📣اعتصاب با اقتدارگرایی چه می‌کند؟

اصل ۲۰ نوشت:

▫️آنچه خیزش این دوره (دی‌ماه ۱۴۰۴) را از تجربه‌های پیشین متمایز می‌کند، درهم‌تنیدگی ارگانیک و هم‌زمانی مطلقِ «تعطیلی بازار» و «اعتراض خیابانی» است. در الگوهای سنتی، معمولاً اعتصاب صنفی به عنوان واکنشی ثانویه یا متأخر به اعتراضات سیاسی شکل می‌گرفت، اما در این دوره، «کرکره‌های پایین» و «فریادهای خیابان» به یک واحدِ عملیاتیِ یکپارچه تبدیل شده‌اند.

▫️از سوی دیگر پیوند ناگسستنی میان «بازار»، «فضای مجازی» و «خیابان»، هزینه سرکوب را به شدت افزایش داده است، چرا که دولت با یک «جبهه متحد مدنی» روبروست که در آن اعتراضِ سیاسی بلافاصله به قدرتِ اقتصادیِ اعتصاب گره می‌خورد و مشروعیت و توان اجرایی سیستم را به طور هم‌زمان فرسوده می‌کند.

🔹در روزهای اخیر، تعطیلی واحدهای صنفی در بازار بزرگ تهران و مراکز تجاری کلان‌شهرهایی نظیر شیراز، اصفهان و مشهد، ابعاد جدیدی از اعتراضات را به نمایش گذاشت. این حرکت که با بستن مغازه‌ها آغاز شد، با حضور بازاریان در سطح خیابان و شعارهای سیاسی علیه ساختار موجود همراه شد.

🔹دامنه این اعتراضات به فضای فیزیکی محدود نماند و صدها فروشگاه آنلاین، به‌ویژه در اینستاگرام با اعلام تعلیق فروش به این جریان پیوستند. فروشندگان مجازی با انتشار پیام‌هایی نظیر «وقتی مردم در خیابان‌اند ما پشت دخل نمی‌ایستیم»، صدای همبستگی را بالا بردند. صدایی که می‌گوید: ما اعتراض جمعی را بر منافع شخصی ترجیح می‌دهیم.

▫️نظام‌های اقتدارگرا مشروعیت خود را بر توانایی در برقراری نظم و کنترل کامل جامعه بنا می‌کنند. وقتی اعتصاب از لایه‌های سنتی (بازار) به لایه‌های مدرن (فضای مجازی) سرایت می‌کند، به ابتدایی‌ترین وظیفه دولت یعنی «تداوم جریان زندگی و تجارت» خدشه وارد می‌شود.

▫️همچنین سرکوب یک تظاهرات خیابانی برای دولت ها آسان‌تر از سرکوب میلیون‌ها کاسب و کارگر است که در خانه‌هایشان نشسته‌اند و مغازه‌هایشان را بسته‌اند. این «مقاومت منفی» هزینه برخورد فیزیکی را به شدت بالا می‌برد.

▫️اقتدارگرایان برای حفظ بقا به منابع مالی جهت تأمین نیروهای وفادار و دستگاه‌های امنیتی نیاز دارند. اعتصابات گسترده با متوقف کردن گردش پول و تولید، درآمدهای دولت را کاهش می‌دهند. همچنین لایه‌هایی از نخبگان اقتصادی که به دولت وابسته‌اند، معمولا به وضع موجود راضی‌اند و اعتراض‌ مردم با منافع‌شان منافات دارد، وقتی می‌بینند اعتصاب باعث نابودی سرمایه‌هایشان شده، شروع به چانه‌زنی با هسته سخت قدرت برای عقب‌نشینی می‌کنند.

▫️در نظام‌های اقتدارگرا، جامعه مدنی معمولاً سرکوب می‌شود، اما اعتصاب این فضا را بازسازی می‌کند. اعتصاب اتحادیه‌ها و صنوف، حتی اگر غیرقانونی اعلام شود، ظرفیت بی‌نظیری برای سازماندهی ایجاد می‌کند که نیروهای سرکوب نمی‌توانند به راحتی با آن مقابله کنند. همچنین وقتی «بازار» و «فروشگاه آنلاین اینستاگرامی» هم‌زمان تعطیل می‌شوند، شهروندان متوجه می‌شوند که اکثریت میدان را در دست دارند. این همبستگی، ترسِ فردی را به قدرت جمعی تبدیل می‌کند که محرک و انگیزه‌ای برای تغییرات بزرگ است.

