📣 کتابچه جنبشهای کارگری و حق آزادی تشکل
کانال اصل ۲۰ به مناسبت روز جهانی کارگر، در هشتمین کتابچه خود تاریخ جنبشهای کارگری در جهان را مرور کرده است؛ از صنفهای قرون وسطی و اعتراضهای پراکندهی دهقانان تا شکلگیری اتحادیهها در دوران انقلاب صنعتی و تصویب کنوانسیون ۸۷ سازمان بینالمللی کار.
این منبع توضیح داد:
در این کتابچه، نقش اعتصاب، اعتراض، مذاکرهی جمعی و سازماندهی را بررسی کردهایم که نشان دهیم چرا آزادی تشکل، همچنان یکی از مهمترین حقوق مسلم نیروی کار در جهان است.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
کانال اصل ۲۰ به مناسبت روز جهانی کارگر، در هشتمین کتابچه خود تاریخ جنبشهای کارگری در جهان را مرور کرده است؛ از صنفهای قرون وسطی و اعتراضهای پراکندهی دهقانان تا شکلگیری اتحادیهها در دوران انقلاب صنعتی و تصویب کنوانسیون ۸۷ سازمان بینالمللی کار.
این منبع توضیح داد:
در این کتابچه، نقش اعتصاب، اعتراض، مذاکرهی جمعی و سازماندهی را بررسی کردهایم که نشان دهیم چرا آزادی تشکل، همچنان یکی از مهمترین حقوق مسلم نیروی کار در جهان است.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
👍1🏆1
📣انتشار گزارش «کار در میانه جنگ» درباره وضعیت کارگران ایران
تارنمای داوطلب گزارش تازهای با عنوان «کار در میانه جنگ؛ روایتی تحلیلی از وضعیت کارگران ایران در بستر جنگ، تخریب، تعدیل نیرو، تورم و سرکوب» منتشر کرد.
بر اساس این گزارش، بحران کار در ایران تنها پیامد جنگ نیست، بلکه بر بستری از نابرابری مزدی، ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تأخیر در پرداخت دستمزدها و ضعف ساختاری حمایتهای اجتماعی شدت گرفته است. گزارش نشان میدهد که در فاصله دو روز کارگر ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، دستکم ۷۰۸ مورد اعتراض کارگری، بازنشستگی و صنفی ثبت شده است؛ رقمی که به دلیل قطع اینترنت، محدودیت اطلاعرسانی و فضای امنیتی، حداقلی ارزیابی میشود.
این گزارش همچنین پیامدهای جنگ بر صنایع کلیدی از جمله پتروشیمی، فولاد، خدمات شهری، اقتصاد دیجیتال و بخش درمان را بررسی میکند و نشان میدهد که تخریب زیرساختها و توقف تولید، به موج تازهای از بیکاری و تعدیل نیرو دامن زده است. در کنار آن، تداوم حوادث مرگبار کار و کاهش توان سازمانیابی کارگران، از دیگر محورهای نگرانکننده گزارش است.
تارنمای داوطلب در پایان گزارش بر ضرورت حمایت فوری از معیشت و امنیت شغلی کارگران، تضمین ایمنی محیط کار، توقف سرکوب مطالبات صنفی، دسترسی آزاد به اینترنت و تقویت حق تشکلیابی مستقل تأکید میکند. این گزارش هشدار میدهد که بدون اقدام فوری، بحران کنونی میتواند به بیثباتی عمیقتر در بازار کار و زندگی میلیونها کارگر و خانوادههای آنان منجر شود.
متن کامل گزارش داوطلب را می توانید اینجا دانلود کنید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
تارنمای داوطلب گزارش تازهای با عنوان «کار در میانه جنگ؛ روایتی تحلیلی از وضعیت کارگران ایران در بستر جنگ، تخریب، تعدیل نیرو، تورم و سرکوب» منتشر کرد.
بر اساس این گزارش، بحران کار در ایران تنها پیامد جنگ نیست، بلکه بر بستری از نابرابری مزدی، ناامنی شغلی، قراردادهای موقت، تأخیر در پرداخت دستمزدها و ضعف ساختاری حمایتهای اجتماعی شدت گرفته است. گزارش نشان میدهد که در فاصله دو روز کارگر ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵، دستکم ۷۰۸ مورد اعتراض کارگری، بازنشستگی و صنفی ثبت شده است؛ رقمی که به دلیل قطع اینترنت، محدودیت اطلاعرسانی و فضای امنیتی، حداقلی ارزیابی میشود.
این گزارش همچنین پیامدهای جنگ بر صنایع کلیدی از جمله پتروشیمی، فولاد، خدمات شهری، اقتصاد دیجیتال و بخش درمان را بررسی میکند و نشان میدهد که تخریب زیرساختها و توقف تولید، به موج تازهای از بیکاری و تعدیل نیرو دامن زده است. در کنار آن، تداوم حوادث مرگبار کار و کاهش توان سازمانیابی کارگران، از دیگر محورهای نگرانکننده گزارش است.
تارنمای داوطلب در پایان گزارش بر ضرورت حمایت فوری از معیشت و امنیت شغلی کارگران، تضمین ایمنی محیط کار، توقف سرکوب مطالبات صنفی، دسترسی آزاد به اینترنت و تقویت حق تشکلیابی مستقل تأکید میکند. این گزارش هشدار میدهد که بدون اقدام فوری، بحران کنونی میتواند به بیثباتی عمیقتر در بازار کار و زندگی میلیونها کارگر و خانوادههای آنان منجر شود.
متن کامل گزارش داوطلب را می توانید اینجا دانلود کنید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
داوطلب
انتشار گزارش «کار در میانه جنگ» درباره وضعیت کارگران ایران - داوطلب
تارنمای داوطلب – گزارش تازهای با عنوان «کار در میانه جنگ؛ روایتی تحلیلی از وضعیت کارگران ایران در بستر جنگ، تخریب، تعدیل نیرو، تورم و سرکوب» منتشر کرد. این گزارش تصویری تحلیلی از وضعیت نیروی کار در ایران ارائه میدهد؛ وضعیتی که در آن جنگ، تخریب زیرساختهای…
👍2🔥1
📣 با تمام ناملایمات، روز معلم را به معلمان تبریک بگوییم
برای مطالبهگران، روز معلم همیشه یک «روز مدنی» برای پیوند دادن حقوق صنفی به حقوق جامعه و دانشآموزان بوده اما امسال از تبریکها و کمپینهای پرفشار هر سال به دلیل قطعی اینترنت خبری نیست و در سایه جنگ همچنین فشار بر فعالان هم افزایش پیدا کرده است.
برخی معلمها در طول سال تحصیلی، دست کم طی دو واقعه عمده، شاهد کشتهشدن دانشآموزان بودند:
آنها با کمپین «نیمکتهای خالی» و «برای رویاهای ناتمام» در بهمنماه در پس کشتار معترضان تلاش کردند جلوی عادیسازی کشتار کودکان را بگیرند که واقعه دیگری در میناب این بار در جنگ، کودکان را به کام مرگ فرو برد.
کنشگران معلمان نوشتند:
همچنین روز معلم امسال در شرایطی برگزار میشود که شکاف میان وعدههای دولتی و واقعیتهای معیشتی و امنیتی عمیقتر از همیشه به نظر میرسد.
گذار از مطالبات رفاهی صرف به مطالبات ساختاریتر صنفی
فعالان معتقدند شعارها از درخواستهای صرفاً معیشتی (مانند رتبهبندی) فراتر رفته و دست کم در مقاطعی کل ساختار سیاستگذاری آموزشی و حاکمیتی را هدف قرار داده است. هرچند این شعارها در نتیجه توقف سلسله تجمعها این روزها شنیده نمیشود، خواسته معلمان تغییر نکرده است.
تاثیر بحرانهای کلان:
طرح موضوعاتی نظیر «آموزش در شرایط جنگی» و تاثیر آن بر کیفیت تدریس و حقوق آموزشی، از جمله مباحث جدیدی است که در تحلیلهای امسال دیده میشود.
بحران «رتبهبندی» و نارضایتی بازنشستگان:
در حالی که دولت از صدور احکام جدید و پیشبینی بودجه برای اقلام معوق در سال ۱۴۰۵ خبر میدهد، تشکلها به عدم شفافیت در احکام و اعمال سلیقه در رتبهبندیها اعتراض دارند که منجر به نارضایتی گسترده، بهویژه در میان فرهنگیان بازنشسته شده است.
تشدید فضای امنیتی:
برخلاف سالهای پیش، گزارشها حاکی از موج جدیدی از بازداشتها (مانند بازداشت فعالان در بوشهر و گیلان) و صدور احکام سنگین حبس برای معلمان به اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام» است.
مدرسه به مثابه پادگان:
تشکلهای صنفی در بیانیههای اخیر خود دست کم در دو موج (شهریور ۱۴۰۴ و اردیبهشت ۱۴۰۵) از تغییر ماهیت مدارس به فضاهای امنیتی و تفتیش عقاید ابراز نگرانی کردند.
پیوند با اعتراضات سراسری:
برخورد قهرآمیز با معلمان و دانشآموزان در جریان اعتراضات اخیر، میان جنبش معلمان و سایر گروههای اجتماعی گونهای از پیوند ایجاد کرده است، قضیهای که پیش از این مورد نقد بود ولی اکنون کمتر درباره آن گفتگو میشود.
