🔻دریابیگی: حقوق بازنشسته‌ها ۶۰درصد زیاد نشد، نرخ رشد واقعی حقوق کمتر از ۲۰ درصد بوده است

▫️علت اصلی این افت، کاهش برخی حق‌عائله‌مندی‌ها و تغییر در شیوه محاسبات است؛ طوری که با وجود اضافه شدن ۶ میلیون تومان به دریافتی‌ها، بیش از ۳ میلیون تومان از آن کسر شده است.

▫️ سایر مزایا نظیر حق مسکن و حق اولاد هم برخلاف رویه همه‌ساله که افزوده می‌شد، امسال با رویکرد انقباضی مدیریت، هیچ افزایشی اعمال نشد و این موجب توقف روند حفظ قدرت خرید شده.

🔴در نتیجه این تصمیمات، حقوق یک مستمری‌بگیر حداقل‌بگیر نه تنها ۶۰٪ افزایش نیافته، بلکه نرخ واقعی رشد آن به کمتر از ۲۰٪ رسیده است.

▫️سازمان تأمین در حالی بابت مطالبات خود از کارفرمایان جریمه دریافت می‌کند که در پرداخت مطالبات بازنشستگان تعلل می‌ورزد.

▫️پیش از این در جلسه با کمیسیون اجتماعی وعده داده شده بود که مطالبات فروردین و اردیبهشت از ۱۵ شهریور پرداخت شود، اما مطالبات اردیبهشت‌ماه واریز نشد.

▫️دولت بیش از ۱۰۰۰ همت به سازمان تأمین اجتماعی بدهکار است.

📍نصرالله دریابیگی- دبیر اجرایی خانه کارگر مازندران و نایب‌رئیس کانون بازنشستگان تامین اجتماعی در گفتگو با رسانه‌ها تاکید کرد که با مدیرعامل سازمان، حقوق قانونی و شرعی مردم پیگیری خواهد شد، اما نظرات بازنشستگان نشان می‌دهد که به پیگیری وی چندان خوشبین نیستند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻وقتی جلسه‌گردها تقبیح نمی‌شوند!

معلم‌ها خطاب به همکاران شرکت‌کننده در جلسات دیدار با رییس دولت:
«دست‌کم یک بازنشسته فرهنگی خودی پیدا می‌کردید که در دیدار با مقامات، محض دلخوشی چند کلمه از درد شما بگوید»

مزبان حبیبی نوشت:

عده‌ای از همکاران، با این توجیه که اگر من در این جلسه شرکت نکنم، یک نفر دیگر شرکت خواهد کرد، برای شرکت در جلسات بی‌نتیجه شرکت می‌کنند که صرفا جهت خالی نبودن عریضه برگزار می‌شود. از این جهت همواره افرادی هستند که بدون هیچ پیش‌شرطی و بدون هیچ فرصتی برای طرح مشکلات فرهنگیان، در جلسات بدون نتیجه و فرمالیته شرکت می‌کنند.

این رویکرد باعث شده که متاسفانه به معلمان به چشم سیاهی‌لشکرِ ساکت در جلسات دعوت شود!

تا این جلسه‌گردها هستند، شرایط ما معلمان همین است که هست!

وی نمونه اخیر را مثال زد:
«جلسه و «نشست صمیمی بازنشستگان با رئیس‌جمهور» بود اما بازنشستگان فرهنگی که بیشترین تعداد بازنشسته‌ها در کشور را دارند؛ چرا نباید یک نفر از آنان فرصت حرف زدن پیدا کند!؟

حتی در جلسات و نشست‌های بی‌تاثیر و بی‌نتیجه ساختگی هم تریبون به معلم نمی‌دهید!؟
📍یکی از بازنشستگان فرهنگی که خودی باشد هم نتوانستید پیدا کنید و بهش تریبون بدید لااقل محض دلخوشی چند جمله‌ای می‌گفت!

اگر این سوال بی پاسخ بماند، مجبوریم واکنش جدی نشان دهیم!»

معلم‌هایی گفته‌اند که تا مشکل‌شان حل نشود، نباید سر کلاس بروند و پاسخی که زیر همین مطلب گرفته‌اند این است:
«همین استدلال رو اینجا هم می کنن: اگر من نرم کلاس، یک نفر دیگه می ره!»