بند ۴ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر از حق تشکیل اتحادیه برای دفاع از منافع کارگران می‌گوید. همچنین ماده ۸ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، دولت‌های عضو را ملزم به تضمین حق اعتصاب بر اساس قوانین داخلی کرده است.

🧩 اما مقاوله‌نامه‌های شماره ۸۷ (آزادی انجمن و حمایت از حق سازماندهی) و شماره ۹۸ (حق سازماندهی و مذاکره دسته‌جمعی) سازمان بین‌المللی کار، اصلی‌ترین اسناد بین‌المللی هستند که حق اعتصاب را به عنوان جزئی از حقوق سندیکایی به رسمیت می‌شناسند. طبق مصوبه ۱۹۹۸، تمامی اعضای ILO موظف به اجرای این اصول بنیادین هستند، حتی اگر مقاوله‌نامه‌های خاص را تصویب نکرده باشند.

▫️اعتصاب یکی از مهم‌ترین ارکان فشار از پایین است. در کشورهای دموکراتیک، دموکراسی بدون حق اعتصاب اصلاً معنا ندارد. اما در کشورهای غیردموکراتیک و اقتدارگرا، اعتصاب ابزاری است که با آن هزینه‌های اداره کشور را برای دولت بالا می‌برند و هسته سخت قدرت را به چالش می‌کشند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  توییتر

📣رشد ناگهانی اجتماعی:
نارضایتی‌های گسترده چگونه می‌تواند به جنبشی ملی تبدیل شود؟
این پرسشی است که فعالان حقوق صنفی و مدنی و حتی کارگران و حقوق‌بگیران در برهه‌های حساس از خود می‌پرسند و امیدوارند در یک جنبش ملی نقش ایفا کنند.

در اکتبر ۲۰۱۹ میلادی (مهر ۱۳۹۸)، چیزی فراتر از یک اعتراض ساده در شیلی رخ داد — حادثه‌ای که بعدها «Estallido Social» یا رشد ناگهانی اجتماعی نام گرفت و به یکی از قوی‌ترین جنبش‌های اجتماعی در تاریخ معاصر آمریکای لاتین تبدیل شد.

ماجرا با اعتراضات دانش‌آموزی علیه افزایش قیمت بلیط مترو در سانتیاگو شروع شد: یک افزایش بسیار کوچک (بسیار کمتر از رنجش توان اقتصادی مردم) که صورت نماد نابرابری اقتصادی و بحران معیشت به خود گرفت.
دانش‌آموزان از روی گیت‌های مترو می‌پریدند و این حرکت سریع در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد اما هیچ‌کس انتظار رویدادهای بعدی را نداشت:
🔹 هزاران نفر در خیابان‌ها جمع شدند
🔹شعارها سریع از «نه به افزایش بلیت» به «نه به بی‌عدالتی‌های ساختاری» تغییر کرد
🔹 اعتراض‌ها به سرعت در سراسر کشور گسترش یافتند.

در آغاز اعتراض‌ها، تظاهرکنندگان عمدتاً دانش‌آموزان و جوانان بودند، اما ظرف چند هفته، یک جنبش اجتماعی متشکل از گروه‌های متنوع جامعه به راه افتاد، با مشارکت:
کارگران، بازنشستگان، زنان، فعالان حقوق بشر، معلمان، دانشجویان، و دیگر اقشار طبقه متوسط.

در همین موج بزرگ، اتحادیه‌های کارگری نیز وارد میدان شدند و نقش اصلی فعالان صنفی شروع شد.

🔹 آنها توانستند موضوعات پراکنده را در قالب مطالبات روشن و قابل اجرا سازمان‌دهی کنند؛

🔹 در روز ۱۲ نوامبر ۲۰۱۹، بیش از ۱۵۰ تشکل صنفی و اجتماعی دعوت به اعتصاب عمومی سراسری کردند: یک گام بزرگ که در میانه موج اعتراضات انجام شد و نشان دهنده‌ی نقش قدرت صنفی به‌مثابه موتور اعتصاب بود.