معلمهای امسال، زیر فشار عادیسازی بحران، در سطحی تابآوری را درس میدهند که خود یکی از دشوارترین دورهها را سپری میکنند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن ضروری دانستن کالاییزدایی از آموزش، این روز را به معلمان آزاده تبریک گفت و تاکیدکرد:
معلمان با امید و مقاومت نفس میکشند.
این تشکل تبریک این روز را به صدای معلمانی تقدیم کرد که خاموش نشدهاند و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشردهاند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
برای مطالبهگران، روز معلم همیشه یک «روز مدنی» برای پیوند دادن حقوق صنفی به حقوق جامعه و دانشآموزان بوده اما امسال از تبریکها و کمپینهای پرفشار هر سال به دلیل قطعی اینترنت خبری نیست و در سایه جنگ همچنین فشار بر فعالان هم افزایش پیدا کرده است.
برخی معلمها در طول سال تحصیلی، دست کم طی دو واقعه عمده، شاهد کشتهشدن دانشآموزان بودند:
آنها با کمپین «نیمکتهای خالی» و «برای رویاهای ناتمام» در بهمنماه در پس کشتار معترضان تلاش کردند جلوی عادیسازی کشتار کودکان را بگیرند که واقعه دیگری در میناب این بار در جنگ، کودکان را به کام مرگ فرو برد.
کنشگران معلمان نوشتند:
کلاسهای بیمعلم، #صندلیهای_خالی و #کولهپشتیهای_رهاشده، #قبرهای_بیپیکر، همه ردهای زندهای از خشونت بر نسلی است که حق زیستن و آموختنشان، همزمان هدف گرفته شد. در کنار این فقدانها، معلمانی نیز کشته شدند.
همچنین روز معلم امسال در شرایطی برگزار میشود که شکاف میان وعدههای دولتی و واقعیتهای معیشتی و امنیتی عمیقتر از همیشه به نظر میرسد.
گذار از مطالبات رفاهی صرف به مطالبات ساختاریتر صنفی
فعالان معتقدند شعارها از درخواستهای صرفاً معیشتی (مانند رتبهبندی) فراتر رفته و دست کم در مقاطعی کل ساختار سیاستگذاری آموزشی و حاکمیتی را هدف قرار داده است. هرچند این شعارها در نتیجه توقف سلسله تجمعها این روزها شنیده نمیشود، خواسته معلمان تغییر نکرده است.
تاثیر بحرانهای کلان:
طرح موضوعاتی نظیر «آموزش در شرایط جنگی» و تاثیر آن بر کیفیت تدریس و حقوق آموزشی، از جمله مباحث جدیدی است که در تحلیلهای امسال دیده میشود.
بحران «رتبهبندی» و نارضایتی بازنشستگان:
در حالی که دولت از صدور احکام جدید و پیشبینی بودجه برای اقلام معوق در سال ۱۴۰۵ خبر میدهد، تشکلها به عدم شفافیت در احکام و اعمال سلیقه در رتبهبندیها اعتراض دارند که منجر به نارضایتی گسترده، بهویژه در میان فرهنگیان بازنشسته شده است.
تشدید فضای امنیتی:
برخلاف سالهای پیش، گزارشها حاکی از موج جدیدی از بازداشتها (مانند بازداشت فعالان در بوشهر و گیلان) و صدور احکام سنگین حبس برای معلمان به اتهاماتی نظیر «تبلیغ علیه نظام» است.
مدرسه به مثابه پادگان:
تشکلهای صنفی در بیانیههای اخیر خود دست کم در دو موج (شهریور ۱۴۰۴ و اردیبهشت ۱۴۰۵) از تغییر ماهیت مدارس به فضاهای امنیتی و تفتیش عقاید ابراز نگرانی کردند.
پیوند با اعتراضات سراسری:
برخورد قهرآمیز با معلمان و دانشآموزان در جریان اعتراضات اخیر، میان جنبش معلمان و سایر گروههای اجتماعی گونهای از پیوند ایجاد کرده است، قضیهای که پیش از این مورد نقد بود ولی اکنون کمتر درباره آن گفتگو میشود.
معلمهای امسال، زیر فشار عادیسازی بحران، در سطحی تابآوری را درس میدهند که خود یکی از دشوارترین دورهها را سپری میکنند.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن ضروری دانستن کالاییزدایی از آموزش، این روز را به معلمان آزاده تبریک گفت و تاکیدکرد:
معلمان با امید و مقاومت نفس میکشند.
این تشکل تبریک این روز را به صدای معلمانی تقدیم کرد که خاموش نشدهاند و در دفاع از کرامت انسانی و عدالت و همچنان بر حق آموزش برابر، رایگان و انسانی پای فشردهاند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
داوطلب
داوطلب - داوطلب
وبسایت داوطلب
❤2
📣روز معلم در ایران؛ سرکوب و بازداشت معلمان در سایه جنگ ادامه دارد
دیروز ۱۲ اردیبهشت، روز معلم بود که بر خلاف هر سال، چندان تجمعی شکل نگرفت و در سکوت و قطعی اینترنت گذشت.
کانال اصل ۲۰ نوشت:
▫️آزادی انجمن و برگزاری تجمعات مسالمتآمیز از حقوق اساسی بشر و از اصول بنیادین حقوق مدنی محسوب میشود. با این حال، معلمان ایرانی که در ساختن آینده کودکان این سرزمین نقشی مهم دارند، به دلیل استفاده از این حقوق با موجی از بازداشت و پروندهسازی مواجه شدهاند.
▫️این فشارها در حالی رخ میدهد که بدنه آموزش و پرورش ایران با بحرانهایی چون تورم، جنگ، حقوقهای زیر خط فقر و افت کیفیت آموزشی دستبهگریبان است.
بر اساس گزارش سال گذشته Volunteer Activists، دستکم ۳۰۶ مورد اقدام تنبیهی، قضایی و امنیتی علیه معلمان در فاصله سپتامبر ۲۰۲۳ تا سپتامبر ۲۰۲۵ ثبت شده است. دراین گزارش آمده است که حاکمیت مجموعهای از ابزارهای بازدارنده را برای مقابله با کنشگری صنفی به کار گرفته است:
🔴احکام حبس و شلاق: صدور حکم زندان و در مواردی مجازاتهای بدنی برای فعالان شاخص صنفی.
🔴اخراج و محرومیت از کار: انفصال از خدمت و اخراج معلمانی که حاضر به همکاری با نهادهای امنیتی نشدهاند.
🔴بازنشستگی اجباری و تبعید: استفاده از جابهجاییهای تنبیهی به مناطق دورافتاده برای منزوی کردن معلمان معترض.
🔴نظارتهای تحقیرآمیز: استفاده از پابندهای الکترونیکی برای رصد تردد معلمان حتی در زمان تدریس در کلاس درس.
🔴فشارهای اقتصادی هدفمند: صدور جریمههای نقدی سنگین (تا سقف ۷۰ میلیون تومان) و کسر از حقوق با هدف فلج کردن معیشت فعالان.
▫️اما پس از اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، استراتژی سرکوب که پیش از آن نیز اعمال میشد، وارد مرحلهای تازه شده که با «خاموشی خبری» همراه است. در این دوره جدید، مطالبات صنفی در رسانههای رسمی کاملاً بایکوت، دسترسی به اینترنت برای اطلاعرسانی قطع و فضای آموزشی بیش از پیش امنیتی شده و جنگ نیز روی همه این مسائل سایه انداخته است.
▫️دستگاههای امنیتی تلاش میکنند با قطع صدای معلمان، مانع از پیوند مطالبات آنها با سایر گروههای اجتماعی شوند.
آمارهای ارائه شده توسط شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان نشان میدهد که تنها در چند ماه اخیر، دهها معلم به بهانههای مختلف بازداشت شدهاند. پروندههایی نظیر بازداشت ئالان حکمتیراد در مهاباد، سیامک چهرازی در اهواز، محمدعلی زحمتکش در شیراز و همچنین یورش به منازل فعالانی چون محمد حبیبی و پروین سلیمی در آستانه سال نو، بخشی از این الگوی نظاممند برای ایجاد رعب و وحشت در میان جامعه آموزشی است.
◾️در حالی که گرامیداشت روز معلم در رسانههای ایران پوشش داده میشود، شواهد نشان میدهد که فرهنگیان ایران به جای احقاق حقوق اساسی، با نظارت شدید برای کنترل فکری و سرکوب مطالبات روبرو هستند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
دیروز ۱۲ اردیبهشت، روز معلم بود که بر خلاف هر سال، چندان تجمعی شکل نگرفت و در سکوت و قطعی اینترنت گذشت.
کانال اصل ۲۰ نوشت:
▫️آزادی انجمن و برگزاری تجمعات مسالمتآمیز از حقوق اساسی بشر و از اصول بنیادین حقوق مدنی محسوب میشود. با این حال، معلمان ایرانی که در ساختن آینده کودکان این سرزمین نقشی مهم دارند، به دلیل استفاده از این حقوق با موجی از بازداشت و پروندهسازی مواجه شدهاند.
▫️این فشارها در حالی رخ میدهد که بدنه آموزش و پرورش ایران با بحرانهایی چون تورم، جنگ، حقوقهای زیر خط فقر و افت کیفیت آموزشی دستبهگریبان است.
