
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1🏆1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اکو ایران:
در نظامهای سالم، نسبت پشتیبانی مالی (شمار بیمه پردازان به مستمریبگسران) باید بالای ۵ باشد. هر چه این نسبت به ۳ نزدیکتر شود، صندوق وارد محدوده خطر میشود.
صندوقهایی که نسبت پشتیبانی کمتر از ۱ دارند دیگر قابل احیا نیستند.
در این گزارش، اندازه پایداری صندوقهای بازنشستگی مورد بررسی قرار گرفته است، قضیهای که به معیشت و زندگی بازنشستگان و پرداختکنندگان بیمه مربوط است.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3😱1😐1
ترجمه بیانیهای که اتحادیه ملی آموزش بریتانیا در تارنمای خود منتشر کرده است، از این قرار است:
«اتحادیه ملی آموزش بریتانیا (NEU) سرکوب خشن و بیرحمانه معترضان مسالمتآمیز در ایران به دست نیروهای امنیتی این کشور را که به کشته شدن هزاران نفر و بازداشت صدها نفر انجامیده است، بهشدت محکوم میکند.
رژیم ایران سرکوب حقوق بشر و فشار بر فعالان اتحادیههای کارگری را تشدید کرده است. ما همبستگی خود را با تمامی مدافعان حقوق بشر، با فعالان اتحادیههای کارگری ایران، و با خواهران و برادران خود در شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران (CCITTA)، که از تشکلهای وابسته به آموزش بینالملل (Education International – EI) است، اعلام میکنیم.
اتحادیه ملی آموزش خواستار پایان فوری خشونت و کشتار، آزادی تمامی بازداشتشدگان موج اخیر اعتراضات، و توقف سرکوب معلمان و فعالان صنفی معلمان است.
اتحادیه ملی آموزش از دولت بریتانیا و جامعه بینالمللی میخواهد که خواستار بازگردانی فوری و کامل دسترسی به اینترنت در ایران شوند و به تمامی قطعها و محدودیتهای ارتباطی که بهعنوان ابزار سرکوب، پنهانکاری و نقض حقوق بشر مورد استفاده قرار میگیرند، پایان دهند.
اتحادیه ملی آموزش خواستار پایان فوری خشونت و کشتار، آزادی تمامی بازداشتشدگان موج اخیر اعتراضات، و پایان دادن به سرکوب معلمان و فعالان صنفی معلمان است.
اتحادیه ملی آموزش از دولت بریتانیا و جامعه بینالمللی میخواهد که:
• خواستار بازگردانی فوری و کامل دسترسی به اینترنت در ایران شوند و به تمامی قطعها و محدودیتهای ارتباطی که بهعنوان ابزار سرکوب، پنهانکاری و نقض حقوق بشر مورد استفاده قرار میگیرند، پایان دهند.
• خواستار آزادی فوری و بیقیدوشرط عبدالله رضایی، رضا مسلمی، و تمامی معلمان، دانشآموزان، کودکان و فعالان اتحادیهای بازداشتشده شوند.
• لغو فوری تمامی احکام اعدام را مطالبه کنند و به همه دادگاههای سیاسی و نمایشی علیه گروههای جامعه مدنی، از جمله دانشجویان، معلمان و فعالان کارگری، پایان دهند.
• تضمین کامل حقوق بنیادین تمامی بازداشتشدگان، از جمله دسترسی به وکیل، دریافت مراقبت پزشکی مناسب و امکان ارتباط منظم با خانوادههایشان را مطالبه کنند.
• فشار فوری و مؤثر بینالمللی بر جمهوری اسلامی ایران اعمال کنند، از جمله با مطالبه دسترسی ناظران مستقل حقوق بشر و کارگری.»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
National Education Union
NEU strongly condemns the brutal repression of protests in Iran | National Education Union
The NEU calls for an end to the violence, the release of all those arrested and an end to repression.
👍1💔1