در ادامه بخوانید که تشکل‌های کارگری چگونه اعتصاب عمومی را سازمان‌دهی کردند و حل مشکلی به کوچکی قضیه «افزایش قیمت مترو» را به خواسته‌های بنیادینی چون بازنویسی قانون اساسی کشور و طرح عدالت اجتماعی در مقیاس ملی کشاندند و به یک رشد ناگهانی اجتماعی سامان دادند و چه چالش‌ها و دستاوردهایی داشتند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌اکس

📣اقتصاددان‌هایی که بهتر شدن شرایط اقتصادی را در برنامه دولت نمی‌بینند
دولت برنامه ندارد!

مرتضی عزتی، اقتصاددان و استاد اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس پس از انتقاد نسبت به درآمد مالیاتی بالای ۶۰درصد دولت در شرایط تورم زیر ۵۰درصد گفت :

🔹دولت پزشکیان ناکامی‌های اقتصادی را مدام گردن عوامل خارجی می‌اندازد، درحالی که اگر برنامه منسجمی داشتند این عوامل قابل کنترل بود.

🔹دولت پزشکیان در ۲ سال گذشته کاملا دچار روزمرگی بوده و اصلا نتوانسته برنامه‌ای برای بهبود وضعیت معیشتی مردم داشته باشد. دولت پزشکیان هیچ برنامه خاصی نداشت و در مهار تورم و افزایش رشد اقتصادی کاملا ناموفق عمل کرد.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  توییتر

📣اگر بازنشستگان تامین اجتماعی تهران مجبور نبودند صورت‌های خود را بپوشانند

▫️غارت حقوق بازنشستگان تنها در مقیاس مالی نبوده است.

▫️ده‌ها هزار بازنشسته در رویارویی با همین احساس ناامنی، ترجیح می‌دهند که هرگز در تجمع مطالبه‌گرانه ظاهر نشوند و این حقیقت چنان هولناک است که ترجیح می‌دهیم کمتر درباره‌اش سخن بگوییم.

یکشنبه ۱۴ آذرماه ۱۴۰۴

برخی از مطالبه‌گران بازنشسته تامین اجتماعی در تهران صورت‌های خود را می‌پوشانند و هنگامی که دوربین به سوی آنان می‌رود نوشته مطالبه‌گرانه یا شعار در دست خود را در معرض دید قرار می‌دهند. در حالی که چند نفر تمام‌قد صورت‌های خود را بالا گرفته‌اند دیگران تلاش می‌کنند دیده نشوند.
می‌توان ماسک زدن را به سرعت به آلودگی هوا یا انتشار آنفلوانزا نسبت داد اما پرسش اصلی به قوت ود باقی است:

حذرکنندگان چند نفرند؟ دیگران کجا هستند؟

جمعیتی که امروز برای مطالبه حق خود جمع شده است، با گذر از کدام تناقض‌های فردی و کدام حس ناامنی در این تجمع حاضر شده؟

چرا از جمعیت ۸۰۰هزار تا یک میلیون نفری بازنشستگانی که اموال و حاصل چند دهه کارشان به یغما رفته، تنها جمع کوچکی تجمع می‌کنند و دیگران با پرهیز از تجمع مطالبه‌گرانه، دقیقا از چه خطری پرهیز می‌کنند؟

پیش از این که به سرعت پرهیزکنندگان یا حاضران را به شجاعت دعوت کنیم یا نسخه‌های آماده برای بهتر شدن شرایط بپیچیم، همه ما می‌دانیم که بازنشستگانی مطالبه‌گر، در هیچ کشوری که حق تجمع به رسمیت شناخته شده باشد، به خاطر مطالبه حقوق‌شان در یک تجمع مطالبه‌گرانه، خود را در معرض تهدید یا رفتارشان را در معرض قضاوت نمی‌بینند و صورت خود را به جز در مواقع انتشار ویروس در مقیاس همه‌گیری نمی‌پوشانند.

از این رو، بازنشستگان دست‌کم دو بار غارت شده‌اند:
آنان علاوه بر محروم شدن از حقوق کافی بازنشستگی، از دسترسی به حق تجمع مطالبه‌گرانه و گفت‌وگو درباره مصیبت خود بدون احساس ناامنی نیز محروم شده‌اند. (فرض کنید کسی که کیف یا گوشی‌اش را دزدیده‌اند از پیگیری حق خود هم بترسد.)