📍معلم‌ها از هم می‌خواهند در جلسات تبلیغاتی که قرار است ساکت و راضی بنشینند و نقش سیاهی‌لشگر را بازی کنند، شرکت نکنند.
آن‌ها شرکت‌کننده‌های ذوق‌زده از دیدار با مقامات که در قاب تلویزیون مورد تاکید قرار می‌گیرند را «چاپلوس» می‌خوانند؛
ولی:
اولا معلوم نیست که «جلسه‌گردهای سیاهی‌لشگر» واقعا چه کسانی هستند، و دوم این که معلم‌ها تاکنون هیچ سازوکاری برای تقبیح رفتار آن‌ها نداشته‌اند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻اعتراض نمی‌کنیم اما راضی هم نیستیم؛ چرا؟

گزارش تحلیلی داوطلب

یکی از خطاهای رایج در تحلیل تحولات اجتماعی این است که گستردگی اعتراضات را به‌عنوان مدلی شاخص برای سنجش میزان نارضایتی جامعه در نظر بگیریم. گویی هرچه اعتراض کمتر باشد، نارضایتی نیز کمتر شده است.

📍 اما میان «جامعه ناراضی» و «جامعه معترض» فاصله‌ای جدی وجود دارد:
جامعه ممکن است از وضعیت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی خود عمیقاً ناراضی باشد، اما این نارضایتی لزوماً به اعتراض خیابانی، اعتصاب، تجمع یا شکل‌گیری جنبش اجتماعی منجر نشود.

🔸کاهش قدرت خرید، ناامنی شغلی، فقدان چشم‌انداز آینده، تبعیض، دشواری دسترسی به خدمات عمومی و احساس بی‌عدالتی می‌توانند نارضایتی تولید کنند اما اعتراض این نارضایتی را به «کنش» تبدیل می‌کند.

برای عبور از نارضایتی به اعتراض، فرد نه‌تنها باید مسئله را تشخیص دهد، بلکه باید احساس کند می‌تواند در تغییر آن مؤثر باشد، هزینه اعتراض را بپردازد، دیگرانی را بیابد که مسئله مشترکی دارند و امکان سازمان‌یابی یا دست‌کم هماهنگی با آنان را داشته باشد.

📍عامل مهم دیگر، احساس اثربخشی سیاسی است:
اعتراض زمانی محتمل‌تر می‌شود که فرد تصور کند کنش او می‌تواند تغییری ایجاد کند. اگر تجربه‌های قبلی به این نتیجه منجر شده باشد که اعتراض هزینه بالایی دارد و نتیجه‌ای ندارد، حتی نارضایتی شدید نیز ممکن است به سکوت یا کناره‌گیری منجر شود. در چنین شرایطی، جامعه می‌تواند هم‌زمان ناراضی باشد اما این نارضایتی به بروز ‌اعتراض منجر نشود.

🧩در عین حال، جنگ، تهدید خارجی، بحران اقتصادی یا بی‌ثباتی سیاسی می‌توانند اولویت‌های افراد را تغییر دهند.

در گزارش داوطلب برخی از مهم‌ترین نظریه‌ها را در تحلیل شرایط کنونی مرور کنید و مهم‌ترین پرسش‌ها را شناسایی کنید.


✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻وقتی هیچ تشکلی نیست که به مسئولان نشان بدهد کدام شرکت‌ها دست به تعدیل گسترده نیرو زده‌اند!

مدیرعامل ایمیدیرو، سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران با طیب خاطر اعلام کرد که در بخش معدن گزارشی مبنی بر تعدیل گسترده نیرو نداشتیم!

وی شماری از مقامات حاضر در جلسه اخیر شورای معادن را برشمرد و تاکید کرد گزارشی مبنی بر این که معدنی در کرمان با بیکاری روبرو شده باشد نداشتیم وگرنه پیگیری می‌کردیم!

خبرنگار که از وی پرسید بود «کارگران تعدیل شده چه باید بکنند و صدایشان را به کجا برسانند؟- برخی از شرکت‌ها ۲۰۰ نفر، ۵۰۰ نفر تعدیل نیرو داشته‌اند.»