بر اساس گزارش سال گذشته Volunteer Activists، دستکم ۳۰۶ مورد اقدام تنبیهی، قضایی و امنیتی علیه معلمان در فاصله سپتامبر ۲۰۲۳ تا سپتامبر ۲۰۲۵ ثبت شده است. دراین گزارش آمده است که حاکمیت مجموعهای از ابزارهای بازدارنده را برای مقابله با کنشگری صنفی به کار گرفته است:
🔴احکام حبس و شلاق: صدور حکم زندان و در مواردی مجازاتهای بدنی برای فعالان شاخص صنفی.
🔴اخراج و محرومیت از کار: انفصال از خدمت و اخراج معلمانی که حاضر به همکاری با نهادهای امنیتی نشدهاند.
🔴بازنشستگی اجباری و تبعید: استفاده از جابهجاییهای تنبیهی به مناطق دورافتاده برای منزوی کردن معلمان معترض.
🔴نظارتهای تحقیرآمیز: استفاده از پابندهای الکترونیکی برای رصد تردد معلمان حتی در زمان تدریس در کلاس درس.
🔴فشارهای اقتصادی هدفمند: صدور جریمههای نقدی سنگین (تا سقف ۷۰ میلیون تومان) و کسر از حقوق با هدف فلج کردن معیشت فعالان.
▫️اما پس از اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴، استراتژی سرکوب که پیش از آن نیز اعمال میشد، وارد مرحلهای تازه شده که با «خاموشی خبری» همراه است. در این دوره جدید، مطالبات صنفی در رسانههای رسمی کاملاً بایکوت، دسترسی به اینترنت برای اطلاعرسانی قطع و فضای آموزشی بیش از پیش امنیتی شده و جنگ نیز روی همه این مسائل سایه انداخته است.
▫️دستگاههای امنیتی تلاش میکنند با قطع صدای معلمان، مانع از پیوند مطالبات آنها با سایر گروههای اجتماعی شوند.
آمارهای ارائه شده توسط شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان نشان میدهد که تنها در چند ماه اخیر، دهها معلم به بهانههای مختلف بازداشت شدهاند. پروندههایی نظیر بازداشت ئالان حکمتیراد در مهاباد، سیامک چهرازی در اهواز، محمدعلی زحمتکش در شیراز و همچنین یورش به منازل فعالانی چون محمد حبیبی و پروین سلیمی در آستانه سال نو، بخشی از این الگوی نظاممند برای ایجاد رعب و وحشت در میان جامعه آموزشی است.
◾️در حالی که گرامیداشت روز معلم در رسانههای ایران پوشش داده میشود، شواهد نشان میدهد که فرهنگیان ایران به جای احقاق حقوق اساسی، با نظارت شدید برای کنترل فکری و سرکوب مطالبات روبرو هستند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
👍3
🔻 شرکت راهآهن نیمدهه پیش روی کاغذ به دولت بازگشت ولی بخش بزرگی از ۷هزار کارگران ابنیه هنوز با قراردادهای موقت پیمانکاری کار میکنند!
کارگران ابنیه فنی دورود، دست کم ۴ روز (و بنا بر برخی از منابع صنفی، ۷ روز) تجمع داشتند که به دولت یاداوری کنند نیمدهه است با زندگی ۷ هزار کارگر دارد بازی میکند.
▫️در اردیبهشت ۱۳۹۹، شعبه ۲۱ دادگاه حقوقی تهران حکم ابطال واگذاری شرکت تراورس و بازگشت آن به دولت را صادر کرد و در آذر ۱۳۹۹ این حکم قطعی شد. حتی پیش از قطعی شدن حکم هم، در اردیبهشت ۱۳۹۹، فرآیند فسخ قرارداد توسط سازمان خصوصیسازی (زیرمجموعه وزارت امور اقتصادی و دارایی) آغاز شده بود.
▫️در ۲ اسفندماه همان سال، سعید رسولی مدیرعامل شرکت راه آهن در تلویزیون ظاهر شد و از انتقال صددرصد سهام شرکت خط و ابنیه راه آهن به شرکت دولتی راه آهن خبر داد؛ فرایندی که اجرای آن تا امروز پس از ۵ سال هنوز تکمیل نشده و تغییر ماهیت استخدامی کارگران همچنان با موانع ساختاری و اداری روبروست:
▫️با وجود حکم ابطال واگذاری، هنوز در سامانههای دولتی ابهاماتی وجود دارد که آیا تراورس باید یک «شرکت دولتی تابعه» بماند یا بهطور کامل در بدنه «راهآهن» ادغام شود. تا این موضوع نهایی نشود، سازمان استخدامی کد پرسنلی صادر نمیکند.
▫️ از منظر قانونی، شرکتهای دولتی برای تغییر نوع استخدام و رسمی کردن نیروها، به ردیف بودجه از سازمان برنامه و بودجه و مجوز استخدامی از سازمان اداری و استخدامی نیاز دارند.
▫️ شرکت تراورس در دوران واگذاری با بدهیهای سنگین بانکی، مالیاتی و بیمهای روبرو شده که ورود مجدد آن به ساختار دولتی را با پیچیدگیهای مالی و لزوم حسابرسی ویژه همراه کرده است.
▫️رسمی شدن ۷ هزار کارگر به معنای تعهد دائمی دولت به پرداخت حقوق، بیمه و بازنشستگی کشوری است. سازمان برنامه و بودجه به دلیل بار مالی سنگین و نبود منابع پایدار، با تخصیص ردیف بودجه برای این تعداد نیرو مخالفت میکند.
▫️هیچ تشکلی نیست که رسما از کارگران ابنیه در برابر بهرهکشی قرارداد موقت حمایت کند.
▫️کارگران خواستار ثبت مشخصات خود در سامانههایی نظیر «پاکنا» هستند تا به عنوان نیروی دولتی شناخته شوند، اما این موضوع همچنان مسکوت مانده!
▫️با وجود بازگشت مدیریت به راهآهن، بسیاری از کارگران همچنان تحت قراردادهای پیمانکاری و کوتاهمدت (یک تا شش ماهه) فعالیت میکنند و از مزایای نیروهای دولتی محرومند!
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
کارگران ابنیه فنی دورود، دست کم ۴ روز (و بنا بر برخی از منابع صنفی، ۷ روز) تجمع داشتند که به دولت یاداوری کنند نیمدهه است با زندگی ۷ هزار کارگر دارد بازی میکند.
▫️در اردیبهشت ۱۳۹۹، شعبه ۲۱ دادگاه حقوقی تهران حکم ابطال واگذاری شرکت تراورس و بازگشت آن به دولت را صادر کرد و در آذر ۱۳۹۹ این حکم قطعی شد. حتی پیش از قطعی شدن حکم هم، در اردیبهشت ۱۳۹۹، فرآیند فسخ قرارداد توسط سازمان خصوصیسازی (زیرمجموعه وزارت امور اقتصادی و دارایی) آغاز شده بود.
▫️در ۲ اسفندماه همان سال، سعید رسولی مدیرعامل شرکت راه آهن در تلویزیون ظاهر شد و از انتقال صددرصد سهام شرکت خط و ابنیه راه آهن به شرکت دولتی راه آهن خبر داد؛ فرایندی که اجرای آن تا امروز پس از ۵ سال هنوز تکمیل نشده و تغییر ماهیت استخدامی کارگران همچنان با موانع ساختاری و اداری روبروست:
▫️با وجود حکم ابطال واگذاری، هنوز در سامانههای دولتی ابهاماتی وجود دارد که آیا تراورس باید یک «شرکت دولتی تابعه» بماند یا بهطور کامل در بدنه «راهآهن» ادغام شود. تا این موضوع نهایی نشود، سازمان استخدامی کد پرسنلی صادر نمیکند.
▫️ از منظر قانونی، شرکتهای دولتی برای تغییر نوع استخدام و رسمی کردن نیروها، به ردیف بودجه از سازمان برنامه و بودجه و مجوز استخدامی از سازمان اداری و استخدامی نیاز دارند.
▫️ شرکت تراورس در دوران واگذاری با بدهیهای سنگین بانکی، مالیاتی و بیمهای روبرو شده که ورود مجدد آن به ساختار دولتی را با پیچیدگیهای مالی و لزوم حسابرسی ویژه همراه کرده است.
▫️رسمی شدن ۷ هزار کارگر به معنای تعهد دائمی دولت به پرداخت حقوق، بیمه و بازنشستگی کشوری است. سازمان برنامه و بودجه به دلیل بار مالی سنگین و نبود منابع پایدار، با تخصیص ردیف بودجه برای این تعداد نیرو مخالفت میکند.
▫️هیچ تشکلی نیست که رسما از کارگران ابنیه در برابر بهرهکشی قرارداد موقت حمایت کند.
▫️کارگران خواستار ثبت مشخصات خود در سامانههایی نظیر «پاکنا» هستند تا به عنوان نیروی دولتی شناخته شوند، اما این موضوع همچنان مسکوت مانده!
▫️با وجود بازگشت مدیریت به راهآهن، بسیاری از کارگران همچنان تحت قراردادهای پیمانکاری و کوتاهمدت (یک تا شش ماهه) فعالیت میکنند و از مزایای نیروهای دولتی محرومند!