بازنشستگان تامین اجتماعی امروز علاوه بر تهران، در شهرهای اهواز و رشت نیز تجمع داشتند و ما امروز می‌دانیم که وقتی تجمع‌کنندگان مطالبه‌گر به چنین اندازه‌ای از شجاعت نیاز داشته باشند، چیزی از اساس غلط است که باید درباره‌اش گفتگو شود.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  توییتر

📣واکنش‌های مختلف کاربران شبکه‌ها به «کالابرگ»

- بخش بزرگی از کاربران، کالابرگ ماهانه ۱ میلیون تومانی به ازای هر نفر و به ویژه یکجا واریز شدن ۴ نوبت آن را تلاش دولت برای ساکت کردن معترضان خواندند.
- یک نفر نوشته: جان ما را برای واریز اضافه حقوق بازنشسته‌ها به لبمان رساندند چند ماه طول کشید؟ مردم که بروند خانه یادشان می‌آید که بودجه ندارند.
- گروهی، کالابرگ را ناشی از سوء مدیریت خواندند و اعلام کردند که حق مردم دستمزد است نه «صدقه!»
- گروه پرشمار دیگر از کاربران اعلام کردند که با وجود این که دولت اعلام کرده که کالابرگ مخصوص همه ایرانیان است، با وجود حقوق پایین کارمندی، و محرومیت از یارانه، حتی از کالابرگ هم محروم شده‌اند.
- بخشی دیگر نوشتند که «حق گرفتنی و این هم غنیمت است»
-یک کاربر نوشته: ارز ترجیحی حذف شود، ۱۱۰۰۰ کالا گران می‌شوند اما دولت فقط برای ۱۱ قلم کالا قرار است کالابرگ بدهد، اسمش رو هم گذاشتن بهبود معیشت مردم. مگه مردم فقط ۱۱ قلم کالا مصرف می‌کنند؟
- کاربران زیادی پرسیده‌اند: مشکلت با ۱ میلیون تومن حل می‌شد؟

وزیر اقتصاد اعلام کرد که اعتبار کالابرگ در حساب مردم شارژ شده و از چند روز آینده قابل برداشت است. مرحله اول طرح به‌صورت «۴ نوبت یکجا» پیش‌بینی شده است و سپس به صورت ماهانه ادامه خواهد یافت.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣جایگاه تشکل‌های کارگری در اعتراضات اجتماعی؛
دنباله‌روی یا بازیگری اصلی؟

گزارش تحلیلی داوطلب

هم زمان با آغاز دور تازه اعتراضات ضدحکومتی در برخی نقاط کشور که در پی وخامت اوضاع اقتصادی، کم‌ارزش شدن پول ملی در پی گرانی افسارگسیخته ارز و به تبع این‌ها فشار کم‌سابقه معیشتی رخ داده است، برخی گروههای صنفی و کارگری حمایت خود را از معترضان اعلام کرده‌اند.

بررسی‌ها حاکی از آن است که در روزهای اخیر، مجموعه‌ای از بیانیه‌ها و موضع‌گیری‌ها از سوی تشکل‌های صنفی معلمان، کارگران و فعالان اجتماعی منتشر شده که تصویری روشن از وضعیت ملتهب جامعه و هم‌صدایی بخش‌های مختلف آن ارائه می‌دهد.

نقش تشکل‌های صنفی و کارگری در بزنگاه‌های اعتراضی در کشورهای مختلف، به‌ویژه زمانی که ریشه اعتراضات معیشتی و اقتصادی است، نقشی بالقوه تعیین‌کننده اما در عمل محدود و دیرهنگام بوده است.

اهمیت این نقش از آن‌جا ناشی می‌شود که این تشکل‌ها حتی در ضعیف‌ترین و غیررسمی‌ترین شکل خود نماینده لایه‌هایی از طبقه کارگر و بخشی از طبقه متوسط حقوق‌بگیر هستند؛ لایه‌هایی که پیوند خوردن آن‌ها با اعتراضات خیابانی می‌تواند دامنه نارضایتی را از سطح «اعتراض پراکنده» به سطح «فشار اجتماعی سازمان‌یافته» ارتقا دهد. تجربه نشان داده است که وقتی مطالبات معیشتی به نقطه‌ای می‌رسد که هم سفره کارگر و هم سبک زندگی طبقه متوسط را تهدید می‌کند، امکان شکل‌گیری هم‌پوشانی میان این دو طبقه افزایش می‌یابد و در چنین شرایطی، تشکل‌های صنفی می‌توانند نقش پل ارتباطی و زبان مشترک مطالبات را ایفا کنند.