مطلب قبل: تعدیل نیروی ۷۰۰-۸۰۰ نفره در شرکت پل‌وپی سیرجان- شهری که کمتر از ۲۰۰ هزار نفر جمعیت دارد.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻ما زیادیم و زندگی شایسته با حقوق کافی حق ماست

- تلاش فردی برای حق ارزشمند است، اما فقط شروع کار است و تنهایی اقدام کردن دردی را دوا نمی‌کند.

- قدرت واقعی ما در تعداد ما و تبدیل شدن به گروه‌های غیرقابل‌حذف است.

- وقتی دستمان پشت هم باشد، امنیت شغلی و قدرت چانه‌زنی واقعی برای دستمزد عادلانه پیدا می‌کنیم.

تشکیل یک هسته اولیه از همکاران معتمد برای پیگیری دغدغه‌های یکسان گاهی بیشتر از دوندگی فردی برای یک حق نتیجه می‌دهد.

- ما می‌دانیم که حتی اگر در گام اول پیگیری اصولی مطالباتمان زود پیشرفت نکنیم، دست‌کم مسیرها را بهتر شناخته‌ایم، تجربه‌ها را با هم شریک شده‌ایم و یک گام به نتیجه نزدیک‌تر شده‌ایم.

- در دنیای مطالبه‌گری فنی، انرژی سوخت نمی‌شود و شکست‌های کوچک مقدمه پیشرفت‌های آینده است.



✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  - اینستاگرام - توییتر

🔻پرسنل فوریت‌های پزشکی:
از دو سال پیش که روز ملی اورژانس تصویب شد وضع ما بدتر شده است!

دیروز،۲۶ شهریور، روز ملی اورژانس بود اما به غیر از برگزاری همایش‌ها و آیین‌های تقدیر از پرسنل، تکنسین‌ها و مدیران فوریت‌های پزشکی در دانشگاه‌های علوم پزشکی و مراکز درمانی، تعیین شعارها و بر شمردن دستاوردهای اورژانس، مهم‌ترین چیزهایی که می‌توانست به این روز معنا ببخشد اتفاق نیفتاد:

▫️شغل اورژانس و فوریت‌های پزشکی هنوز به طور رسمی و کامل در زمره مشاغل سخت و زیان‌آور شناخته نشده- بیداری‌های طولانی مدت و به هم ریختن چرخه خواب که سلامت کادر درمان را تهدید می‌کند، قضیه‌ای‌ست که به طور رسمی در رسانه‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد ولی کادر درمان می‌گویند که «سیستم، نگاه ابزاری به کادر درمان دارد- پرسنل درمان را مصرف می‌کند و حتی نمی‌خواهد هزینه‌اش را بدهد»

▫️مبنای محاسبه ضریب سختی کار پرسنل درمان مربوط به زمانی است که مردم می‌هنوز توانستند با سکه خرید کنند و هنوز واحد پولی همت اختراع نشده بود!

▫️کادر درمان همچنان ممکن است از سوی همراهان بیمار مورد حمله فیزیکی قرار بگیرند چرا که خشونت علیه کادر درمان برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر در کشور ما هنوز جرم‌انگاری نشده.

پرداخت کارانه‌ها و اضافه‌کاری‌های معوق که در برخی مقاطع و دانشگاه‌های علوم پزشکی بیش از یک سال تأخیر داشته، در این روز کاملا مورد غفلت قرار گرفت و کادر اورژانس هنوز نتوانستند بفهمند تعرفه‌ها دقیقا چگونه محاسبه می‌شود؛ آن‌ها سال‌هاست خواستار اجرای دقیق، شفاف و عادلانه قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری و فوریت‌های پزشکی متناسب با حجم و سختی کارهای بالینی خود هستند.

کارکنان عملیاتی به اختلاف فاحش میان دریافتی نیروهای ستادی (اداری) و نیروهای عملیاتی (کف میدان) و همچنین تفاوت در مدل حقوقی نیروهای رسمی، شرکتی و قراردادی اعتراض دارند.


🔴از همه مهم‌تر، کادر درمان تشکل‌هایی دارند که تاکنون به میزهای تصمیم‌گیری دعوت نشده‌اند بلکه به خاطر برگزاری تجمع و پیگیری حقوق صنفی، هنوز با عواقب سازمانی و امنیتی روبرو هستند.