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
داوطلب
داوطلب - داوطلب
وبسایت داوطلب
👍2❤1💔1
🔻 برآوردهای رسمی:
جنگ، به بیکاری ۴میلیون حقوقبگیر منجر شد
تازهترین گزارش جامع داوطلب با عنوان «کار در میانه جنگ»
پیش از جنگ، در اسفند ۱۴۰۴، بازار کار ایران درگیر تورم بالا، رکود، کاهش قدرت خرید، گسترش قراردادهای موقت و پیمانکاری، و افزایش بیکاری پنهان و آشکار بود و شکاف میان دستمزد و هزینههای زندگی به سطحی رسیده بود که دستمزد کارگران کفاف هزینه خوراک یک خانوار از کل درآمد یک کارگر فراتر رفته بود.
جنگ نه آغازگر بحران، بلکه تشدیدکننده و شتابدهنده آن بوده است.
یکی از مهمترین ابعاد این وضعیت، موج گسترده بیکاری و تعدیل نیروست.
این جنگ میتواند به بیکاری حدود چهار میلیون شاغل منجر شده باشد.
حتی در حوزههایی که مستقیماً درگیر جنگ نشدهاند، شرایط کار بهطور چشمگیری وخیمتر شده است. گزارشها از ادامه مرگ کارگران در محیطهای کاری حکایت دارد؛ نه بهدلیل جنگ، بلکه بهسبب ناایمنی ساختاری، نبود نظارت و شرایط پرخطر کار.
متن کامل گزارش داوطلب را میتوانید اینجا دانلود کنید.
این گزارش جامع را در تارنمای داوطلب ببینید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
جنگ، به بیکاری ۴میلیون حقوقبگیر منجر شد
تازهترین گزارش جامع داوطلب با عنوان «کار در میانه جنگ»
پیش از جنگ، در اسفند ۱۴۰۴، بازار کار ایران درگیر تورم بالا، رکود، کاهش قدرت خرید، گسترش قراردادهای موقت و پیمانکاری، و افزایش بیکاری پنهان و آشکار بود و شکاف میان دستمزد و هزینههای زندگی به سطحی رسیده بود که دستمزد کارگران کفاف هزینه خوراک یک خانوار از کل درآمد یک کارگر فراتر رفته بود.
جنگ نه آغازگر بحران، بلکه تشدیدکننده و شتابدهنده آن بوده است.
یکی از مهمترین ابعاد این وضعیت، موج گسترده بیکاری و تعدیل نیروست.
این جنگ میتواند به بیکاری حدود چهار میلیون شاغل منجر شده باشد.
حتی در حوزههایی که مستقیماً درگیر جنگ نشدهاند، شرایط کار بهطور چشمگیری وخیمتر شده است. گزارشها از ادامه مرگ کارگران در محیطهای کاری حکایت دارد؛ نه بهدلیل جنگ، بلکه بهسبب ناایمنی ساختاری، نبود نظارت و شرایط پرخطر کار.
متن کامل گزارش داوطلب را میتوانید اینجا دانلود کنید.
این گزارش جامع را در تارنمای داوطلب ببینید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
👍2🔥1
🔻 در نتیجه تخریب صنایع فولاد و پتروشیمی منتظر اختلال در زنجیره تامین غذایی باشید
پیوند دو حوزه – پتروشیمی و فولاد – با امنیت غذایی، در نگاه نخست چندان بدیهی به نظر نمیرسد در حالی که بخش قابلتوجهی از مواد اولیه مورد استفاده در بستهبندی مواد غذایی، از پلیمرها و مشتقات پتروشیمی و همچنین صنایع فلزی تأمین میشود؛ از قوطیهای کنسرو گرفته تا بطریهای PET برای آب و نوشیدنیها و فیلمهای پلاستیکی، ظروف یکبارمصرف، کیسههای بستهبندی و حتی لایههای محافظ در بستهبندیهای چندلایه.
اختلال در تولید این مواد، به معنای اختلال در یکی از پایهایترین حلقههای زنجیره تأمین غذاست: حتی اگر تولید محصولات کشاورزی بدون وقفه ادامه یابد، نبود یا کمبود مواد بستهبندی میتواند فرایند نگهداری، حملونقل و عرضه آنها را با چالش جدی مواجه کند.
در شرایطی که زنجیره توزیع مواد غذایی بهشدت به بستهبندی وابسته است، هرگونه وقفه در تأمین این نهادهها، میتواند به افزایش ضایعات، کاهش ماندگاری محصولات و در نهایت افزایش قیمت برای مصرفکننده منجر شود.
«محمد فربد»، سخنگوی انجمن صنایع فرآوردههای لبنی ایران اثرات احتمالی اختلال در صنایع پتروشیمی بر صنعت لبنیات را مورد بررسی قرار داد:
در حال حاضر واحدهای تولیدی لبنی از موجودیهای قبلی مواد اولیه بستهبندی استفاده میکنند و همین موضوع باعث شده هنوز اختلال محسوسی در روند تولید مشاهده نشود. بااینحال، این وضعیت در میان شرکتها یکسان نیست و میزان ذخایر در واحدهای مختلف متفاوت است.»
او یکی از مهمترین اقلام مصرفی در صنعت لبنیات، بطریهای PET میداند که در تولید محصولاتی مانند شیر و دوغ مورداستفاده قرار میگیرد و هرگونه اختلال در تأمین این مواد میتواند در ادامه بر روند تولید اثرگذار باشد. البته پیشازاین نیز بخشی از نیاز این صنعت از طریق واردات تأمین میشده است.
اطلاعیه فولاد مبارکه اصفهان از «توقف کامل خطوط تولید» در پی حملات ۱۱ فروردین، تنها یک خبر صنعتی نیست؛ بلکه نشانهای از آسیب زیرساختهای تولیدی کشور در برابر حملاتی است که مستقیماً تأسیسات انرژی و فرایندهای کلیدی را هدف میگیرند.
علیاکبر قدیریان، دبیر سندیکای صنعت کنسرو، در گفتوگو با «پیام ما»:
«اختلالات ایجادشده در زنجیره تأمین مواد اولیه، مهمترین چالش فعلی صنعت کنسرو است و این اختلالات عمدتاً به تأمین ورق فولادی مورداستفاده در تولید قوطیهای کنسرو مربوط میشود.
در حال حاضر توازن عرضه و تقاضا برای تولید فولاد مورد استفاده در کنسرو با چالش جدی روبهرو شده است.
واردات ورق معمولاً از بنادر جنوبی انجام میشد، اما اکنون تحتتأثیر محدودیتهای ناشی از شرایط جنگی، مسیرهای جایگزین در حال بررسی است؛ هرچند این مسیرها هنوز بهصورت کامل عملیاتی نشدهاند.»
مسئله اصلی در شرایط فعلی، افزایش قیمت محصول نهایی نیست، بلکه تداوم تأمین قوطی و درِ آن است. چرا که هرگونه اختلال پایدار در این حوزه میتواند به طور مستقیم بر روند تولید کنسرو اثر بگذارد.
آنچه از دل این روایت برمیآید، صرفاً یک اختلال مقطعی در زنجیره تأمین نیست، بلکه نشانهای از تغییری عمیقتر در ماهیت اثرگذاری جنگ بر اقتصاد است.
منبع: گزارش شبنم مسعودی در تارنمای پیام ما
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
پیوند دو حوزه – پتروشیمی و فولاد – با امنیت غذایی، در نگاه نخست چندان بدیهی به نظر نمیرسد در حالی که بخش قابلتوجهی از مواد اولیه مورد استفاده در بستهبندی مواد غذایی، از پلیمرها و مشتقات پتروشیمی و همچنین صنایع فلزی تأمین میشود؛ از قوطیهای کنسرو گرفته تا بطریهای PET برای آب و نوشیدنیها و فیلمهای پلاستیکی، ظروف یکبارمصرف، کیسههای بستهبندی و حتی لایههای محافظ در بستهبندیهای چندلایه.
اختلال در تولید این مواد، به معنای اختلال در یکی از پایهایترین حلقههای زنجیره تأمین غذاست: حتی اگر تولید محصولات کشاورزی بدون وقفه ادامه یابد، نبود یا کمبود مواد بستهبندی میتواند فرایند نگهداری، حملونقل و عرضه آنها را با چالش جدی مواجه کند.
در شرایطی که زنجیره توزیع مواد غذایی بهشدت به بستهبندی وابسته است، هرگونه وقفه در تأمین این نهادهها، میتواند به افزایش ضایعات، کاهش ماندگاری محصولات و در نهایت افزایش قیمت برای مصرفکننده منجر شود.
«محمد فربد»، سخنگوی انجمن صنایع فرآوردههای لبنی ایران اثرات احتمالی اختلال در صنایع پتروشیمی بر صنعت لبنیات را مورد بررسی قرار داد:
در حال حاضر واحدهای تولیدی لبنی از موجودیهای قبلی مواد اولیه بستهبندی استفاده میکنند و همین موضوع باعث شده هنوز اختلال محسوسی در روند تولید مشاهده نشود. بااینحال، این وضعیت در میان شرکتها یکسان نیست و میزان ذخایر در واحدهای مختلف متفاوت است.»