در گزارش تحلیلی داوطلب ببینید نقش تشکل‌ها در اعتراضات اخیر در کشور چه بوده است، بیانیه‌های تشکل‌ها نشان‌دهنده چیست و تشکل‌های سرکوب‌شده کنونی با وجود نداشتن ساختار کلاسیک و رهبری متمرکز چگونه و چرا می‌توانند پتانسیل خود را جدی بگیرند و به ستون فقرات سازماندهی اعتراض بدل شوند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

🎙کالابرگ یا نقض غرض؟

سخنگوی دولت امروز اعلام کرد «بدیهی‌ست که با حذف ارز ترجیحی، قیمت برخی کالاهای اساسی افزایش پیدا می‌کند؛
به‌ویژه مرغ، تخم‌مرغ و روغن.»

دولت می‌گوید برای جبران این گرانی، به هر نفر اعتبار کالابرگ حدود یک میلیون تومان اختصاص داده شده است.

این اعتبار نقدی نیست و فقط برای خرید کالاهای مشخص قابل استفاده خواهد بود.
به گفته دولت، افزایش قیمت‌ها از قبل در قالب کالابرگ به مردم پرداخت شده است.
اما سؤال اصلی اینجاست: آیا کالابرگ می‌تواند گرانی واقعی بازار را جبران کند؟

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

🎙هیاهوی بسیار برای یک شانه تخم‌مرغ و یک بطری روغن

پیام دریافتی:
کالابرگ قبل از این که به دست ما برسد باعث گرانی شد!

داوطلب پیامی دریافت کرد که در آن اعلام شده که با کالابرگ تا امروز فقط می‌توان یک شانه تخم‌مرغ و یک بطری روغن خرید که احتمالا پس از گفته‌های فاطمه مهاجرانی, سخنگوی دولت دیگر کفاف آن را هم نمی‌دهد.

برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی تاکید کرده‌اند که در شرایطی که هزینه‌ها دلاری است ۵ دلار چه تاثیری در زندگی مردم دارد و پرسیده‌اند که دولت برای معرفی یک کوپن ۵ دلاری چه قدر هزینه کرده؟

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

🎙 چگونه از بیش از یک نوع قدرت برای تغییر شرایط برخوردار شویم؟

وقتی اعتراض فقط در خیابان می‌ماند البته به گوش می‌رسد اما نقطهٔ تغییر، جایی است که اتحادها و همبستگی‌های صنفی وارد میدان می‌شود: هماهنگی تشکل‌ها و اعتصاب‌های هدفمند، اعتراض را از سطح نمادین به فشار اقتصادی واقعی تبدیل می‌کند.
در این لحظه است که جنبش اجتماعی از «صدای خشم» به قدرت تغییر بدل می‌شود.
.
این مکانیسم تغییر در دیدگاه‌های چندین اندیشمند و نظریه‌ئرداز ریشه دارد که شباهت معناداری میان جنبش‌هایی یافتند که زندگی کارگران را از عصر برده‌داری تاکنون تغییر داده است.

مثلا بر اساس بورلی سیلور (Beverly J. Silver جامعه‌شناس و پژوهشگر برجسته در حوزه‌ی کار، سرمایه‌داری جهانی و جنبش‌های کارگری, کارگران حتی بدون اتحادیه‌ی رسمی دست کم دو نوع قدرت دارند:

🔹قدرت سازمانی ( اتحادیه، سندیکا یا تشکل‌های غیررسمی)

🔹قدرت ساختاری (که بیانگر جایگاه کارگران در تولید، حمل‌ونقل، انرژی، خدمات حیاتی است)

اعتصاب زمانی مؤثر است که این دو نوع قدرت به هم وصل شوند.