روز ملی اورژانس و فوریت‌های پزشکی در آبان ماه ۱۴۰۴ توسط شورای عالی انقلاب فرهنگی (به پیشنهاد سازمان اورژانس کشور در پنجاهمین سالگرد تاسیس آن) به تصویب رسید و به همین مناسبت در تقویم رسمی ثبت شد اما هیچ برنامه‌ای برای نوسازی ناوگان‌های فرسوده در دستور کار قرار نگرفت و پرسنل اورژانس همیشه ممکن است به دلیل کهنه بودن تجهیزاتی که به جان بیمار صدمه می‌زند در معرض اتهام هم قرار بگیرند.

ویدیو: به شمار لوگوی کانال‌هایی که این ویدیو را بازنشر کردند دقت کنید.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻جنوب، جنگ، کار:
داستانِ مزدبگیران جان‌باخته و شغل‌های ازدست‌رفته

گزارش تحلیلی داوطلب

بین ۱۷ تیر تا ۲۱ شهریور، شهرهای جنوب ــ از شرق تا غرب ــ بارها هدف حمله قرار گرفتند. بسیاری از زیرساخت‌هایی که در جنگ مورد حمله قرار گرفتند هم‌زمان محل کار کسانی بودند که باید آنها را راه می‌انداختند، تعمیر می‌کردند، از آنها نگهداری می‌کردند یا از طریق آنها معاش خود و خانواده‌شان را تأمین می‌کردند.

حملات به جنوب به شبکه مخابراتی جزایر آسیب زده بود و در ۲۱ تیر، نوح مهدوی، اسلام احمدی و کارگری به نام فرشید برای تعمیر یک دکل به جزیره فارور اعزام شدند. آنان از بندرعباس به بندرلنگه و از آنجا با قایق به جزیره رفتند. این کار خود مستلزم ساعت‌ها سفر و کار در گرما و رطوبت شدید جنوب بود.
مهدوی داخل اتاقک تجهیزات کار می‌کرد و دو همکارش روی دکل بودند که حمله آغاز شد. یک پرتابه پای دکل و پرتابه دیگری مستقیماً به اتاقک اصابت کرد. نوح مهدوی کشته شد.

اسلام و فرشید از دکل پایین آمدند و در حالی که هنوز چند متر تا زمین فاصله داشتند، برای نجات خود مجبور شدند بپرند. آنها با دست و پای آسیب‌دیده خود را به آب رساندند و بیش از یک ساعت زیر صخره‌ها پناه گرفتند.

📍این کارگران نه به دلیل حضور تصادفی در محل، بلکه دقیقاً به این دلیل در معرض حمله قرار گرفتند که باید شبکه‌ای را که حملات قبلی مختل کرده بود دوباره به کار می‌انداختند. به عبارت دیگر، کار نگهداری و تعمیر، که در شرایط عادی نیز در جنوب با گرما، ارتفاع، سفرهای طولانی و دشواری دسترسی همراه است، در شرایط جنگی به کاری با ریسک مستقیم نظامی تبدیل می‌شود.

🔴اقتصاد جنوب ایران طی دهه‌ها به شکلی نامتوازن حول نفت، بنادر، تجارت، حمل‌ونقل و پروژه‌های بزرگ زیرساختی سازمان یافته است، در حالی که بخشی از جمعیت محلی همچنان در اشکال کم‌درآمد و ناپایدار کار می‌کند. وجود پالایشگاه، بندر یا تأسیسات بزرگ صنعتی الزاماً به معنای امنیت شغلی برای ساکنان پیرامون آنها نیست. در کنار نیروی رسمی، شبکه بزرگی از پیمانکاران، کارگران پروژه‌ای، رانندگان، نیروهای خدماتی و مشاغل خرد شکل گرفته است.

در بخش‌هایی از کشور، مرز میان شغل‌ها ثابت نیست. یک نفر می‌تواند بخشی از روز راننده باشد، زمانی که فرصت وجود دارد به دریا برود، کار موقت بگیرد یا در شبکه خویشاوندی به کاری دیگر کمک کند.