او یکی از مهمترین اقلام مصرفی در صنعت لبنیات، بطریهای PET میداند که در تولید محصولاتی مانند شیر و دوغ مورداستفاده قرار میگیرد و هرگونه اختلال در تأمین این مواد میتواند در ادامه بر روند تولید اثرگذار باشد. البته پیشازاین نیز بخشی از نیاز این صنعت از طریق واردات تأمین میشده است.
اطلاعیه فولاد مبارکه اصفهان از «توقف کامل خطوط تولید» در پی حملات ۱۱ فروردین، تنها یک خبر صنعتی نیست؛ بلکه نشانهای از آسیب زیرساختهای تولیدی کشور در برابر حملاتی است که مستقیماً تأسیسات انرژی و فرایندهای کلیدی را هدف میگیرند.
علیاکبر قدیریان، دبیر سندیکای صنعت کنسرو، در گفتوگو با «پیام ما»:
«اختلالات ایجادشده در زنجیره تأمین مواد اولیه، مهمترین چالش فعلی صنعت کنسرو است و این اختلالات عمدتاً به تأمین ورق فولادی مورداستفاده در تولید قوطیهای کنسرو مربوط میشود.
در حال حاضر توازن عرضه و تقاضا برای تولید فولاد مورد استفاده در کنسرو با چالش جدی روبهرو شده است.
واردات ورق معمولاً از بنادر جنوبی انجام میشد، اما اکنون تحتتأثیر محدودیتهای ناشی از شرایط جنگی، مسیرهای جایگزین در حال بررسی است؛ هرچند این مسیرها هنوز بهصورت کامل عملیاتی نشدهاند.»
مسئله اصلی در شرایط فعلی، افزایش قیمت محصول نهایی نیست، بلکه تداوم تأمین قوطی و درِ آن است. چرا که هرگونه اختلال پایدار در این حوزه میتواند به طور مستقیم بر روند تولید کنسرو اثر بگذارد.
آنچه از دل این روایت برمیآید، صرفاً یک اختلال مقطعی در زنجیره تأمین نیست، بلکه نشانهای از تغییری عمیقتر در ماهیت اثرگذاری جنگ بر اقتصاد است.
منبع: گزارش شبنم مسعودی در تارنمای پیام ما
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
Telegram
داوطلب
🔻 در نتیجه تخریب صنایع فولاد و پتروشیمی منتظر اختلال در زنجیره تامین غذایی باشید 🔻
😱3
⚠️ صدها پرستار در تهران به دلیل حفاظت از جان خود در دوران جنگ
«غیبت غیرموجه» خوردند و اخراج شدند
با وجود تصریح قوانین کار مبنی بر «موجه بودن ترک خدمت در شرایط جنگی» عمده اخراج پرستاران بیمارستانهای خصوصی به علت ترک کار در زمان جنگ بوده و مشکلات اقتصادی مراکز درمانی نقشی در تعدیل این نیروها نداشته است.
با آن که طبق دستورالعملهای وزارت کار، ترک کار در شرایط تهدید جانی، غیبت غیرموجه محسوب نمیشود، بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ پرستار بیمارستانهای خصوصی تهران پس از بازگشت به کار، با درهای بسته و حکم اخراج مواجه شدند؛ اقدامی که رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران آن را غیر انسانی و غیر قانونی دانست که هیچ توجیهی ندارد.
مهدی همزه گفت:
▫️در زمان جنگ اخیر بسیاری از پرستاران بیمارستانهای خصوصی تهران از بیم جان و همچنین به علت نداشتن بیمار در این مراکز محل کار را ترک کردند. کارفرماهای بیمارستانهای خصوصی نیز در زمان جنگ خیلی اصراری به ماندن پرستاران در محل کار نداشتند، چون شرایط جنگی بود و بیم جان وجود داشت و در عین حال بیمار هم نداشتند بنابراین این اقدام آنها و اخراج پرستاران بعد از جنگ به بهانه ترک کار دور انتظار و غیر اخلاقی بود.
▫️از حدود ۶۳ بیمارستان خصوصی بزرگ در تهران در هر یک از این بیمارستانها بین ۱۰ تا ۲۵ پرستار بعد از جنگ اخراج و بیکار شدهاند بنابراین تعداد پرستاران اخراج شده در این مراکز بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برآورد میشود.
▫️وزارت کار طبق قانون برای این پرستاران مقرری بیمه بیکاری را اعمال میکند اما مبلغ بیمه بیکاری در سطح حداقل حقوقی و بسیار اندک است.
▫️ تقریبا همه بیمارستانهای خصوصی بزرگ تهران اخراج پرستاران را بعد از جنگ داشتهاند. این موضوع در درمانگاهها کمتر بوده است. درمانگاههای کوچک در این شرایط بیشتر با مدیریت شیفت نیروها در سطح ۵۰ درصد نیروها را مدیریت کردند و کمتر تعدیل نیرو داشتند.
▫️برخی از این مراکز برای جبران کمبود نیرو به سمت جذب دانشجویان غیر فارغ التحصیل، ماماها و افراد غیر متخصص رو میآورند تا هم کمبود نیرو را جبران کنند و هم حقوق کمتری به نیروهایشان بدهند و متاسفانه نتیجه این کار افزایش خطاهای بیمارستانی و آسیب های جبران ناپذیر به بیماران است.
▫️این اقدامات منجر به پروندههای تخلفات بزرگی می شود و متاسفانه سال گذشته نیز چند پرونده آسیب جدی به بیماران داشتیم.
▫️ بسیاری از پرستاران بخش خصوصی با قراردهای ۶ ماهه یا یکساله کار میکنند و این مساله دست کارفرمایان را باز می گذارد تا در پایان قرارداد به راحتی نیروها را تعدیل کنند و دیگر با آنها قرارداد نبندند و همین امر امنیت شغلی پرستاران بخش خصوصی را بسیار پایین آورده است.
در شرایطی که حقوق پرستاران به سادگی نقض میشود، معدود تشکلهای رسمی موجود نتوانستهاند جلوی نقض قانون و پایمال شدن حقوق پرستاران را بگیرند.
منبع: ساعت سلامت
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
«غیبت غیرموجه» خوردند و اخراج شدند
با وجود تصریح قوانین کار مبنی بر «موجه بودن ترک خدمت در شرایط جنگی» عمده اخراج پرستاران بیمارستانهای خصوصی به علت ترک کار در زمان جنگ بوده و مشکلات اقتصادی مراکز درمانی نقشی در تعدیل این نیروها نداشته است.
با آن که طبق دستورالعملهای وزارت کار، ترک کار در شرایط تهدید جانی، غیبت غیرموجه محسوب نمیشود، بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ پرستار بیمارستانهای خصوصی تهران پس از بازگشت به کار، با درهای بسته و حکم اخراج مواجه شدند؛ اقدامی که رئیس هیئتمدیره انجمن صنفی کارگری پرستاران آن را غیر انسانی و غیر قانونی دانست که هیچ توجیهی ندارد.
مهدی همزه گفت:
▫️در زمان جنگ اخیر بسیاری از پرستاران بیمارستانهای خصوصی تهران از بیم جان و همچنین به علت نداشتن بیمار در این مراکز محل کار را ترک کردند. کارفرماهای بیمارستانهای خصوصی نیز در زمان جنگ خیلی اصراری به ماندن پرستاران در محل کار نداشتند، چون شرایط جنگی بود و بیم جان وجود داشت و در عین حال بیمار هم نداشتند بنابراین این اقدام آنها و اخراج پرستاران بعد از جنگ به بهانه ترک کار دور انتظار و غیر اخلاقی بود.
▫️از حدود ۶۳ بیمارستان خصوصی بزرگ در تهران در هر یک از این بیمارستانها بین ۱۰ تا ۲۵ پرستار بعد از جنگ اخراج و بیکار شدهاند بنابراین تعداد پرستاران اخراج شده در این مراکز بین ۶۰۰ تا ۱۰۰۰ نفر برآورد میشود.
▫️وزارت کار طبق قانون برای این پرستاران مقرری بیمه بیکاری را اعمال میکند اما مبلغ بیمه بیکاری در سطح حداقل حقوقی و بسیار اندک است.
▫️ تقریبا همه بیمارستانهای خصوصی بزرگ تهران اخراج پرستاران را بعد از جنگ داشتهاند. این موضوع در درمانگاهها کمتر بوده است. درمانگاههای کوچک در این شرایط بیشتر با مدیریت شیفت نیروها در سطح ۵۰ درصد نیروها را مدیریت کردند و کمتر تعدیل نیرو داشتند.
▫️برخی از این مراکز برای جبران کمبود نیرو به سمت جذب دانشجویان غیر فارغ التحصیل، ماماها و افراد غیر متخصص رو میآورند تا هم کمبود نیرو را جبران کنند و هم حقوق کمتری به نیروهایشان بدهند و متاسفانه نتیجه این کار افزایش خطاهای بیمارستانی و آسیب های جبران ناپذیر به بیماران است.
▫️این اقدامات منجر به پروندههای تخلفات بزرگی می شود و متاسفانه سال گذشته نیز چند پرونده آسیب جدی به بیماران داشتیم.
▫️ بسیاری از پرستاران بخش خصوصی با قراردهای ۶ ماهه یا یکساله کار میکنند و این مساله دست کارفرمایان را باز می گذارد تا در پایان قرارداد به راحتی نیروها را تعدیل کنند و دیگر با آنها قرارداد نبندند و همین امر امنیت شغلی پرستاران بخش خصوصی را بسیار پایین آورده است.