📌 اگر کارگران در بخش‌های کلیدی اقتصاد سازمان‌یافته شوند،
حتی اعتصاب‌های کوتاه هم می‌تواند اثر ملی بگذارد.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣چرا تشکل‌های کارگری در ایران غالباً یا نمایشی و وابسته‌اند، یا زیرزمینی و شکننده؟

دلایل افول تشکل‌ها چیست؟

تشکل‌هایی که از ابتدا به دولت یا احزاب خاص وابسته می‌شوند، معمولاً استقلال خود را از دست می‌دهند و اعتبارشان نزد اعضا کاهش می‌یابد. این وابستگی _مانند آنچه در مورد عملکرد شوراهای اسلامی کار، انجمن‌های صنفی و نهادهای شبه‌حکومتی چون «خانه کارگر» صادق است _ می‌تواند موجب شود که منافع سیاسی بر مطالبات کارگری ترجیح داده شود.

در کشورهایی با دولت‌های اقتدارگرا یا نئولیبرال، این وابستگی باعث استحاله یا انفعال انجمن‌ها و نهادهای کارگری می‌شود.

در گزارش داوطلب ببینید در کنار وابستگی به دولت یا احزاب خاص، دیگر چه مواردی موجب افول تشکل‌ها می‌شود و به ویژه در کشور ما کدام موارد در افول تشکل‌های کشور تاثیرگذارتر بوده‌اند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  توییتر

📣تشکل‌های معلمان در تلاش برای مستند کردن وضعیت دانش‌آموزان دستگیر و آزاد شده

برخی از تشکل‌های معلمان به عنوان یکی از آگاه‌ترین گروه‌های شغلی، از روز آغاز اعتراضات خیابانی تلاش کرده‌اند وضعیت دانش‌آموزان دستگیرشده، آزاد شده و جان‌باخته را مستند کنند.

وقتی معلمان به‌عنوان حافظان حق زندگی و تحصیل دانش‌آموزان این نقش را می‌پذیرند:

از جایگاه «کارمند آموزش» فراتر می‌روند
به «شاهدان معتبر جامعه» بدل می‌شوند
پیوند آموزش با کرامت انسانی را حفظ می‌کنند

مستندسازیِ وضعیت دانش‌آموزان دستگیرشده و جان‌باخته توسط تشکل‌های معلمان یعنی:

مقاومت در برابر فراموشی سازمان‌یافته
تبدیل خشونت به واقعیت قابل پیگیری
دفاع از حق آموزش و حق زندگی
ساختن حافظه و امکان عدالت در آینده

چنین اقدامی باعث می‌شود خشونت «مقطعی، تصادفی یا نامرئی» فروکاسته نشود، از حافظه‌ی جمعی حذف و یا بر پایه روایت‌های رسمی انکار نشود، بلکه به عنوان مسئله‌ای مربوط به کل اجتماع بازتعریف شود، موضوع از حاشیه به متن برگردد و مسئولیت از خانواده به نهادهای قدرت منتقل شود.

مستندسازی در کنار سه شیوه موازی دیگر می‌تواند در این شرایط، قدرت را به جمع برگرداند و به عنوان گامی از برنامه دقیق‌تر حمایتی، در جامعه تاثیرگذار باشد.
سه اقدام دیگر که می‌تواند به موازات مستندسازی بخش‌های دیگر یک پازل حمایتی را تکمیل کند از این قرارند:
اقدام حقوقی، فشار مدنی، و بهره‌گیری از حقوق بین‌الملل، که یک شیوه چهاروجهی حمایتی را تشکیل می‌دهد.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 وقتی معلم‌ها در نبود تشکل‌های به رسمیت‌شناخته شده تنها به خاطر استفاده از حق بیان خود به استعفا وادار می‌شوند

هیات تخلفات معلم معترض به فقر معلمان در فضای مجازی را فراخوانده و او در این باره دوباره در فضای مجازی اطلاع‌رسانی کرده است.