◾️ از ۱۷ تا ۲۵ شهریور چه کسانی در محل کار بودند و هرگز به خانه برنگشتند؟

🧩در گزارش تحلیلی داوطلب با مرور سرگذشت چندین شهروند شاغل در جنوب و غرب ببینید چگونه آسیب‌های ناشی از تخریب زیرساخت اقتصادی در این منطقه تنها از طریق کاهش ظرفیت تولید قابل سنجش نیست، بلکه باید دید چه تعداد شغل موقت متوقف می‌شود، چه میزان درآمد روزانه از بین می‌رود و هزینه تخریب چگونه میان همان گروه‌هایی توزیع می‌شود که پیش از این هم موقعیت برابر اقتصادی نداشته‌اند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻کسری ۱۳۰ هزار معلم و صعود آمار بازماندگان از تحصیل؛
زنگ خطر نظام آموزشی به صدا در آمده است

کانال اصل ۲۰ نوشت:

🔸کانون فرهنگیان اسلامشهر در آستانه سال تحصیلی جدید، گزارشی از وضعیت نظام آموزش و پرورش کشور منتشر کرده که حاکی از انباشت چالش‌ها در حوزه‌های منابع انسانی، کیفیت آموزشی و زیرساخت‌های مالی و روانی است.

این تشکل صنفی می‌گوید که آموزش و پرورش با کسری ۱۰۰ تا ۱۳۰ هزار معلم، یعنی حدود ۱۰ درصد از کل نیروی مورد نیاز در مقاطع مختلف روبه‌رو است. این کمبود در کنار بی‌توجهی به استانداردهای فضاهای آموزشی در سند تحول بنیادین، به حضور بیش از ۴۵ دانش‌آموز در کلاس‌های درس برخی مناطق حاشیه‌ای و محروم انجامیده و زمینه افت یادگیری و افزایش فشارهای روانی را رقم زده است.

🔸مشکلات یادگیری در ارزیابی‌های بین‌المللی نیز دیده می‌شود. به‌طوری‌که نمره ایران در آزمون بین‌المللی پرلز (PIRLS) ۲۰۲۱ با ثبت رقم ۴۱۳ نسبت به نمره ۴۲۸ در سال ۲۰۱۶ کاهش نشان می‌دهد و از هر سه دانش‌آموز یک نفر به سطح پایه سواد خواندن دسترسی ندارد.

هم‌زمان، محتوای کتاب‌های درسی به دلیل همخوان نبودن با نیازهای روز و تجارب عینی محصلان، از ارتقای توان تحلیلی آنان بازمانده است. همچنین داده‌های بازه زمانی ۱۳۹۴ تا ۱۴۰۴ از افزایش شمار بازماندگان از تحصیل از حدود ۷۸۰ هزار نفر به بیش از ۹۹۳ هزار دانش‌آموز خبر می‌دهد، روندی که بدون سیاست‌گذاری و چاره‌اندیشی اجرایی متوقف نشده است.

🔸تنگناهای مالی نیز مدارس کشور را در تأمین هزینه‌های جاری چون آب، برق، گاز و دستمزد نیروهای حق‌التدریس با مشکلات فراوان روبه‌رو کرده و موجب روی آوردن مدیریت مدارس به دریافت اجباری کمک‌هزینه از خانواده‌ها در هنگام ثبت‌نام شده است.
این معضلات در مدارس استثنایی با فرسودگی ساختار و اختلال در ارائه خدمات پایه توان‌بخشی خود را نشان می‌دهد. از سوی دیگر، پیامدهای روانی ناشی از رخدادهای دی‌ماه ۱۴۰۴ و تنش‌های محیطی، سلامت روحی دانش‌آموزان را تحت تأثیر قرار داده است.

🔸عواملی چون نرخ بالای بیکاری در میان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، گسترش بازار مدرک‌گرایی، کمبود تجهیزات کارگاهی در رشته‌های فنی و حرفه‌ای، افت معیشت و منزلت معلمان و فقدان بسترهای امن در محیط‌های آموزشی از دیگر دلایل کاهش انگیزه عمومی برای تحصیل قلمداد شده است. کانون فرهنگیان اسلامشهر در جمع‌بندی گزارش خود یادآور شده است که مواجهه با وضعیت مدارس یک دغدغه فوری برای توسعه اجتماعی و علمی است و اصلاح سازوکارهای فرسوده آموزشی نقشی تعیین‌کننده در آینده کشور دارد.

⛓️‍💥در این گزارش اصل۲۰ پیشنهاداتی برای تشکل‌های صنفی فرهنگیان برای کمک به دانش‌آموزان طرح شده. این پیشنهادات را در وبسایت اصل۲۰ بخوانید.


✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻 ایلنا: «دست بردن در جیب مردم، ساده‌ترین راه برای جبران ناتوانی و ناکارآمدی سیستم است!»

یک نقص ساده در یک سیستم دولتی می‌تواند برای بیمار هزینه‌‌ ایجاد کند:

یک بازنشسته تأمین اجتماعی برای دریافت مدارک درمانی و ارائه آن به بیمه تکمیلی، پس از ماه‌ها به بیمارستان امام حسین در تهران مراجعه می‌کند، اما با پاسخ عجیبی مواجه می‌شود:

چون تعرفه‌های درمانی از زمان عمل او تغییر کرده و «سیستم» امکان محاسبه هزینه‌ها با تعرفه زمان عمل را ندارد، این بازنشسته باید حدود یک میلیون تومان بیشتر از جیب خود بپردازد!

ماجرا از چه قرار است؟
این منبع از قول یک بازنشسته نوشت:
وی در فروردین‌ماه سال جاری به دلیل شکستگی پا در بیمارستان دولتی امام حسین (ع) تهران بستری و تحت عمل جراحی قرار گرفته و پس از مدتی برای دریافت مدارک و صورتحساب‌های درمانی به بیمارستان مراجعه کرده تا بتواند با تحویل مدارک به شرکت بیمه تکمیلی، بخشی از هزینه‌های درمان را دریافت کند.

اما در جریان دریافت مدارک، در بخش مربوط به دریافت صورتحساب به او اعلام شده است که عمل جراحی او در فروردین‌ماه انجام شده، اما از اردیبهشت‌ماه تعرفه‌های درمانی تغییر کرده است.

🔴 مسئول مربوطه اعلام کرده که سیستم بیمارستان امکان محاسبه و ارائه صورتحساب با تعرفه زمان انجام عمل را ندارد و به همین دلیل، صورتحساب باید بر اساس تعرفه جدید محاسبه شود!

در اعتراض به این موضوع از مسئول مربوطه پرسیدم که وقتی هزینه درمان در زمان عمل و بر اساس تعرفه‌های همان زمان پرداخت شده، چرا باید چند ماه بعد و صرفاً به دلیل مراجعه برای دریافت مدارک بیمه‌ای، مبلغ بیشتری از من دریافت شود؟

به او چه پاسخی دادند؟
گفتند موضوع در اختیار کارکنان بیمارستان نیست و مشکل مربوط به «سیستم» است؛ سیستمی که به گفته آن مسئول، دولتی است و امکان اصلاح محاسبات مربوط به تعرفه قبلی را ندارد.

🔴ماجرا البته فراتر از یک میلیون تومان است.
مسئله اصلی این است که چرا وقتی صحبت از «اصلاح» در ساختارهای مختلف می‌شود، اصلاحات اغلب در جایی به چشم می‌آید که مستقیماً بر زندگی و معیشت مردم، کارگران و بازنشستگان اثر می‌گذارد؛ اما اصلاح یک فرآیند ساده اداری و سیستمی که می‌تواند مانع تحمیل هزینه اضافی به بیمه‌شده شود، این‌چنین دشوار است؟

گزارش تاکید می‌کند:
در سال‌های اخیر، مردم به خصوص بازنشستگان بارها با تغییرات مختلف در قوانین، مقررات و نحوه محاسبه مزایا و هزینه‌های زندگی مواجه بوده‌اند؛ از حذف برخی از مزایای مستمری برای بازنشستگان تامین اجتماعی تا گرانی بنزین و افزایش هزینه‌های درمان و فشارهای ناشی از تورم، سبب شده بخش قابل توجهی از مردم با کاهش قدرت خرید خود دست‌وپنجه نرم می‌کند.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻جوانان جویای کار میانرود دزفول با شعار «استخدام، استخدام» در تجمع جلوی شرکت کشت و صنعت بهشتی:
مسئولان فقط وعده شغل می‌دهند و این شرکت زیرمجموعه «اتکا» عمدتا نیروی غیربومی استخدام می‌کند!

📽جمعه، ۲۷ شهریور ۱۴۰۵

داوطلب پیامی دریافت کرد که بر اساس گزارش تارنمای سازمان حقوق بشری کارون، درباره تجمع امروز صبح جوانان جویای کار منطقه «صلاح‌الدین» (میانرود) اطلاع‌رسانی کند.