در شرایطی که حقوق پرستاران به سادگی نقض میشود، معدود تشکلهای رسمی موجود نتوانستهاند جلوی نقض قانون و پایمال شدن حقوق پرستاران را بگیرند.
منبع: ساعت سلامت
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
Telegram
داوطلب
⚠️ صدها پرستار بیمارستانهای خصوصی تهران پس از بازگشت به کار، با درهای بسته و حکم اخراج مواجه شدند
🔻
🔻
👍3
🔻بدون تشکل، تلاش کارگران ابنیه فنی به دستاوردهای کوچک محدود میشود
کارگران ابنیه فنی با وعده پرداخت مطالبات اضافهکاری و عرفی و مناسبتی به اعتراض شش روزه خود پایان دادند.
به آنها گفته شد تبدیل وضعیت نخواهند شد و امکان تجمیع وجود ندارد، چرا که «کار شما عمرانیست !»
ایلنا نوشت:
۳۵۰ کارگر محور ریلی ازنا تا تنگ هفت ناحیه دورود از ۹ تا ۱۴ فرودین ماه به عدم تبدیل وضعیت شغلی، عدم پرداخت کامل مزایای اضافه کاری و پرداخت نشدن برخی مطالبات عرفی و مناسبتی خود اعتراض کردند. (ایلنا پیشتر در خبرهای قبلی شمار روزهای اعتراض کارگران را فقط ۴ روز اعلام کرده بود.)
اما بحث سر چند روز اعتراض کمتر یا بیشتر نیست؛ تبدیل وضعیت هزاران کارگر ابنیه فنی که بیشترشان با قرارداد موقت کار میکنند قضیهایست که نیمدهه گره خورده است.
مطابق مصوبه هیئت وزیران، کارگرانی که از بهمن ۱۴۰۲ به مدت ۴ سال در یک پروژه حضور داشتهاند، قراردادشان باید تا پایان پروژه به صورت دائم منعقد شود، حکمی که اجرا نمیشود و تا قدرت یک تشکل نباشد بر روی کاغذ باقی میماند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
کارگران ابنیه فنی با وعده پرداخت مطالبات اضافهکاری و عرفی و مناسبتی به اعتراض شش روزه خود پایان دادند.
به آنها گفته شد تبدیل وضعیت نخواهند شد و امکان تجمیع وجود ندارد، چرا که «کار شما عمرانیست !»
ایلنا نوشت:
۳۵۰ کارگر محور ریلی ازنا تا تنگ هفت ناحیه دورود از ۹ تا ۱۴ فرودین ماه به عدم تبدیل وضعیت شغلی، عدم پرداخت کامل مزایای اضافه کاری و پرداخت نشدن برخی مطالبات عرفی و مناسبتی خود اعتراض کردند. (ایلنا پیشتر در خبرهای قبلی شمار روزهای اعتراض کارگران را فقط ۴ روز اعلام کرده بود.)
اما بحث سر چند روز اعتراض کمتر یا بیشتر نیست؛ تبدیل وضعیت هزاران کارگر ابنیه فنی که بیشترشان با قرارداد موقت کار میکنند قضیهایست که نیمدهه گره خورده است.
مطابق مصوبه هیئت وزیران، کارگرانی که از بهمن ۱۴۰۲ به مدت ۴ سال در یک پروژه حضور داشتهاند، قراردادشان باید تا پایان پروژه به صورت دائم منعقد شود، حکمی که اجرا نمیشود و تا قدرت یک تشکل نباشد بر روی کاغذ باقی میماند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
Telegram
داوطلب
📣 شرکت راهآهن نیمدهه پیش روی کاغذ به دولت بازگشت ولی بخش بزرگی از ۷هزار کارگران ابنیه هنوز با قراردادهای موقت پیمانکاری کار میکنند! 🔻
👍2
🔻چرا کارگران موقت در پروژههای طولانی تبدیل وضعیت نمیشوند؟
در قوانین ایران الزاماتی برای تبدیل وضعیت کارگران در پروژههای طولانی وجود دارد، اما اجرای آنها با چالشهای حقوقی همراه است و کارفرما از این چالشها استقبال میکند چرا که هر چه اجرای قانون به تعویق بیفتد به سود اوست.
سقف ۴ سال برای کارهای غیرمستمر:
طبق آییننامه تبصره ۱ ماده ۷ قانون کار مصوبه هیئت وزیران، حداکثر مدت برای کارهایی که ماهیت غیرمستمر (پروژهای یا عمرانی) دارند، ۴ سال تعیین شده است. بر این اساس، قرارداد کارگرانی که از بهمن ۱۳۹۸ به مدت ۴ سال در یک پروژه حضور داشتهاند، باید از بهمن ۱۴۰۲ تا پایان همان پروژه به صورت دائم منعقد شود.
کارهای با ماهیت مستمر:
طبق تبصره ۲ ماده ۷ قانون کار، در کارهایی که ماهیت همیشگی دارند، اگر مدتی در قرارداد ذکر نشود، قرارداد دائم تلقی میشود.
همچنین طبق آرای وحدت رویه دیوان عدالت اداری، اگر قرارداد موقت در کارهای مستمر بیش از یک بار تمدید شود، میتواند نشاندهنده قصد طرفین بر دائمی شدن باشد.
طرح ساماندهی کارکنان دولت:
دولت و مجلس در حال نهایی کردن طرحی هستند که هدف آن حذف واسطههای پیمانکاری و تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی به قرارداد مستقیم با دستگاههای اجرایی است. طبق دستور ریاستجمهوری، مرحله اول این طرح برای حذف شرکتهای واسطه آغاز شده است.
🛑 موانع اجرایی:
با وجود این قوانین، کارفرمایان دولتی در پروژههای عمرانی اغلب با استناد به «موقت بودن بودجه و ماهیت پروژه»، از دائمی کردن قراردادها خودداری میکنند.
همچنین برخی آییننامهها در گذشته توسط دیوان عدالت اداری با ابطال یا اصلاح مواجه شدهاند که روند تبدیل وضعیت را پیچیده کرده است.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
در قوانین ایران الزاماتی برای تبدیل وضعیت کارگران در پروژههای طولانی وجود دارد، اما اجرای آنها با چالشهای حقوقی همراه است و کارفرما از این چالشها استقبال میکند چرا که هر چه اجرای قانون به تعویق بیفتد به سود اوست.
سقف ۴ سال برای کارهای غیرمستمر:
طبق آییننامه تبصره ۱ ماده ۷ قانون کار مصوبه هیئت وزیران، حداکثر مدت برای کارهایی که ماهیت غیرمستمر (پروژهای یا عمرانی) دارند، ۴ سال تعیین شده است. بر این اساس، قرارداد کارگرانی که از بهمن ۱۳۹۸ به مدت ۴ سال در یک پروژه حضور داشتهاند، باید از بهمن ۱۴۰۲ تا پایان همان پروژه به صورت دائم منعقد شود.
کارهای با ماهیت مستمر:
طبق تبصره ۲ ماده ۷ قانون کار، در کارهایی که ماهیت همیشگی دارند، اگر مدتی در قرارداد ذکر نشود، قرارداد دائم تلقی میشود.
همچنین طبق آرای وحدت رویه دیوان عدالت اداری، اگر قرارداد موقت در کارهای مستمر بیش از یک بار تمدید شود، میتواند نشاندهنده قصد طرفین بر دائمی شدن باشد.
طرح ساماندهی کارکنان دولت:
دولت و مجلس در حال نهایی کردن طرحی هستند که هدف آن حذف واسطههای پیمانکاری و تبدیل وضعیت نیروهای شرکتی به قرارداد مستقیم با دستگاههای اجرایی است. طبق دستور ریاستجمهوری، مرحله اول این طرح برای حذف شرکتهای واسطه آغاز شده است.
🛑 موانع اجرایی:
با وجود این قوانین، کارفرمایان دولتی در پروژههای عمرانی اغلب با استناد به «موقت بودن بودجه و ماهیت پروژه»، از دائمی کردن قراردادها خودداری میکنند.
همچنین برخی آییننامهها در گذشته توسط دیوان عدالت اداری با ابطال یا اصلاح مواجه شدهاند که روند تبدیل وضعیت را پیچیده کرده است.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
داوطلب
داوطلب - داوطلب
وبسایت داوطلب
👍3
🔻 قطعی اینترنت کارگران را در یک سال اخیر ۳ بار از ابزارهای سازماندهی و دفاع جمعی محروم کرد
ولی کارگران دستکم ۷۰۰ بار اعتراض کردند
گزارش داوطلب: «کار در میانه جنگ»
در مقدمه گزارش:
در طول این یک سال، اینترنت دستکم ۳ بار — در جریان جنگ خرداد، خیزش دی و جنگ اسفند ۱۴۰۴ — قطع یا بهشدت محدود شده است.
▫️در غیاب تشکلهای مستقل کارگری، کانالهای تلگرامی و اینستاگرامی، نقش حیاتی در سازماندهی، اطلاعرسانی و هماهنگی اعتراضات ایفا میکردند.
▫️اختلال در این زیرساختها، نهفقط جریان اطلاعات، بلکه خودِ امکان شکلگیری کنش جمعی را مختل کرده است.