«به من گفتند اعتراضات خود را از راه صنف معلمان پیگیری کن. ولی صنف معلم کجاست؟»

وی از هم‌صنفی‌های خود پرسشگری کرد:
حدود ۱۰۰ معلم زندانی‌اند ولی چرا معلم‌ها پیگیر وضع همکاران زندانی خود نشده‌اند؟


معلم معترض، آموزش و پرورش را چنین تهدید می‌کند:
«آدم را مجبور می‌کنند که استعفا بدهد»

از زمان اعتراضات پس از کشتار مهسا امینی، بسیاری از معلمان معترض از رتبه‌بندی محروم و برخی اخراج شدند در حالی که بنابر اعلام رسمی اداره کل آموزش و پرورش، آموزش و پرورش در سال تحصیلی جاری برای پنجاه هزار ساعت درسی، با کمبود معلم  مواجه بوده است. بسیاری از معلمان از این فشار روزافزون بر هم‌صنفی‌های خود به عنوان تلاش دولت برای تغییر فضای آموزشی ابراز نگرانی کردند.

داوطلب برای مقابله با سرکوب فعالان صنفی معلمان دست‌کم شش راهبرد را پیشنهاد کرده است.
این راهبردها را در گزارش مرور کنید و برای دیگران نیز بفرستید تا بیشتر دیده شود و گفتگو شکل بگیرد.


✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

🎙«دولت دارد از جیب مردم دزدی می کند! آقای پزشکیان, استعفا بدهید!»

وحید حاجی زاده کارشناس روابط کار در واکنش به جهش ناگهانی قیمت‌ها پس از اعلام کالابرگ و ناتوانی مردم در خرید همان اقلام قبل از کالابرگ گفت:

- وزیر کار اعلام کرد یک میلیون هزینه کالابرگ به حساب ۹۰ میلیون نفر واریز می‌شود ولی از جیب هر نفر ۱۰میلیون تومان برمی‌دارند!
- قحطی به این معنی نیست که چیزی برای خوردن نباشد, به این معنی است که مردم قدرت خرید اجناس را نداشته باشند.
- افرادی که رییس جمهور دور خود جمع کرده به درد اداره یک ساختمان هم نمی‌خورند!

وی در پایان از پزشکیان خواست که به وعده پیشین خود که گفته بود در صورت ناتوانی در بهتر کردن اوضاع استعفا خواهد داد عمل کند و استعفا بدهد.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣 در برهه اعتراضات گسترده چگونه با «تمرکز هدفمند، توزیع خطر، و همبستگی شبکه‌ای» دنیای مجازی را به خیابان پیوند بدهیم؟

ما این روزها شاهدیم که چگونه اعتراضات مجازی به خیابان متصل شده ولی همچنان باید ببینیم چگونه می‌توان هم‌افزایی و تعامل این دو فضا را برای حمایت از جمع بیشتر کرد.

به اذعان برخی از کاربران:
- مردم همه‌جا هستند ولی هیچ‌کس نیست به آن‌ها برنامه بدهد و آنان را هماهنگ کند.
- مردم خیلی سرگردانی کشیده‌اند- دوستان! وقتی ۵ نفر شده‌اید روبروی پلیس خشمگین شعار ندهید چون دستگیر می‌شوید!
- در صنف ما هیچ‌کس با بقیه در ارتباط نیست. حدس و حدیث‌های مجازی جای برنامه را نمی‌گیرد!

در شرایط گسترده شدن اعتصاب و دلسردی عمومی از مدیریت دولت یا خیرخواهی دولت به نفع کارگران، مؤثرترین راه برای انتقال هزینه از معترضان به سرکوبگران، اتکا به یک استراتژی ترکیبی و هوشمندانه است که دست کم بر سه ستون بنا شده باشد تا شجاعت فردی به جای خطرساز شدن برای یک فرد، از سوی جمع پشتیبانی شود.

«تمرکز هدفمند، توزیع خطر، و همبستگی شبکه‌ای» برگ برنده تشکل‌های ریشه‌دار در مشروعیت صنفی:
با این وجود، تشکل‌ها نمی‌توانند پیش از موعد به اعضا بگویند که چه باید بکنند بلکه آگاهی مداوم از خواست اعضا و اطلاع اعضا از اندازه‌ای که جمعیت حاضر است به خاطر تغییر هزینه بدهد، به عنوان «اعتبار یک سازمان» عمل می‌کند و می‌توان اعضای صنف را از بی‌برنامگی نجات بدهد.