جوانان میانرود از توابع دزفول، در اعتراض به بیکاری گسترده، به‌کار نگرفتن نیروهای بومی جلوی ورودی «شرکت کشت و صنعت شهید بهشتی» در تجمع امروز تاکید کردند که با گذشت چند روز از این تجمع اعتراضی در زیر گرمای طاقت‌فرسای منطقه، مدیریت شرکت تاکنون حاضر به حضور در میان جوانان و پاسخگویی به مطالبات آنان نشده است.

🔴به گفته معترضان، این شرکت عظیم که وابسته به ارتش و «سازمان اتکا» است، با در اختیار داشتن هزاران هکتار از اراضی کشاورزی منطقه و امکانات وسیع صنعتی، سال‌هاست که از جذب و استخدام جوانان بومی امتناع می‌کند و نیروی کار مورد نیاز شرکت غالباً از میان افراد غیربومی و با روندی غیرشفاف تأمین می‌شود.


▫️جوانان معترض با سر دادن مکرر شعار «استخدام، استخدام» نسبت به گسترش فقر و آسیب‌های اجتماعی ناشی از بیکاری هشدار دادند و گفتند در شرایطی که اراضی این شرکت عظیم در همسایگی آن‌ها و در زمین‌های اجدادی‌شان قرار دارد و ظرفیت‌های بالایی برای اشتغال‌زایی موجود است، جوانان منطقه باید با سفره‌های خالی دست‌وپنجه نرم کنند.

▫️مقامات محلی سال‌هاست به دادن وعده‌های توخالی برای حل بحران اشتغال اکتفا کرده‌اند، اما در عمل هیچ‌گونه استخدامی صورت نگرفته است. تجمع‌کنندگان خواستار پایان دادن به سیاستِ بازی با وعده‌های توخالی، ورود قاطع مراجع ذی‌ربط و اقدام عملی و فوری برای به‌کارگیری و استخدام جوانان بومی منطقه شدند.

منبع خبر: کارون

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر

🔻 چگونه با «گفتگوی هدفمند» به مطالبات صنفی و مدنی جان ببخشیم؟

بسیاری از ما در مسیر مطالبه‌گری، ترجیح می‌دهیم مطالبات خود را در قالب شعارهای کلی یا تجمعات اعتراضی بیان کنیم و از گفتگو با همکاران، مدیران یا افراد تأثیرگذار طفره برویم. بسیاری از ما به تجربه دریافته‌ایم که کسانی که می‌توانند چندین سال حق کسانی را نادیده بگیرند، به سادگی می‌توانند شعارها و تجمعات رو به فرسایش ما را هم نادیده بگیرند. تا زمانی که یک تجمع یا پیگیری هزینه‌ای برای ناقضان حقوق ایجاد نکند، انگیزه‌ای برای تغییر شرایط ندارند.

نکته این‌جاست که پرهیز ما از گفتگو با یکدیگر و با برخی از کسانی که در سیستم می‌توانند مسیری برای مطالبات باز کنند،، اغلب به فرسایشی شدن روند مطالبه‌گری می‌انجامد.

ما با یک همکار بدعنق گفت‌وگو نمی‌کنیم چرا که روی خوش نشان نمی‌دهد، شروع گفت‌وگو با جوانانی که ممکن است مطالبات مشترک داشته باشند، برای ما دشوار است و موقع صحبت کردن با مدیری که بالاخره موافقت کرده به حرف‌های ما گوش کند تا شاید بتواند پیگیری ما را از سر خود باز کند، جمله‌هایی می‌گوییم که در اولویت نیستند و شاید این را هم بتوان نوعی از پرهیز از گفت‌وگو به حساب آورد.

اما چطور می‌توان بن‌بست پرهیز از گفتگو را شکست؟ یک راه آن، تمرین در میان جمع کوچکی از همکاران است با کسانی که حاضر باشند نقش طرف مقابل یک گفتگوی دشوار را بازی کنند. در کنار آن، خود صحبت کردن، حتی اگر به نتیجه سریع نرسد، به تجربه اضافه می‌کند تا گفتگوهای بعدی را بهتر سامان بدهیم.