▫️در ایرانِ امروز، کارگران در کنار بحران معیشت، از ابزارهای سازماندهی و دفاع جمعی نیز محروم شدهاند و اعتراض جمعی اغلب بهصورت پراکنده و کوتاهمدت باقی میماند.
▫️ولی کنش اعتراضی کارگران، نه متوقف شده و نه از بین رفته: دستکم ۷۰۰ اعتراض صنفی ثبت شده طی یکسال اخیر شاهدی بر این مدعاست.
متن کامل گزارش داوطلب را میتوانید اینجا دانلود کنید.
این گزارش جامع را در تارنمای داوطلب ببینید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
ولی کارگران دستکم ۷۰۰ بار اعتراض کردند
گزارش داوطلب: «کار در میانه جنگ»
در مقدمه گزارش:
در طول این یک سال، اینترنت دستکم ۳ بار — در جریان جنگ خرداد، خیزش دی و جنگ اسفند ۱۴۰۴ — قطع یا بهشدت محدود شده است.
▫️در غیاب تشکلهای مستقل کارگری، کانالهای تلگرامی و اینستاگرامی، نقش حیاتی در سازماندهی، اطلاعرسانی و هماهنگی اعتراضات ایفا میکردند.
▫️اختلال در این زیرساختها، نهفقط جریان اطلاعات، بلکه خودِ امکان شکلگیری کنش جمعی را مختل کرده است.
▫️در ایرانِ امروز، کارگران در کنار بحران معیشت، از ابزارهای سازماندهی و دفاع جمعی نیز محروم شدهاند و اعتراض جمعی اغلب بهصورت پراکنده و کوتاهمدت باقی میماند.
▫️ولی کنش اعتراضی کارگران، نه متوقف شده و نه از بین رفته: دستکم ۷۰۰ اعتراض صنفی ثبت شده طی یکسال اخیر شاهدی بر این مدعاست.
متن کامل گزارش داوطلب را میتوانید اینجا دانلود کنید.
این گزارش جامع را در تارنمای داوطلب ببینید.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
👍3❤1
🔻وضعیت کارگران ایرانی برای سازمانهای بینالمللی چه قدر اهمیت دارد؟
گزارشها و بیانیههای سازمانهای بینالمللی از چند ماه پیش به این سو به کدام قضایا تمایل پیدا کرده؟
در ماههای اخیر، همزمان با تشدید بحران اقتصادی و فشار بر فعالان مدنی و صنفی در ایران، موج تازهای از واکنشهای بینالمللی نسبت به وضعیت کارگران، فعالان صنفی و سرکوب اعتراضات شکل گرفته است. زمان، شمار و لحن این بیانیهها با اعتراضات گسترده خیابانی ارتباط مستقیمی را نشان میدهند؛ حضور قدرتمند مطالبهگران خیابانی به ویژه هنگامی که به اخبار بینالمللی راه پیدا کردهاند، سازمانهای بینالمللی را نیز بر آن داشته که قضایای حقوقبگیران و کارگران ایران را در بیانیههای ویژه بازتاب بدهند.
چند نمونه:
▫️کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (ITUC) با اشاره به تشدید سرکوب فعالیتهای صنفی، خواستار پایان دادن به جرمانگاری تشکلیابی و آزادی فعالان کارگری بازداشتشده شد. بیانیه ۸ ژانویه ۲۰۲۶ / ۱۸ دی ۱۴۰۴
▫️این کنفدراسیون در خبرنامه ITUC – New Social Contract در شماره مارس ۲۰۲۶ / اسفند ۱۴۰۴، دوباره خواستار آزادی فعالان اتحادیهای بازداشتشده در ایران و پایان سرکوب اعتراضات صنفی شد.
▫️دیدبان حقوق بشر (Human Rights Watch): از موج بازداشتهای خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و سرکوب معترضان سخن گفت. اگرچه تمرکز گزارش کلی بود، اما فعالان مدنی و صنفی نیز در دایره این سرکوب قرار داشتند/ گزارش ۲۴ فوریه ۲۰۲۶ / ۵ اسفند ۱۴۰۴
▫️اتحادیههای کارگری اروپا (ETUC): در بیانیه اول مه ۲۰۲۶ روز کارگر/ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ تأکید کرد که کارگران نباید هزینه جنگ و بحران اقتصادی را بپردازند. این بیانیه در زمینه افزایش فشار بر کارگران منطقه، از جمله ایران، منتشر شد.
▫️سازمان عفو بینالملل نیز در چندین بیانیه و گزارش تازه هشدار داده که حکومت ایران از فضای جنگ و ناامنی منطقهای برای تشدید اعدامها، محاکمههای شتابزده و سرکوب مخالفان و معترضان استفاده میکند.
▫️گزارشهای رسانهای:
برای نمونه به تازگی گاردین در گزارش ۷ مه ۲۰۲۶ (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵) نوشت:
«نهادهای حقوق بشری هشدار میدهند که صدها نفر در معرض خطر اعدام قرار دارند، در شرایطی که توجه جهانی بهدلیل درگیریهای جاری منحرف شده است. آنها خواستار اقدام بینالمللی هستند و ایران را متهم میکنند که از فضای جنگ برای پنهانکردن سرکوب ساختاری و نقض حقوق بشر استفاده میکند.»
از دید فنی، برای سازمانهای بینالمللی غیر کارگری، و سازمانهای خبری، فشار بر فعالان مدنی و صنفی در زیرمجموعه نقض حقوق عمومی شهروندان طبقهبندی میشود.
چیزی که پیداست، اکنون همزمان با وخیمتر شدن وضعیت معیشتی در کشورمان، گزارشها و واکنشهای بینالمللی با حساسیت بیشتری بر شرایط عمومی تمرکز دارند.
با کاهش ارتباط مجازی و کمتر مخابره شدن تجمعها، فعالان مدنی و صنفی باید راههای دقیقتری برای مستند کردن وضعیت حقوقبگیران پیدا کنند تا بتوانند سازمانهای بینالمللی را به واکنش وادارند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
گزارشها و بیانیههای سازمانهای بینالمللی از چند ماه پیش به این سو به کدام قضایا تمایل پیدا کرده؟
در ماههای اخیر، همزمان با تشدید بحران اقتصادی و فشار بر فعالان مدنی و صنفی در ایران، موج تازهای از واکنشهای بینالمللی نسبت به وضعیت کارگران، فعالان صنفی و سرکوب اعتراضات شکل گرفته است. زمان، شمار و لحن این بیانیهها با اعتراضات گسترده خیابانی ارتباط مستقیمی را نشان میدهند؛ حضور قدرتمند مطالبهگران خیابانی به ویژه هنگامی که به اخبار بینالمللی راه پیدا کردهاند، سازمانهای بینالمللی را نیز بر آن داشته که قضایای حقوقبگیران و کارگران ایران را در بیانیههای ویژه بازتاب بدهند.
چند نمونه:
▫️کنفدراسیون بینالمللی اتحادیههای کارگری (ITUC) با اشاره به تشدید سرکوب فعالیتهای صنفی، خواستار پایان دادن به جرمانگاری تشکلیابی و آزادی فعالان کارگری بازداشتشده شد. بیانیه ۸ ژانویه ۲۰۲۶ / ۱۸ دی ۱۴۰۴
▫️این کنفدراسیون در خبرنامه ITUC – New Social Contract در شماره مارس ۲۰۲۶ / اسفند ۱۴۰۴، دوباره خواستار آزادی فعالان اتحادیهای بازداشتشده در ایران و پایان سرکوب اعتراضات صنفی شد.
▫️دیدبان حقوق بشر (Human Rights Watch): از موج بازداشتهای خودسرانه، ناپدیدسازی قهری و سرکوب معترضان سخن گفت. اگرچه تمرکز گزارش کلی بود، اما فعالان مدنی و صنفی نیز در دایره این سرکوب قرار داشتند/ گزارش ۲۴ فوریه ۲۰۲۶ / ۵ اسفند ۱۴۰۴
▫️اتحادیههای کارگری اروپا (ETUC): در بیانیه اول مه ۲۰۲۶ روز کارگر/ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ تأکید کرد که کارگران نباید هزینه جنگ و بحران اقتصادی را بپردازند. این بیانیه در زمینه افزایش فشار بر کارگران منطقه، از جمله ایران، منتشر شد.
▫️سازمان عفو بینالملل نیز در چندین بیانیه و گزارش تازه هشدار داده که حکومت ایران از فضای جنگ و ناامنی منطقهای برای تشدید اعدامها، محاکمههای شتابزده و سرکوب مخالفان و معترضان استفاده میکند.
▫️گزارشهای رسانهای:
برای نمونه به تازگی گاردین در گزارش ۷ مه ۲۰۲۶ (۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵) نوشت:
«نهادهای حقوق بشری هشدار میدهند که صدها نفر در معرض خطر اعدام قرار دارند، در شرایطی که توجه جهانی بهدلیل درگیریهای جاری منحرف شده است. آنها خواستار اقدام بینالمللی هستند و ایران را متهم میکنند که از فضای جنگ برای پنهانکردن سرکوب ساختاری و نقض حقوق بشر استفاده میکند.»
از دید فنی، برای سازمانهای بینالمللی غیر کارگری، و سازمانهای خبری، فشار بر فعالان مدنی و صنفی در زیرمجموعه نقض حقوق عمومی شهروندان طبقهبندی میشود.