کنشگری دیجیتال عمدتا به‌عنوان ابزاری برای سازماندهی امن، اطلاع‌رسانی سریع و افزایش آگاهی عمومی به کار گرفته می‌شود و تشکل‌های غیررسمی نقش ستون فقرات این استراتژی را ایفا می‌کنند، زیرا از یک‌سو ارتباطات را از طریق کانال‌های امن دیجیتال مدیریت می‌کنند و از سوی دیگر با حضور آفلاین، همبستگی را در کف بازار و جامعه بازتولید می‌کنند.

یک نمونه‌ی برجسته‌ی این رویکرد، «اعتصاب هوشمند» است که در آن تشکل‌های غیررسمی با هماهنگی در گروه‌های بسته، اعتصاب را به روزهای اوج اقتصادی مانند پایان هفته‌ها یا پیش از اعیاد محدود می‌کنند که بیشترین تاثیرگذاری با کمترین اتهام را به اجرا بگذارند اما این تنها یک مثال است که نشان می‌دهد چگونه اعضای یک صنف می‌توانند در حد وسع خود به جای بی‌برنامگی، حداکثر فشار اقتصادی با حداقل زمان تعطیلی و فرسایش را در نتیجه گفتگوهای درون‌سازمانی تشخیص بدهند.

سپس، کمپین سازمان‌یافته‌ای از انتشار هدفمند تصاویر و روایت‌های این اعتصابات در فضای مجازی می‌تواند هم‌زمان با کاهش دلسردی اعضا بیشترین بازخورد رسانه‌ای را از یک اعتصاب کوتاه بیافریند و روایت رسمی قدرت را به چالش بکشد.

ترکیب هماهنگی و حفاظت دیجیتال از افراد با فشار هماهنگ و ملموس در دنیای واقعی، به همراه یک برنامه حمایتی هرچند کوچک از اعضا، امکان جابه‌جایی توازن قدرت را فراهم می‌کند و مسیر دستیابی به تغییر را سریع‌تر، کم‌هزینه‌تر و ساختاری‌تر می‌کند، به شرط آن که اعضای یک صنف، گام‌های هماهنگ با همکاران را در گفتگوها تشخیص داده باشند و بدانند از یک اقدام هماهنگ جمعی، انتظار چه نتیجه‌ای باید داشته باشند.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس

📣کارکنان پالایشگاه‌های پارس جنوبی اعتصاب کردند

📽 چهارشنبه ۱۷دی۱۴۰۴

امروز کارکنان پالایشگاه‌های پارس جنوبی با انتشار یک ویدیو و قید روز، اعلام کردند که به‌دلیل اعتراض به مشکلات معیشتی دست به اعتصاب زده‌اند.
تنها ۲ روز پیش، وزیر نفت در دیدار از پارس جنوبی اعلام کرده بود که «رکورد جدیدی در میدان گازی پارس جنوبی ثبت شده است!»

هشت روز پیش، رئیس کانون دولت‌ساخته انجمن‌های صنفی کارگران پالایشگاه‌های پارس جنوبی، اعلام کرده بود:
دستمزد فعلی فقط ۲۰ درصد سبد معیشت است و کارگران به حداقل ۴۰ میلیون حقوق نیاز دارند و تا زمانی که سه‌جانبه‌گرایی واقعی شکل نگیرد، چرخه تکراری عقب‌ماندگی مزد از هزینه‌ها، معیشت کارگران را به سمت فروپاشی خواهد برد.

وقتی دستمزد یک کار تمام‌وقت و دشوار از سوی کارفرما دیکته شود و کمتر از میزان مورد نیاز برای یک زندگی شایسته باشد، به این معنی است که بخشی از کار کارگران رایگان بوده است.

وقتی کارگران هیچ راه دیگری برای بیان نارضایتی خود نسبت به کار رایگان ندارند، حق دارند اعتصاب کنند.

⚖️بر اساس سازمان بین‌المللی کار:
«حق اعتصاب یکی از ابزارهای اساسی کارگران و تشکل‌های آنان برای دفاع از منافع اقتصادی و اجتماعی است.»

✍️علاوه بر کنوانسیون شماره ۸۷و ۹۸ سازمان بین‌المللی کار، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل نیز در ماده ۸ خود بر این حق مشروط با انطباق بر قوانین داخلی کشورها تاکید کرده و آن را به رسمیت شناخته است.

✔️ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید.
💰@davtalaborg- اینستاگرام -  شبکه‌ایکس