«سلست هدلی»، روزنامه‌نگار مشهور آمریکایی و مجری باسابقه رسانه‌های معتبری چون NPR و PBS، کلید حل این چالش را در اصلاح مهارت گفتگو می‌داند. او که بیش از دو دهه با طیف وسیعی از افراد—از سیاستمداران سرسخت و دانشمندان گرفته تا معترضان خیابانی و مردم عادی—گفتگو کرده، معتقد است بزرگ‌ترین ضعف ما این است که «بلد نیستیم با هم تعامل کنیم».

وی در این ویدیو از مجموعه رویدادهای سخنرانی تداکس، اعلام کرد:

من دو دهه با همه گفتگو کردم، از برندگان نوبل تا رانندگان کامیون و لوله‌کش‌ها؛ با کسانی که ازشان خوشم می‌آمد تا کسانی که ازشان خوشم نمی‌آمد و کسانی که باهاشان اختلاف عقیدتی عمیق در سطح شخصی داشتم ولی توانستم گفتگوی خوبی باهاشان داشته باشم.»

بر مبنای تجربیات هدلی، کنشگران مدنی و صنفی در کشور ما می‌توانند دست‌کم با به‌کارگیری ۶ راهکار استخراج شده از اصول ۱۰ گانه وی، مطالبات خود را یک قدم به دستاورد نزدیک کنند:

▫️در کنار تجمع و سر دادن شعار، راه را برای گفتگو باز بگذارید.
با این ذهنیت وارد گفتگو شوید که حتی از مخالفان خود نیز می‌توانید چیزی یاد بگیرید. گفتگو یک خیابان دوطرفه است، نه تریبونی برای بیانیه خواندن.

🔴جایگزینی کلی‌گویی با پرسش‌های باز: تقاضاهای مطلق و مبهم، طرف مقابل را در موضع دفاعی قرار می‌دهد.
به جای متهم کردن، از پرسش‌های باز با کلمات «چگونه»، «چرا» و «چه چیز» استفاده کنید تا طرف مقابل (مسئولان یا همکاران) مجبور به ارائه پاسخ‌های دقیق و فنی شود. پرسش‌هایی با پاسخ «بله و خیر» را به پرسش‌هایی با کلمات پرسشی تبدیل کنید.

▫️گوش دادن برای فهمیدن، نه برای جواب دادن:
فرسایشی شدن مطالبه‌گری زمانی رخ می‌دهد که شما به جای درک استدلال، جایگاه یا منافع طرف مقابل، فقط منتظر نوبت خود برای تکرار مواضعتان باشید. گوش دادن فعال، نقاط ضعف و قوت طرف مقابل را برای مذاکره بعدی به شما نشان می‌دهد.

▫️صراحت، اختصار و دوری از حواشی: غرق شدن در جزئیات تاریخی یا حواشی غیرضروری، تمرکز جلسه را از بین می‌برد. مطالبات اصلی خود را موجز، صادقانه و شفاف بیان کنید تا زمان و انرژی فرآیند پیگیری هدر نرود.

▫️حضور کامل در لحظه برای شنیدن و انعطاف‌پذیری: در زمان مذاکره، انعطاف‌پذیر باشید. اگر در جریان گفتگو راهکار پیش‌بینی‌نشده اما مثبتی مطرح شد، ذهن خود را باز نگه دارید و با جریان بحث همراه شوید تا به یک توافق ملموس برسید. (شاید همکار شما راه‌حلی برای پیگیری داشته باشد که تاکنون در جمع مطرح نشده.)

▫️ تجربه خود را با تجربه طرف مقابل، یکسان فرض نکنید.
مثلا وقتی که همکارتان از بیماری یا گرفتاری خود می‌گوید، پیش از گفتن «من هم همین گرفتاری را دارم» اندکی درنگ کنید تا بینید می‌شود با فرمول‌بندی دقیق‌تر، حتی زمانی دیگر، مسئله را از یک انتقاد ساده و گذرا ارتقا داد و در قالب یک دغدغه مشترک پیگیری کرد؟

نکات دیگری هم هستند که از دید هدلی، تسلط بر هر کدام از آن‌ها می‌تواند تجربه گفتگوی متفاوتی رقم بزند. حتی اگر این فرمول‌ها دقیقا در شرایط ما صدق نکند، بررسی آن‌ها در گروه، طی یک گفتگوی خودمانی می‌تواند به رسیدن فرمول‌های تازه بینجامد.

✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg  -  اینستاگرام - توییتر