چیزی که پیداست، اکنون همزمان با وخیمتر شدن وضعیت معیشتی در کشورمان، گزارشها و واکنشهای بینالمللی با حساسیت بیشتری بر شرایط عمومی تمرکز دارند.
با کاهش ارتباط مجازی و کمتر مخابره شدن تجمعها، فعالان مدنی و صنفی باید راههای دقیقتری برای مستند کردن وضعیت حقوقبگیران پیدا کنند تا بتوانند سازمانهای بینالمللی را به واکنش وادارند.
✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
داوطلب
داوطلب - داوطلب
وبسایت داوطلب
👍1
📣چالشهای بازنشستگی پیش از موعد پرستاران؛
تضاد میان پذیرش در رده سختوزیانآور و موانع اجرایی
پرستاری از دید قانونی و طبق مصوبات هیئت وزیران جزو مشاغل سختوزیانآور است ولی تفاوتهایی بین قانون و اجرای آن وجود دارد.
▫️پرستاران از قانون جدید افزایش سن بازنشستگی مستثنی شدهاند و میتوانند با ۲۰ سال سابقه متوالی بازنشسته شوند، هرچند که پرداخت ۴٪ حق بیمه سختی کار توسط کارفرما همچنان چالش اصلی در اجرای نهایی این قانون است.
▫️ با وجود افزایش مبالغ اضافهکاری در احکام جدید، بازنشستگی پیش از موعد به دلیل کمبود نیرو با مخالفت دانشگاههای علوم پزشکی روبروست.
بازنشستگی مشاغل سخت هنوز نیازمند تایید کمیته استانی است و تنها شامل کار در بخشهای بالینی میشود.
همچنین، پیشنهاد انتقال دبیرخانه تایید مشاغل سخت به تأمین اجتماعی و ناتوانی در استانداردسازی محیطهای درمانی از دیگر موانع اجراییست؛پیشنهادی که به صورت یک قانون سراسری عملی نشده اما در قالب اصلاح آییننامه مشاغل سختوزیانآور در دستور کار دولت و سازمان تأمین اجتماعی قرار دارد.
✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
تضاد میان پذیرش در رده سختوزیانآور و موانع اجرایی
پرستاری از دید قانونی و طبق مصوبات هیئت وزیران جزو مشاغل سختوزیانآور است ولی تفاوتهایی بین قانون و اجرای آن وجود دارد.
▫️پرستاران از قانون جدید افزایش سن بازنشستگی مستثنی شدهاند و میتوانند با ۲۰ سال سابقه متوالی بازنشسته شوند، هرچند که پرداخت ۴٪ حق بیمه سختی کار توسط کارفرما همچنان چالش اصلی در اجرای نهایی این قانون است.
▫️ با وجود افزایش مبالغ اضافهکاری در احکام جدید، بازنشستگی پیش از موعد به دلیل کمبود نیرو با مخالفت دانشگاههای علوم پزشکی روبروست.
بازنشستگی مشاغل سخت هنوز نیازمند تایید کمیته استانی است و تنها شامل کار در بخشهای بالینی میشود.
همچنین، پیشنهاد انتقال دبیرخانه تایید مشاغل سخت به تأمین اجتماعی و ناتوانی در استانداردسازی محیطهای درمانی از دیگر موانع اجراییست؛پیشنهادی که به صورت یک قانون سراسری عملی نشده اما در قالب اصلاح آییننامه مشاغل سختوزیانآور در دستور کار دولت و سازمان تأمین اجتماعی قرار دارد.
✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
👍1
🔻شفای جمعی و تغییر سیستمی:
مسئولیت جامعه مدنی در مواجهه با تروما چیست؟
کانال اصل ۲۰ نوشت:
بسیاری از بحرانهای اجتماعی و انسدادهای سیستمی، پیامدهای زخمهایی پنهاناند که جوامع آنها را انکار کردهاند یا نادیده گرفتهاند: زخمهای ناشی از تروماهای فردی، جمعی، تاریخی و بیننسلی. بهگفتهی نویسندگان مقاله «Healing Systems» در نشریه Stanford Social Innovation Review، این تروماها در تار و پود نهادهایی چون آموزش، سلامت، عدالت کیفری و حتی زیستبوم ما تنیده شدهاند، اما کمتر مورد توجه قرار میگیرند. درحالیکه تا زمانی که این زخمها دیده و درمان نشوند، سیستمها در بنبست باقی میمانند.
▫️در بسیاری از کشورها، کنشگران جامعه مدنی، بهویژه آنهایی که از بطن آسیبدیدگان برخاستهاند، نخستین کسانی هستند که این واقعیت را درک کردهاند: اینکه تروما نه یک اختلال روانی فردی، بلکه زبانی است برای فهم ریشهی نابرابری، خشونت و بازتولید سرکوب. سازمانهایی چون Sarvodaya در سریلانکا تا Glasswing در السالوادور، و نهادهای بومی در نیوزیلند تا شبکههای عدالت نژادی در ایالات متحده، نمونههای موفقیاند که از رهگذر شفای جمعی توانستهاند پیوندهای گسسته را ترمیم کنند و مسیرهایی تازه برای تغییر سیستمی بگشایند.
▫️در ایران، تجربه زیسته در وضعیتهای طولانیمدت سرکوب، تبعیض، جنگ، سانسور و فقدان عدالت اجتماعی، لایههای پیچیدهای از تروما را در بدن جمعی جامعه برجای گذاشته است. با این حال، در فقدان سیاستهای شفابخش و همچنین سرکوب نهادهای درمانگر همچون رسانههای آزاد، انجمنهای مستقل و شبکههای مراقبتی محلی، باری که بر دوش جامعه مدنی میافتد دوچندان میشود.
▫️ یکی از کلیدهای اصلی عبور از انسداد سیستمی، شناسایی واکنشهای تروما در ساختارهای قدرت است؛ «بیاعتمادی مزمن»، «کتمان آسیبهای گذشته»، «تقلیل مشکلات به فرد» و «منزویسازی گروههای بهحاشیهراندهشده». جامعه مدنی، بهعنوان بازیگری که با مردم در ارتباط مستقیم است، میتواند این واکنشها را برملا کرده، روایتهای تازهای از درد و پیوند را به عرصه عمومی بازگرداند.
✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
مسئولیت جامعه مدنی در مواجهه با تروما چیست؟
کانال اصل ۲۰ نوشت:
بسیاری از بحرانهای اجتماعی و انسدادهای سیستمی، پیامدهای زخمهایی پنهاناند که جوامع آنها را انکار کردهاند یا نادیده گرفتهاند: زخمهای ناشی از تروماهای فردی، جمعی، تاریخی و بیننسلی. بهگفتهی نویسندگان مقاله «Healing Systems» در نشریه Stanford Social Innovation Review، این تروماها در تار و پود نهادهایی چون آموزش، سلامت، عدالت کیفری و حتی زیستبوم ما تنیده شدهاند، اما کمتر مورد توجه قرار میگیرند. درحالیکه تا زمانی که این زخمها دیده و درمان نشوند، سیستمها در بنبست باقی میمانند.
▫️در بسیاری از کشورها، کنشگران جامعه مدنی، بهویژه آنهایی که از بطن آسیبدیدگان برخاستهاند، نخستین کسانی هستند که این واقعیت را درک کردهاند: اینکه تروما نه یک اختلال روانی فردی، بلکه زبانی است برای فهم ریشهی نابرابری، خشونت و بازتولید سرکوب. سازمانهایی چون Sarvodaya در سریلانکا تا Glasswing در السالوادور، و نهادهای بومی در نیوزیلند تا شبکههای عدالت نژادی در ایالات متحده، نمونههای موفقیاند که از رهگذر شفای جمعی توانستهاند پیوندهای گسسته را ترمیم کنند و مسیرهایی تازه برای تغییر سیستمی بگشایند.
▫️در ایران، تجربه زیسته در وضعیتهای طولانیمدت سرکوب، تبعیض، جنگ، سانسور و فقدان عدالت اجتماعی، لایههای پیچیدهای از تروما را در بدن جمعی جامعه برجای گذاشته است. با این حال، در فقدان سیاستهای شفابخش و همچنین سرکوب نهادهای درمانگر همچون رسانههای آزاد، انجمنهای مستقل و شبکههای مراقبتی محلی، باری که بر دوش جامعه مدنی میافتد دوچندان میشود.
▫️ یکی از کلیدهای اصلی عبور از انسداد سیستمی، شناسایی واکنشهای تروما در ساختارهای قدرت است؛ «بیاعتمادی مزمن»، «کتمان آسیبهای گذشته»، «تقلیل مشکلات به فرد» و «منزویسازی گروههای بهحاشیهراندهشده». جامعه مدنی، بهعنوان بازیگری که با مردم در ارتباط مستقیم است، میتواند این واکنشها را برملا کرده، روایتهای تازهای از درد و پیوند را به عرصه عمومی بازگرداند.
✅مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
@davtalaborg- اینستاگرام-شبکهایکس
Telegram
داوطلب
🔻شفای جمعی و تغییر سیستمی:
مسئولیت جامعه مدنی در مواجهه با تروما چیست؟
مسئولیت جامعه مدنی در مواجهه با تروما چیست؟
👍1